تفکیک جنسیتی در کلاردشت!

در روزگاري نه چندان دور، مردمان به اقتضاي رسم و آيين، جغرافيا و فرهنگ خود زندگي مي‌کردند و مرد و زن هر يک گوشه‌اي از کار معاش و خانه و مزرعه را عهده‌دار بودند. در ايران مثل همه مناطق جهان همه مادران و مادربزرگ‌ها در کنار پدران و پدربزرگ‌ها، تا سپيده دم در کنار هم کار کرده و روزگار سپري کرده بودند.اما به‌واسطه سياست‌هاي نوظهور، هيچ يک از شاخص‌هاي زيست اجتماعي و توسعه در کشور ما ارتقا نيافت که کارشناسان بگويند اين پيشرفت يا آن فضيلت و اخلاق‌مداري محصول همين جداسازي هاست. اما سال‌هاست که ذهن نگارنده اين سطور، متوجه پديده شگرفي شده که در شهر مشهور «کلاردشت» در استان مازندران و در يکي از محله‌هاي اين شهر (ولوال) قابل مشاهده است. در شهر و محله مذکور دامنه تفکيک مرد و زن، از ساحت دنيا به قلمرو عقبي هم تسري دادند و طبق يک قانون نانوشته بين خود توافق کردند که مردگان از مرد و زن نيز بايد همچون زندگان به تفکيک جنسيت و جدا از هم دفن شوند تا از اختلاط اموات خللي متوجه اخلاق زندگان و حتي مردگان نشود! حالا اگر شهروندان، کارشناسان يا گردشگران قدم رنجه کنند و به گورستان محله نامبرده در کلاردشت بيايند، مشاهده مي‌کنند که گورستان به دو بخش زنانه و مردانه تفکيک شده است و شايد اين در نوع خود پديده‌اي جالب و منحصر به‌فرد باشد.حالا ممکن است پرسيده شود که اين پديده مگر چه اشکالي دارد و اساسا چقدر مهم است؟ در پاسخ نگارنده به اين موضوع اشاره‌اي خواهد داشت: 1. تفکيک جنسيتي در اساس هيچ مبناي تاريخي و فرهنگي معتبري ندارد و با طبيعي زيست اجتماعي مغايرت دارد.2. تفکيک جنسيتي بر فرآيند اجتماعي شدن ش هروندان آثار و پيامدهاي درازمدت دارد. 3. اين سياست غيراصولي به فرايند همسرگزيني جوانان - دختران و پسران - آسيب جدي زده است. 4 . تفکيک جنسيتي با نظر و اراده عمومي مردم سازگار نيست و مردم برابري شهروندي را ترجيح مي‌دهند. 5. اين پديده به‌ويژه وقتي براي اموات و درگذشتگان اعمال مي‌شود، به کودکان و نسل‌هاي نوخاسته چنين القا خواهد شد که گويي همه‌جا و هميشه بايد انسان‌ها را از هم تفکيک کرد. 6. طبق يک ضرب المثل فارسي، گاهي موارد وقتي (حکومت‌ها و دولت‌ها) به مردم فرمان مي‌دهند که برويد «کلاه» بياوريد اين احتمال هست که مردمي در دوردست‌ها به افراط گرايند و به جاي کلاه «سر» بياورند! چندان که برخي از مسئولان تفکيک جنسيتي در بين زنان و مردان زنده را تجويز کردند، ولي مردماني نيز آن را به جماعت مردگان در گورستان‌ها تسري دادند. به نظر مي‌رسد گورستان فوق در کلاردشت به عنوان نمونه‌اي از حداکثر تفکيک جنسيتي در ايران يک اثر نمادين و تاريخي ماندگار خواهد ماند.