خودکشی نوجوانان و مسئولیت رسانه
موضوع خودکشي نوجوانان از ابعاد مختلف حائز اهميت است. بررسي دلايل اين خودکشيها از يکسو و ضرورت اتخاذ تدابير و سياستگذاري براي کنترل و کاهش خودکشي بهويژه خودکشي نوجوانان بدونشک بايد مد نظر باشد. اما در اين يادداشت کوتاه آنچه مورد تاکيد است موضوع نحوه انعکاس و انتشار اخبار مربوط به خودکشي نوجوانان است. واقعيت اين است که مطالعات متعددي تاکيد کردهاند که نحوه پوشش رسانهاي افرادي که خودکشي کردهاند ميتواند بر افزايش يا کاهش نرخ خودکشي تاثيرگذار باشد.در برخي کشورها توصيها و پروتکلهايي به عنوان راهنما براي گزارشدهي پيرامون خودکشي براي کليه افراد ذينغع و ذيربط (روزنامهنگاران، سياستگذاران و محققان ) تهيه شده است. براي نمونه انجمن کانادايي پيشگيري از خودکشي (CASP) با همکاري خود خبرنگاران بيش از 40 توصيه در اين خصوص تدوين کرده است و در گزارشي از پايبندي 65 تا 95 درصدي مقالات منتشر شده به آن توصيه ها خبر ميدهد. اين توصيهها شامل استفاده از زبان مناسب، تلاش براي کاهش لکه ننگ در مورد اختلالات رواني و ارائه اطلاعات در مورد گزينههاي جايگزين خودکشي است. همچنين توصيه ميشود از پوشش برجسته يا انتشار عکسهاي برجسته متوفي يا اقوام وي، تجليل از اقدام به خودکشي، انتشار محتواي يادداشتهاي شخصي يا جزييات زندگي متوفي خودداري شود. استفاده از عبارت تلاش موفق يا ناموفق، بهکارگيري واژگاني نظير سرايت، افزايش، همهگيري خودکشي، قهرمان جلوه دادن متوفي يا اقدام به خودکشي، بيان حدس و گمان در مورد دلايل خودکشي، رومانتيک کردن، ساده يا شکوهمند جلوه دادن خودکشي، بيان جزييات مربوط به خودکشي و انعکاس آن به عنوان يک راهکار از جمله موارد ديگري هستند که بايد از آنها اجتناب کرد. نکته آخر اينکه مناسب است دستگاهها و نهادهاي ذيربط با همراهي با متخصصان و کارشناسان و اهل رسانه ميتوانند دستورالعمل و پروتکلي در خصوص نحوه انعکاس اخبار و گفتوگوي عمومي پيرامون موضوع خودکشي بهويژه خودکشي نوجوانان تهيه و منتشر کنند تا راهنمايي استاندارد براي همگان باشد .
