راه پرپیچ‌وخم عبور از بحران

اتفاقاتي که در سال‌هاي اخير رقم خورده، لطمات بسياري به کشور وارد کرده است و مردم خصوصا در سه سال اخير بيشتر آن را احساس کرده‌اند و همگان بر اين باور هستند که بايد فکري براي آن کرد. اکثر اتفاقات داخل کشور به عرصه بين‌المللي متصل است و ضرورت دارد تا با دقت بيشتري به آن نگاه شود. امروز ما پول اجناسي را که به چين و عراق که کشورهاي همسو با ما هستند، صادر کرده‌ايم نمي‌توانيم به راحتي دريافت کنيم؛ زيرا در عرصه بين‌المللي با موانعي مواجه هستيم. اين نشان مي‌دهد هر روز عرصه تنگ‌ مي‌شود. ما زماني مي‌توانيم با اتکا به درون فشار تحريم‌ها را کاهش دهيم که در داخل خودمان مشکلي وجود نداشته باشد. امروز در درون کشور با مشکل منابع مالي روبه‌رو هستيم و به دنبال آن وضعيت توليد نيز خوشايند نيست که منجر به مشکلاتي همچون بيکاري و فقر شده است. اين مشکلات زماني حل مي‌شود که ما بتوانيم روزنه‌هايي براي صادرات باز کنيم و منابع مالي کشور را به حد قابل قبول برسانيم. در عرصه‌هاي مختلف ما توليداتي داريم که ضرورت دارد صادر شود تا به اشتغال کشور آسيب وارد نشود. صادرات ما نيز با چالش‌هايي مواجه است و عملا پول آن باز نمي‌گردد. بايد توجه داشت که يک‌شبه نمي‌توانيم از شر نفت خلاص شويم و سال‌هاي سال است که شيرنفت به اقتصاد ايران متصل است و براي رهايي بودجه از آن بايد يک برنامه‌ريزي بلندمدت صورت گيرد. نياز است در ابتدا براي عبور از بحران، روزنه‌هاي کشور باز شود و در اين مسير به علت اينکه با برخي کشورها تخاصم‌هاي بلندمدت داشته‌ايم بهتر است ميانجي‌هايي به عرصه بيايند تا پيام‌ها رد و بدل شود که در اين روزها قطر در اين جايگاه قرار گرفته است. اين قبيل کشورها علاوه بر اينکه دوست دارند تا آرامش به منطقه بازگردد، از سوي ديگر تمايل دارند تا در عرصه بين‌المللي براي خود نامي دست و پا کنند و به همين علت‌هاي داخلي و خارجي وارد عرصه شده و سر گفت وگو را براي حل مشکلات باز مي‌کنند. امروز ايران با تمام کشورها مي‌تواند تعامل داشته باشد و تنها مانع ايالات‌متحده است که بايد تدبير شود؛ زيرا همين مانع سبب شده تا کشورهاي دوست ما نيز به هراس افتاده و تعامل مطلوبي با ايران نداشته باشند؛ در صورتي که هيچ‌گاه براي مثال از ترس اروپا چنين نکرده‌اند. در اين ميان ميانجي و واسطه مي‌تواند موثر عمل نمايد اما زماني به نتيجه ختم مي‌شود که در داخل کشور تکليف‌مان را مشخص کنيم. مشکل اصلي ما اين است که نمي‌دانيم در عرصه بين‌المللي دقيقا چه اقدامي مي‌خواهيم، انجام دهيم. درصورتي که يک برنامه کوتاه‌مدت، ميان‌مدت و بلندمدت ترسيم شود به‌راحتي مي‌توانيم از سازوکار ميانجي‌ها بهره کافي بگيريم.