هوارو تنظیم کنیم،غافلگیر نشدن بلدی؟
ديروز اين بالا خيلي شلوغ پلوغ و بههم ريخته بود.
داستان از اين قرار بود که مسئولين مربوطه ميخواستن هواي مشتريرو تنظيم کنن ولي پشت سر هم، غافلگيرياي بود که پيش ميومد و نميشد جلوشرو گرفت. دليلش هم اين بود که وقتي هوارو روي بارون تنظيم ميکردن، يهعده شاد و خجستهطور استوري ترکيبي آهنگ، فرمون و جاده ميذاشتن و اينا هم به تصور اينکه همه چيز خوبه ميرفتن بخوابن که يهو ميديدن اي دل غافل اون طرف سيل داره خونه و زندگي مردم رو نابود ميکنه و با خودش ميبره.
اين ميشد که ستاد مديريت بحران تشکيل ميدادن و تصميم ميگرفتن در راستاي انجام اقدام موثر، تنظيمات هوا رو روي حالت «بيبارون مود» بذارن که باز ميديدن اي بابا!!! يه سري آدم دارن از آلودگي هوا خفه ميشن و به سندروم «اکسيژن هست، ولي خيلي کم هست» دچار ميشن.
خلاصه بندگان خالص و خدمتگزار خدا موندن که چيکار بکنن که هم دل اهالي مشتريرو به دست بيارن و هم بتونن به زندگي ساده و مختصر خودشون، رسيدگي کنن.
پژوهشگران ژاپني تازگيا خيلي مهمون ما ميشن اين بالا و کنجکاويهاي ريز و موشکافانهاي هم ميکنن. اين دانشمندان در پژوهشهاي جديدشون رفتن سراغ مبدا و منشأ سياهچالههاي عظيم مرکزي.
داستان اينه که در مرکز هر کهکشان يک سياهچاله بزرگ (با جرمي که ميتواند 10 ميليارد برابر خورشيد آن کهکشان هم باشد) قرار دارد که هنوز سر اينکه اين سياهچالهها از کجا آمدهاند و چرا کوتولهي سفيد نه؟ بحث و بررسي زياد است.
دانشمندان ژاپني به تازگي با شبيهسازي توزيع گازهاي ميانستارهاي کهکشان راهشيري، توانستهاند به فرضيههايي درمورد تشکيل اين سياهچالهها دست پيدا کنن. آنها پس از بررسي بسيار به اين نتيجه رسيدند که علاوه بر اين گازهاي ميانستارهاي، تجمع عناصر سنگين موجود در کيهان نيز منجر به تولد يک ستاره غولپيکر ميشود که اين ستاره به رشد خود ادامه داده و چون بزرگ است و زورش ميرسد تمام ستارههاي کوچک اطراف خود را ميبلعد و در درازمدت تبديل به سياهچاله ميشود و چون به دهنش مزه کرده دچار سندروم گرسنگي ابدي شده و بدونتوقف هرچيزي را که پروتکلهاي سخت بهداشتي را رعايت نکرده و از فاصله ايمني به آن نزديکتر شود، به داخل خود کشيده و بزرگ و بزرگتر ميشود.
يادتون هست که گفتم فاصلهي زمين تا سياهچاله مرکزي کهکشان راهشيري کمتر از چيزيست که قبلا تخمين زده شده بود؟! هيچي ديگه همين. خواستم يادآوري کنم. خدانگهدار تا صبح فردا!
