افزایش تولید گاز پارس جنوبی
وزير نفت با اشاره به اولويتبندي توسعه فازهاي پارس جنوبي در دولت تدبير و اميد گفت: با اين اقدام، توليد از ميدان مشترک پارس جنوبي از 280 ميليون متر مکعب در سال 92 به 700 ميليون متر مکعب در شرايط فعلي رسيده که نشاندهنده افزايش 420 ميليون متر مکعبي گاز از اين ميدان مشترک است. بيژن زنگنه، در صحن علني مجلس در پاسخ به سوالي در خصوص علت تاخير در اجراي فاز 14 پارس جنوبي ادامه داد: بحث فاز 14، جدا از کل پارس جنوبي نيست بنابراين بايد به کل اين پروژه اشاره شود. او اظهار کرد: در پارس جنوبي ابرپروژهاي تعريف کرديم که افتخارش براي جمهوري اسلامي است و با اين کار، تمدن جديدي در اين منطقه، آفريده شده است. وزير نفت افزود: در سالهاي 76 تا 84 براي اولين بار توسعه پارس جنوبي وارد فاز اجرا شد و قرارداد 13 فاز در دولتهاي هفتم و هشتم به امضا رسيد که از اين ميزان پنج فاز در همان زمان به توليد رسيد و پنج فاز ديگر نيز در زمان دولت نهم و دهم به اجرا درآمد. زنگنه با اشاره به اينکه در دولت نهم نيز قرارداد توسعه پنج فاز ديگر امضا شد، تاکيد کرد: در دولت دهم، در 25 خرداد سال 89 براي اجراي 10 فاز به مبلغ 25 ميليارد دلار با مدت اجراي 35 ماهه(فازهاي 35 ماهه) پنج قرارداد با تامين مالي 100 درصدي از منابع داخلي نفت منعقد شد. او گفت: با اين حال تولد گاز ايران از پارس جنوبي در ابتداي دولت يازدهم، 280 ميليون متر مکعب در روز بود. وزير نفت ادامه داد: با وجود اينکه براي توسعه 27 فاز تا سال 92، قرارداد منعقد شد اما در آن زمان تنها 10 فاز به مدار رسيد و توسعه 17 فاز به دولت يازدهم واگذار شد. او با اشاره به قراردادهاي 35 ماهه براي توسعه فازهاي پارس جنوبي افزود: 35 ماه براي يک طرح به يک کار بزرگ، نياز داشت که حتي شرکتهاي خارجي بزرگ نيز نتوانسته بودند به اين زمانبندي دست پيدا کنند اما در آن زمان اين تصميم گرفته شد تا قبل از دولت دهم توسعه اين فازها کامل شود. زنگنه با تاکيد بر اينکه تمام پيمانکاران اين پروژهها ايراني بودند، گفت: البته همگي در يک سطح نبودند و برخي مانند پتروپارس سابقه حضور در فازهاي پارس جنوبي را داشتند و از همين رو توسعه اين فازها در مدت 35 ماه انجام نشد. او با اشاره به اينکه وقتي در سال 92 به وزارت نفت آمديم با کمبود عظيم گاز در شبکه روبهرو بوديم، افزود: در آن زمان 27 ميليارد ليتر فرآورده مايع معادل 18 ميليارد دلار در نيروگاهها بهعنوان سوخت مصرف ميشد که مسائل زيست محيطي زيادي را نيز به دنبال داشت. به گفته وزير نفت، بهرغم همه زحمات اما هيچکدام از اين 17 فاز قابل به مدار رساندن نبود و نفت هم پولي نداشت و منابع محدود بود بنابراين اولين کار اين بود که توسعه اين 17 فاز به اولويت اول و دوم تقسيم شود. او تاکيد کرد: هفت فاز که پيشرفت بيشتري داشته و قابليت 200 ميليون متر مکعب گاز در روز را داشتند و ميتوانستند مشکل شبکه را حل کنند در اولويت اول قرار گرفت و بقيه فازها نيز در اولويت دوم دستهبندي شد. زنگنه با بيان اينکه اگر 17 فاز را با هم جلو ميبرديم و همه را به 80 درصد پيشرفت ميرسانديم حتي يک متر مکعب گاز به شبکه تزريق نميشد، گفت: بنابراين اولويتبندي را انجام داديم. از سوي ديگر منتظر نشديم تا فرآيند پالايشگاه به مدار بيايد و گاز توليدي در دريا را به خشکي منتقل کرديم. زنگنه با تاکيد بر اينکه تمرکز مالي و مديريتي را بر اتمام طرحهاي اولويت اول گذاشتيم و بعد هم اولويت دوم را در دستور کار قرار داديم، افزود: تمام بخشهاي دريايي که اصل کار پارس جنوبي است و توليد گاز صورت ميگيرد به اتمام رسيده است.
