شعارزدگي بلاي جان مجلس
مجلس و پارلمان در کشورهاي مبتني بر دموکراسي و مردمسالاري به معناي واقعي، عصاره ملت و خانه ملت، نماينده تمامي سلايق، آرا و افکار مردم و همچنين سلايق ديني و سياسي و حاصل اراده ملت است. اين مجلس معمولا به دنبال تامين منافع ملي و حل مشکلات مردم است. رسالت مجلس تحقق حقوق ملت در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران است. يعني تحقق حقوقي چون تساوي حقوق ملت، مصونيت حيثيت مردم، منع تفتيش عقايد، آزادي مطبوعات، منع سانسور، آزادي احزاب، آزادي تشکيل اجتماعات، حق داشتن شغل، حق داشتن مسکن، حق دادخواهي، منع شکنجه و ساير حقوقي که قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران در فصل سوم تحتعنوان حقوق ملت به آنها اشاره کرده است. مردم نمايندهاي انتخاب ميکنند تا از حقوق آنها دفاع کنند. عملکرد مجالس در طول 42 سال گذشته، بيانگر عدمتحقق بخش قابلملاحظهاي از مطالبات مردم است. به طوري که امروز جامعه با انباشت مطالبات مردم، نارضايتيهاي گسترده و شکاف ميان حاکميت و ملت مواجه است. بنابراين، قاعدتا چنين مجلسي نميتواند در راس امور و مجري اراده ملت باشد. هر چه قدر هم که از عمر قانونگذاري در دههاي اخير گذشته، به نظر ميرسد که از اقتدار و کارايي مجالس کاسته شده است و مردم حاصل و خروجي مجلس را در مسير خواستههاي خود و کاهش مشکلاتشان و حل آنها نميدانند و اساسا چشم اميدي به مصوبات مجلس ندارند. علت اين افت جايگاه و اقتدار مجلس را بايد در عوامل گوناگون جستوجو کرد. از جمله اين عوامل، سازوکار انتخابات اعم از لابيها و نقش نهادهاي ذينفوذ، بيرغبتي نخبگان براي ورود به بازيهاي انتخاباتي، محدوديتهاي به وجود آمده و.. است که مانع ورود افراد خلاق و با طرح و برنامه به مجلس شده است. به طوري که هر چقدر از مجلس نخست به سمت مجالس جديد حرکت ميکنيم، از فراگيري سلايق و تفکرات کاسته شده است و مجالس تمامي سلايق و تفکرات را نمايندگي نميکنند. در مجلس نخست شاهد حضور شخصيتهايي چون مقام معظم رهبري، مرحوم هاشمي رفسنجاني، محمد خاتمي، مهندس بازرگان، شهيد باهنر، عسگر اولادي، ناطقنوري، پرورش و دهها شخصيت ديگر با سلايق متفاوت بوديم که با تضارب آرا در کنار هم قرار گرفته بودند و مجلسي قدرتمند را تشکيل داده و مسائل کشور را مورد توجه قرار ميدادند. در حالي که هر چقدر به عمر مجالس اضافه شده، از اين تنوع سلايق کاسته شده است. علاوه بر اين، عوامل ديگري همچون عدمتحقق شدن مصوبات مجلس، دخالت عناصر و نهادهاي خارج از مجلس در مجلس، ايجاد نهادهاي موازي در کنار مجلس، تصميمگيري به جاي مجلس در مورد مسائل سياست داخلي و خارجي و درگيري مجلس در مسائل کماهميت و غيرمفيد و همچنين شعارزدگي، وقتگذاري و توجه نمايندگان مجلس به مسائل کماهميت محلي و منطقهاي خود براي رايآوري دوباره و در واقع نوعي حرکات عوامفريبانه و پوپوليستي، ضعف کارهاي علمي و فکري در طرحها و لوايح و عدم بهرهگيري از نخبگان و انديشمندان در مسائل مرتبط با طرحها و لوايح، از جمله عوامل مسائلي است که جايگاه مجلس را تضعيف کرده، از راس به زير کشانده و ما امروز مجلسي داريم که در کنار ساير نهادهاي حاکميتي قرار گرفته و مانند يکي از آنهاست و نه در راس مسائل کشور.
