نگذارید مشارکت مثل انتخابات مجلس پایین باشد
با توجه به اينکه تنها 7 ماه تا انتخابات 1400 مانده است و کانديداهاي گروههاي مختلف سياسي کماکان بهصورت علني ليست خود را اعلام نکردهاند و گمانهزنيهايي درباره حضور نظاميان در انتخابات وجود دارد، فکر ميکنيد که در انتخابات سال آينده مردم حضور باشکوهي خواهند داشت؟
اينکه فضاي سياسي کشور براي انتخابات 1400 به کدام طرف پيش خواهد رفت يک مسأله مهم تلقي ميشود و حضور نظاميان در پاستور يا کانديداهاي ساير جناحهاي سياسي به مولفههاي زيادي وابسته است. يکي از اين مولفهها در اصل اساسا رويکرد نهادهاي نظارتي در ارتباط نگاه آنها به ميزان مشارکت و حضور مردم در انتخابات بستگي دارد. قطعا اگر اين رويکرد معطوف به حضور حداکثري مردم در انتخابات باشد و براي آنها حضور حداکثري مردم در سال آينده اهميت داشته باشد، مخصوصا در حال حاضر که ما بسيار به انسجام نياز داريم و از آن طرف هم بيشتر از هر زماني به اعتماد عمومي مردم به حاکميت و دولت در اين شرايط اقتصادي و سياسي نياز داريم که تجلي آن در انتخابات ديده خواهد شد. بخشهاي مختلف نظام بايد فضا را براي حضور نامزدها و سلايق مختلف نظام فراهم کند تا مردم بتوانند در انتخابات حضور باشکوهي داشته باشند. اعتماد عمومي مردم به بخشهاي مختلف نظام با ورود شخصيتهاي اصلاحطلب در انتخابات بيشتر ميشود. بهخصوص اصلاحطلبان که در جامعه ايران داراي طرفداران و علاقهمندان زيادي هستند و آنها بايد بتوانند با کانديداهايي که هويت اصلاحطلبانه دارند در انتخابات حضور پيدا کنند و هم صلاحيت آنها تاييد شود. اما اگر استراتژي و رويکرد هسته مرکزي قدرت و نهادهاي نظارتي حضور پرشکوه مردم در انتخابات باشد و به يک مشارکت حداکثري مردم در انتخابات قانع شوند، وگرنه با رويکرد ديگر امکان دارد کانديداهاي نهايي رياست جمهوري از نظاميان هم باشد، که البته دور از انتظار هم نيست.
با توجه به اينکه اولين کانديداي نظاميان در انتخابات سال آينده اعلام حضور کرده شما با آمدن نظاميان به صحنه انتخابات شرايط فضاي سياسي کشور به کدام سمت خواهد رفت و اساسا نظاميها اين توانايي را دارند که در عرصه سياست مشکلات و چالشهاي موجود را برطرف کنند؟
اساسا نميشود بيان کرد که نظاميان حق ورود به انتخابات 1400 را براي رسيدن به قوه مجريه ندارند و معمولا مطابق قانون اساسي کساني که در حال حاضر فعاليتهاي نظامي ندارند، ميتوانند در انتخابات شرکت کنند. جريان اصلاحطلب بايد اين حق را به آنها بدهد تا نظاميها بتوانند در انتخابات شانس خود را امتحان کنند اما مساله اصلي اين است که در حال حاضر در مشکلات و چالشهاي کشور يک وابستگي قابل توجهي به نظام بينالملل پيدا شده است و تحريمهاي ظالمانهاي که به ما تحميل شده و درگيريهايي که در مدت اخير در سطح منطقه اتفاق افتاده است و تحرکهايي که رژيم صهيونيستي و اقبال برخي از کشورها براي ارتباط با اين رژيم افتاده است و فضايي که در انتخابات آمريکا رقم خورده شرايط کشور را بسيار پيچيدهتر کرده است. شرايط بهگونهاي است که سياستمداران ايراني منتظر هستند تا با آمدن جو بايدن در سياست خارجي ايالات متحده چه تغييراتي ايجاد خواهد شد و روابط بينالملل با کشورهاي دنيا به کجا کشيده خواهد شد. مجموعه اين موضوعات بهنظر ميرسد که براي فضاي انتخابات سال آينده شخصيتهايي بهدنبال مديريت اجرائي کشور باشند که هم در عرصه ديپلماسي و بينالملل اعتماد نسبي به آنها وجود داشته باشد و البته شناخت جامع و کاملي نسبت به چالشهاي اقتصادي و مشکلات مردم داشته باشد.
نامزدهاي رياستجمهوري بايد چه راهکارها و برنامههايي براي حل مشکلات مردم و در چه حوزههايي داشته باشند؟
اتفاقا بهنظر من مهمتر از اينکه چه کسي و از چه قشري کانديدا شود راهکارهاي عملياتي است که آنها بايد براي حل مشکلات مردم و حل چالشهاي اقتصادي داشته باشند. رئيسجمهور آينده بايد طوري برنامهريزي کند تا مشکلات مردم در 4 سال آينده برطرف شود. قطعا نظاميان کشور با توجه به عرصههاي نظامي که بودهاند ما ميتوانيم از ظرفيت آنها در انتخابات استفاده کنيم، اما مسأله مهمتر اين است که در حال حاضر ما نميتوانيم در منصب رياست جمهوري تصميم بگيريم که چه کساني کانديدا شوند. اين مسأله بايد توسط شوراي نگهبان پيگيري شود و آنها هستند که تصميم ميگيرند کانديداهاي نظامي در انتخابات حضور داشته باشند. ما اصلاحطلبان اعتقاد داريم که در انتخابات سال 1400 کشور بايد به سمت گفتوگوي ملي و انسجام و همه کانديداها بايد در انتخابات مشارکت فعال داشته باشند. اصلاحطلبان بايد براي انتخابات پيشِرو يک مانيفست و برنامه واقعي داشته باشند، برنامهاي که با امکانات فعلي کشور منطبق و براي مردم قابل باور باشد. بايد از ادعاهاي بزرگ پرهيز کنيم؛ چون تحقق ادعاهاي بزرگ در مدت کوتاه امکانپذير نيست. همچنين ادعاها بايد براساس اختياراتي باشد که رئيسجمهور دارد. چون معتقديم درصد زيادي از مسائل کشور در اختيار رئيسجمهور نيست. لذا کانديداي اصلاحطلبان بايد مانيفست خود را در حدي که يک رئيس جمهور اختيار دارد، ارائه کند و اصلاحطلبان از الان بايد درصدد تنظيم اين برنامه باشند. وقتي برنامه مدون شد، آن فردي که بتواند از عهده برنامه برآيد، وارد عرصه انتخابات شود که اميدواريم از شوراي نگهبان هم تاييديه بگيرد تا زمينه حضور حداکثري مردم در انتخابات فراهم شود.
