راهکار موفقیت طرح‌های حمایتی

يکي از انتقاداتي که در کشور به دولت وارد است نه فقط اين دولت، بلکه دولت‌هاي مختلفي که سر کار بودند اين است که حمايت‌ها و کمک‌هايي که تحت عنوان سوبسيد به مردم تخصيص پيدا مي‌کند هدفمند و کارآمد نبوده و علت آن هم اين است که ما بعد از جنگ تحميلي که تجربه خوبي را براي توزيع کالاهاي اساسي از طريق کوپن داشتيم نتوانستيم بعد از آن طرح موفقي را براي حمايت‌هاي مختلف اجتماعي از مردم انجام دهيم. با وجود اينکه طرح بزرگ را طي دو دهه اخير در کشور به نام طرح هدفمندي يارانه‌ها را اجرا کرديم، اما متاسفانه به هيچ وجه موثر نبوده است و حتي اثرگذاري آن روي تقويت افزايش قدرت خريد طبقات متوسط به پايين کمتر از 10 تا 15 درصد بوده است. اين نشان مي‌دهد که طرح‌ها نيازمند کار کارشناسي درست است و بايد حتما به صورت ملي و کاملا با کمک و مشارکت همه نهادهاي سازمان، حکومتي، دولتي، نخبگان و مراکز پژوهشي و دانشگاهي شکل بگيرد تا بتوانيم اعتبارات و منابع کشور را به درستي براي حمايت از طبقات ضعيف هزينه کنيم. بعد از طرح هدفمندي يارانه‌ها ما به اشکال مختلف حمايت‌هايي تعريف کرديم که بحث کمک حمايتي بنزين از همين دست است که به‌رغم خسارات بسيار سنگيني که تصميم و اجراي آن در کشور داشت، طرح موفقي نبود. طرح‌‌هايي که مجلس در خصوص درخواست تخصيص وام دنبال مي‌کرده حالا دولت دنبال مي‌کند. به‌نظرم شايد اگر بخواهيم درباره موفقيت طرح‌هاي حمايتي طي 40 سال گذشته بحث کنيم طرح کوپن‌هاي زمان جنگ تحميلي تجربه موفقي بود و در عين حال اقداماتي که سازمان بهزيستي و کميته امداد انجام مي‌دهند شايد موفق‌ترين اقداماتي در کشور هستند که مي‌توانيم نام ببريم، اما بقيه طرح‌ها، طرح‌هاي موفقي نبوده است به اين دليل که خيلي سريع درباره آنها تصميم گرفته شده و سعي نشده نظر و مشارکت گروه‌ها، سازمان‌ها و نهادهايي که بايد در اين باره تصميم‌گيري کنند، جلب شود. الان هم دولت هرازگاهي اين اقدامات را انجام مي‌دهد و منکر اين نيستيم که اين دغدغه و نگراني در دولت وجود دارد چون کاملا شرايط و واقعيت‌هاي جامعه براي همه محسوس و ملموس است که الان وضعيت مردم به لحاظ اقتصادي خوب نيست، به‌ويژه در يک سال گذشته که فشارهاي بسيار زيادي به مساله تامين معيشت مردم وارد شده و آنها دچار مشکل اساسي هستند، اما توجه کنيد اگر کاري بخواهد درست انجام شود به‌رغم اينکه نيازمند کار کارشناسي دقيق است، بايد مشارکت گروه‌ها و سازمان‌ها و افراد مختلف را داشته باشد در عين حال تحت عنوان طرح‌هاي ملي در کشور مطرح شود. به اين دليل که قرار نيست از يک گروه خاص و در يک مقطع خاص حمايت کنيم. بلکه بايد موارد بسياري از روستانشينان، حاشيه‌‌نشين‌ها و شهرنشين‌ها تا طبقات مختلفي که به دلايلي در يک مقطعي دچار مشکل مي‌شوند، در نظر بگيريم. بنابراين اين طرح‌ها حتما بايد منابع بودجه‌اي داشته باشند.