تفاوت بیماری واریس و «تلانژکتازی»

واريس يک بيماري ارثي است و معمولا اگر واريس از نوع ثانويه نباشد در رگ‌هاي زيرپوست برآمده مي‌شود؛ واريس نبايد با تلانژکتازي اشتباه گرفته شود. تلانژکتازي رگ‌هايي مانند پاي عنکبوت است که در زمان بروز اول قرمزرنگ و بعد آبي‌رنگ مي‌شوند. تلانژکتازي بدون اينکه ايجاد برجستگي در پوست کند به‌صورت شاخه‌ها و حتي به‌صورت يک درخت شکل مي‌گيرند. اگرچه هيچ ضرورتي براي درمان تلانژکتازي وجود ندارد اما مي‌توان آن را با تزريق دارو از بين برود؛ اين اقدام فقط جنبه زيبايي دارد و به‌عنوان ضرورت درماني مطرح نمي‌شود. واريس يک مشکل عروقي است که در اين بيماري وريدها به يکديگر متصل مي‌شوند. اگر واريس به حال خود رها شود و آن را درمان نکنيم، عوارضي براي بيمار به‌دنبال خواهد داشت. يکي از عوارض درمان‌نکردن اين بيماري اين است که خون در قسمت‌هاي متصل شده باعث ايجاد لخته مي‌شود و حتي ممکن است به زخم‌هاي واريسي هم منتهي شود. در حالي‌که تلانژکتازي نيازي به درمان ندارد. استفاده از جوراب واريس براي بيماران به‌خصوص افرادجواني که واريس دارند توصيه نمي‌شود به اين دليل که جوراب واريس، واريس را درمان نمي‌کند بلکه روند پيشرفت بيماري را کند مي‌کند. بنابراين اگر شرايط بيمار به‌گونه‌اي است که نمي‌تواند عمل‌جراحي کند استفاده از اين جوراب براي کاهش عوارض و کندکردن پيشرفت بيماري توصيه مي‌شود. اشخاصي که سن بالا دارند و بيماري آنها پيشرفته نيست مي‌توانند تا 10 سال يا حتي بيشتر هم از جوراب واريس استفاده کنند اما اين اقدام براي جوانان توصيه نمي‌شود. جوراب واريس بسيار گران است و استفاده از آن مشکل است به همين دليل به جوانان توصيه مي‌کنيم که براي درمان حتما عمل کنند.