روح پاواراتي را نخراشيم!
هرازچندگاهي در داخل و خارج کشور يکسري مسابقه آوازخواني و استعداديابي برگزار ميشه که واقعا استعدادهاي نابي هم از مسابقات کشف ميشن که آدم نميدونه به آواز خوندنشون بخنده يا گوش بده!؟
تعداد زيادي از اين عزيزان صرفا با غنچه کردن لب و دهن سعي دارن مثل فريدون فروغي بخونن، يا عربده بکشن و فکر کنن دارن مثل آقاي صدا آواز ميخونن که خب نميشه.
يعني قرار نيست شما صرفا با بستن چشم يا مصرف موادمخدر بتوني«کوه رو بذاري روي دوشت» که داداش من! به يکسري کارهاي ديگه هم نياز داري. يا اينکه از خودت سبک بسازي و آهنگ «تيروم تيروم آخجون» رو به صورت اپرا اجرا کني، به فکر گوش ما نيستي، به فکر روح لوچانو پاواراتي باش که داره از اون دنيا فحش ميده و لگد ميزنه وسط پاي هرکي که دم دستشه.
خلاصه شرايط اينطوري شده که به شرکتکننده ميگن: «شما تکنيکهاي آواز خوندن رو بلد نيستي!»، جواب ميده: «تکنيک مال فوتباله، اونم فقط رونالدينيو!». اونوقت مجرياي برنامه که يکي از اونا معلوم نيست چرا الکي خوشحاله، يکي معلوم نيست چرا خودشرو شبيه افراد دارودسته زاپاتا کرده، يکي ديگه که مدل موهاش شبيه دشمن پسر رعد آبيه، بعد از شنيدن صداي شرکتکنندهها، قيافهشون شبيه صبح شنبه ميشه.
تازه ما کلي خواننده داريم که کيان موسيقي رو هدف قرار دادن، يه تتلو هم داريم کيان موسيقي رو... بگذريم! خلاصه خواننده زياد داريم، حالا همه خواننده هم نشديم، به هيچ جاي هيچکس برنميخوره!
