اثرات چاقي بر ابتلا و شدت بيماري کرونا

مطالعات انجام شده درباره کوويد19 و اطلاعات جمع‌آوري شده از اين ويروس نظرات پزشکان را مبني بر اينکه کرونا از چاقي بهره مي‌برد و در زمان مناسب به بدن صدمه مي‌زند، تاييد مي‌کند. مرکز کنترل و پيشگيري بيماري‌ها در جديدترين خبرها گزارش داده است که 73 درصد پرستاراني که به‌دليل آلودگي به ويروس کوويد19 در بيمارستان بستري شده‌اند، چاق هستند. علاوه بر اين، به‌تازگي يک مطالعه نشان داد که چاقي مي‌تواند در اثر بخشي واکسن کرونا تداخل ايجاد کند. ابتدا پزشکان بر اين باور بودند که چاقي تنها خطر ابتلا به موارد شديدتر بيماري کوويد19 را و نه احتمال ابتلا به اين بيماري را افزايش مي‌دهد؛ اما اکنون، تجزيه و تحليل‌هاي جديدتر نشان مي‌دهد که نه تنها چاقي خطر ابتلا به موارد وخيم‌تر بيماري کرونا و مرگ ناشي از آن را افزايش مي‌دهد بلکه خطر آلوده‌شدن فرد به اين ويروس را در اولين مکاني که با آن مواجه مي‌شود نيز افزايش مي‌دهد. مطالعات مشاهده‌اي در مارس 2020، فشارخون بالا، ديابت و بيماري عروق کرونر را به‌عنوان شايع‌ترين وضعيت‌هاي ديگر مشاهده شده در بيماران مبتلا به موارد شديدتر بيماري کوويد19 عنوان کردند. اما اين سردبيران مجله «چاقي» براي اولين‌بار در اول آوريل سال 2020، اين زنگ خطر را به صدا درآوردند که به احتمال زياد چايي يک عامل خطرساز مستقل براي اثرات شديدتر عفونت کوويد19 است. علاوه بر اين 2 مطالعه که تقريبا بر روي 10 هزار بيمار انجام شد، نيز نشان داده‌اند که بيماراني که هم کوويد19 دارند و هم چاق هستند در مقايسه با بيماراني که شاخص توده بدني يا BMI معمولي دارند، در روزهاي 21 و 45 اين بيماري با خطر مرگ بيشتري روبه‌رو هستند.

افرادچاق در معرض بيماري‌‌اند

بالاخره مطالعه‌اي که در سپتامبر 2020 منتشر شد، ميزان بالاتري از چاقي را در بيماران مبتلا به موارد بسيار شديد کرونا که به لوله‌گذاري براي اکسيژن‌رساني نياز دارند، نشان داد. چاقي يک وضعيت پزشکي است که بافت چربي بيش از حدطبيعي در بدن فرد انباشته شده باشد. انباشت بيش از حد بافت چربي مي‌تواند باعث پسرفت شاخص‌هاي سلامتي، از جمله کاهش ميانگين طول عمر ويا کاهش کيفيت زندگي شود. شايع‌ترين روش براي تخمين چاقي استفاده از شاخص توده بدن (BMI) است. شاخصي که با تقسيم کردن وزن شخص بر حسب کيلوگرم بر توان دوم قد وي بر حسب متر به‌دست مي‌آيد. طبق تعريف هنگامي‌که شاخص توده بدن از 30 kg/m^2 بيشتر شود، 30 kg/m2، آن فرد چاق محسوب مي‌شود. دلايل متنوعي براي علت چاقي ارائه شده ‌است. اما مهمترين علت موثر در چاقي و اضافه وزن، عبارت است از تمايل بدن براي ذخيره انرژي به‌صورت چربي اين تمايل به‌صورت تکاملي به انسان امروزي به ارث رسيده‌ است. هزاران سال پيش، اجداد انسان امروزي به‌دليل نحوه تغذيه که عبارت بود از دوره‌هاي پرخوري، و انتظار طولاني مدت براي پيدا کردن دوباره غذا، توانايي ذخيره انرژي به‌صورت بافت اضافه چربي را به‌دست آوردند.انسان‌هاي داراي اضافه وزن يا چاق هميشه در معرض خطرات ابتلا به بسياري از بيماري‌هاي زمينه‌اي هستند. مرض چاقي احتمال ابتلا به بيماري‌هاي گوناگون، به‌خصوص بيماري‌هاي قلبي، ديابت نوع دوم، آپنه مسدودکننده خواب، انواع مشخصي از سرطان، آرتروز استخوان و آسم را افزايش مي‌دهد.