سینمای کودک، سینمای کوچک نیست

حسين قناعت کارگردان سينماي کودک‌ونوجوان که با دو فيلم سينمايي در سي‌وسومين جشنواره بين‌المللي فيلم‌هاي کودک‌ونوجوان حضور دارد از استمرار تعطيلي سينماها و شرايط اکران فيلم‌هاي انتقاد کرد. حسين قناعت کارگردان سينما که با دو فيلم «سلفي با رستم» و «والدين امانتي» در سي‌وسومين جشنواره فيلم‌هاي کودکان‌ونوجوانان حضور دارد، درباره اين آثار گفت: هر 2 فيلم مناسب براي کودک‌ونوجوان است. اگر بخواهيم فيلم‌هاي کودکان‌ونوجوانان را تقسيم‌بندي کنيم، مي‌توانيم به فيلم‌هايي براي کودکان زير 6 سال و فيلم‌هايي براي بالاتر از اين سن برسيم، فيلم‌هاي کودکان زير 6 سال عموما موزيکال هستند اما آثاري براي بالاتر از اين سن، قصه‌هايي متفاوت‌تر دارند. وي ادامه داد: براي مثال فيلم‌هايي که کودکان چهار و پنج ساله مي‌توانند با آنها ارتباط برقرار کنند با فيلمي که بچه‌هاي يازده دوازده سال ارتباط برقرار مي‌کنند متفاوت است، با اينکه فاصله سني کمي از هم دارند. البته ممکن است اين رده‌بندي اين همه هم دقيق نباشد چون به ياد دارم زماني‌که «تپلي‌ومن» را اکران کرديم در يکي از اکران‌ها گفتم اين فيلم متعلق به نوجوانان است؛ ولي بعداز نمايش فيلم، مادري گفت فرزند سه ساله‌اش فيلم را دوست داشته است. بنابراين «سلفي با رستم» و «والدين امانتي» متعلق به هر 2 قشر است البته در هر 2 فيلم تلاش کرديم بزرگسالان هم با آنها ارتباط بگيرند. اين کارگردان با بيان اينکه هر دو فيلم فانتزي‌هايي دارند، عنوان کرد: «سلفي با رستم» بچه‌ها را به کتاب‌خواني تشويق مي‌کند و باعث آشنايي آنها با چند تن از شخصيت‌هاي تاريخي کشورمان مي‌شود. «والدين امانتي» هم درباره خانواده است و پيام آن مربوط به احترام به خانواده و احترام به محيط‌زيست مي‌شود؛ هر دوي اين فيلم‌ها قصه‌هاي سرگرم‌کننده و تقريبا شاد با ريتمي تند دارند تا بتوانند بچه‌هاي امروز را جذب کنند. به‌نظرم هر دو فيلم ارزش ديدن دارد. وي افزود: از سوي ديگر در خانه ما بيش از دو هزار کتاب کودک‌ونوجوان وجود دارد و ما به‌روزترين کتاب‌ها را تهيه و مطالعه مي‌کنيم. خوشبختانه اين روزها کتاب‌ها به اين سمت رفته‌اند که براي بچه‌ها سرگرم‌کننده و آموزنده باشند؛ چيزي که در ادبيات کودک ما کم بوده است. من سعي مي‌کنم به‌روز باشم و با بچه‌هاي امروز، علايق و سليقه آنها آشنا باشم به همين دليل وقتي مي‌خواهم کاري را شروع کنم سعي مي‌کنم قصه‌اي را انتخاب کنم که فضاي تازه‌اي داشته باشد و به اين فکر مي‌کنم که آيا کودک 12 ساله من دوست خواهد داشت که به تماشاي آن بنشيند يا نه. قناعت توضيح داد: دنبال قصه‌هاي تکراري و قديمي نيستم. بچه‌هاي امروز هرچند در خانه هستند ولي مي‌توانند فيلم‌هاي روز دنيا را با يک کليک ساده ببينند و با سينماي روز در ارتباط هستند، به همين دليل اگر بچه‌ها را درک نکنيم کار ما سخت مي‌شود، اگر متوجه نشويم سليقه بچه‌ها چيست دچار مشکل مي‌شويم. به همين دليل است که برخي از آثار به آن چيزي که بچه‌ها مي‌خواهند نزديک نمي‌شوند و کودکان فيلم را تا انتها نمي‌بينند. قناعت ادامه داد: متاسفانه خيلي‌ها سينماي کودک را سينماي کوچکي مي‌بينند در حالي که اصلا اينچنين نيست، کار کودک اتفاقا خيلي سخت‌تر از کار بزرگسالان است. هرکسي نمي‌تواند از سينماي بزرگسال بيايد و کاري براي بچه‌ها بسازد، کار کودک روحيه و نگاه خاص مي‌خواهد، کسي که فيلم کودک مي‌سازد، مي‌تواند فيلم بزرگسال بسازد ولي برعکسش نمي‌شود، چون درآوردن فضاي کودک کار ساده‌اي نيست و نياز به مطالعه و… ÏÇÑÏ.