گفتوگو با شجاع خلیلزاده
من:سلام عرض و ادب به شلوار پلنگيپوش فوتبال ايران، حالتون چطوره قربان؟!
- ميشه قبل از اينکه مصاحبهرو شروع کنيم، يه بوسه به لوگوي پيراهن شما بزنم؟!
من: شجاع جان اينکه تنمه يه پيراهن پلوخوري سادهست و کيت تيم خاصي نيست. ولي اگه لوگو دوست داري، پيشنهاد من اينه که يه جمعه با من بيا بريم سالن، اونجا رفيقام لباس تيمهاي مختلفرو ميپوشن، ميتوني بياي کلي لوگو ببوسي و بري، حالا چي شد که سندروم بوسه بيقرار گرفتي؟!
- خودمم نميدونم. لوگو ميبينم دست و پام شُل ميشه، حالا بذار ببوسم ديگه، جان من!
من: باشه آقا کُشتي مارو، بيا ببوسش!
- آخي، خب قابل نداره ميشه دو دلار!
من: جان؟؟ چرا بايد پول بدم آخه؟!
- داداش کار من همينه خب، الان که لوگوي پيراهنت رو بوس کردم، عکسش رو ميذارم اينستاگرام زيرشم مينويسم شما زيباترين عشق جهاني! بعدشم تو خر ميشي، ببخشيد منظورم اين بود گول ميخوري و گلوي خودترو جر ميدي لقب با تعصبرو بههم ميدي، ارزش نداره خدايي؟؟
من: نه ديگه من که فريبترو نميخورم! مثل خيلي از هواداري الان پرسپوليس آنفالوت ميکنم، راستي از اين موضوع ناراحت نشدي؟!
- نه آقا ناراحت چرا؟ دارم پول پارو ميکنم ديگه. چند سال بعدم که افت کردم و از قطر ديپورت شدم، ميام چند تا پست با کپشن طولاني ميذارم و بازم لباس پرسپوليسرو ميپوشم ديگه. حال کردي چقدر سادهست؟!
من: بله بله؛ خيلي ممنون ازت.
