مهم ترين تهديد دوران قرنطينه براي بچهها
يک روانشناس کودک مطرح کرد
مهم ترين تهديد دوران قرنطينه براي بچهها
مهمترين خطري که بچهها را در دوران قرنطينه تهديد ميکند، بيبرنامگي و بينظمي رفتاري در سبک زندگي آنها است.سميه عابدي روانشناس کودک و نوجوان، گفت: بچهها به برنامه روزانه نياز دارند، در حقيقت تنظيم برنامه روزانه، آنها را از آشفتگي رفتاري باز مي دارد. به همين دليل والدين بايد به ويژه در دوران قرنطينه و خانهنشيني، براي فرزندان خود برنامه روزانه داشته باشند تا دچار مشکلات رفتاري در دوران بزرگسالي نشوند.وي تصريح کرد: با توجه به اينکه مغز انعطافپذير بوده و مهمترين کارکردهاي عاليشناختي توسط مغز مديريت و پردازش ميشود، از اين رو برنامهريزي روزانه ميتواند ابزار مهمي براي آموزش عادتهاي مختلف باشد. به عبارت ديگر، زندگي برنامهريزيشده و قابلپيشبيني به کودکان و نوجوانان کمک ميکند تا علاوه آموزش دقيق و تمرکز، احساس آرامش و امنيت بيشتري داشته باشند.عابدي ادامه داد: برنامههاي روزانه که بر محور خوش گذراندن يا وقت گذراندن در کنار يکديگر باشد، رابطه ميان پدر و مادر و کودکان را تقويت ميکند. ميتوان گفت برنامهريزي با ترشح هورمون سروتونين در مغز هم ارتباط شگفتانگيزي دارد، در واقع سروتونين، فرد را در حالت تعادل نگه داشته او را از سردرگمي خارج ميسازد.
حس امنيت، با برنامهريزي روزانه
وي گفت: برنامهريزي روزانه ميتواند، ايجادگر حس امنيت در موقعيتهاي استرسزا و در دورههاي سخت بلوغ بشود. هنگامي که کودکان به نوجواني ميرسند، خانوادههايي که براي کارهاي روزانه خود عادت به برنامه ريزي دارند، ميتوانند حس خوب همراهي را به او القا کنند. برنامههاي روزانه قابل پيشبيني خانواده ميتواند تسکين دهنده نوجوانان در تغييراتي باشد که در حال تجربه آن هستند.عابدي با بيان اينکه برنامهريزي روزانه به بچهها کمک ميکند تا ساعت بدن آنها تنظيم شود، افزود: زمان خواب مشخص به بدن کودکان کمک ميکند تا بداند زمان خواب چه وقتي است. به طور کلي برنامههاي روزانه ميتواند به تنظيم زمان و مهارتهاي پايه کودک کمک کند. اين روانشناس کودک و نوجوان اضافه کرد: داشتن يک وظيفه مهم براي انجام کارهاي روزانه خانواده، ميتواند باعث ايجاد حس مسئوليت، عزت نفس و رشد فکري شود. چنانکه بر هورمون سروتنين تأثير گذارده و آيندهاي مملو از شور و نشاط را براي او رقم زند.وي با بيان اينکه در برنامههاي روزانه بايد فرصتي را براي تخليه هيجانات کودک داد، افزود: کودکان از طريق بازي تجربيات آسيب رساندن و پر از تنش خود را بازآفريني و رها ميکنند و به اين شکل احساس قدرت و کنترل بر مشکلات به آنها دست ميدهد. کودک از طريق بازآفريني مکرر بازي، مي تواند به تدريج مسائل را از نظر ذهني و روحي هضم کرده، بر افکار و احساسات هولناک خود تسلط يابد؛ اين خودمهاري و خودتنظيمي همانپ، مهارت شناختي و اجتماعي است و ابزار آن هم برنامهريزي است.
برنامهريزي؛ کمککننده کودکان
عابدي خاطرنشان کرد: برنامهريزي روزانه براي همه کودکان، يک کمک بسيار بزرگ است. آنها ياد ميگيرند،چگونه مسئوليت پذير باشند و براي رسيدن به اهداف خود ، با استفاده از تواناييهاي شناختي، رفتار خود رادر قلمرو فراشناخت، استدلال، تصميم گيري، نو آوري، خودتنظيمي، خودمهاري و...، تنظيم کنند.وي در پايان گفت: آينده مطلوب يک جامعه سالم در گرو عملکرد درست و برنامهريزي در جهت مهارتهاي شناختي و اجتماعي در طول رشد کودکان آن جامعه است. به همين دليل خانواده ها توجه داشته باشند که در خانهنشيني طولاني مدت، هرگز بچهها را بدون برنامه نبايد گذاشت.
