مساله رجل سیاسی مسکوت مانده است

رجل يعني فردي فارغ از جنسيت که داراي توانمندي‌‌هايي باشد. مثلا رجل فرهنگي، در زمينه فرهنگ و رجل سياسي در زمينه سياست متبحر است. مانند بي‌نظير بوتو، به‌عنوان زني که در‌ يک کشور اسلامي، نخست‌وزير پاکستان شد. رجل يعني کسي که در آن زمينه که صفت بعدي‌‌اش مي‌آيد، داراي توانمندي‌‌هايي است که مي‌‌تواند در آن زمينه تاثير‌گذار، و بهتر از ديگر افراد در زمينه‌‌اي که به آن اطلاق مي‌کنيم باشد. براي مثال، اگر 10 فرد سياسي در کنار يکديگر قرار بگيرند، يک نفر از آنها رجل سياسي يعني توانمندتر از ديگري در زمينه سياست است. در اينجا ديگر جنسيت موضوعيت و مصداقي ندارد. به عنوان نمونه نيز مي‌توان از مادام مارگارت تاچر نام برد. از اين زنان توانمند هم در زمينه بين‌المللي و هم در کشورهاي اسلامي بسيار هستند. اين معنا به‌صورت عام کلمه بود اما به‌صورت خاص در ايران کلمه «رجل» به نحو ديگري معنا مي‌‌شود. تدوين‌کنندگان قانون اساسي افراد انديشمندي بودند، دغدغه داشتند و از درون يک انقلاب و مبارزه‌‌اي طولاني به موقعيتي رسيدند که امکان تدوين قانون اساسي جمهوري اسلامي براي‌شان مهيا شد. اگر به مشروح مذاکرات خبرگان قانون اساسي بنگريد، هيچگاه محدوديتي براي مذکر بودن کلمه «رجل سياسي» نداشته‌‌اند و مساله جنسيت در قانون اساسي، به هيچ عنوان مدنظر آقايان نبوده است. اگر به مشروح مذاکرات نگاه کنيد، در اين زمينه هم صحبت شده است که چرا يک زن «رجل سياسي» نباشد اما آن را مسکوت گذاشته‌اند. به اين معنا مسکوت مانده که اجازه دادند تصميم‌گيران بعدي از ميان زنان و مردان يکي را انتخاب کنند. بعد از اينها به شوراي نگهبان مي‌رسيم. در مشروح مذاکرات اصلا قيد جنسيت نيامده است و در قانون اساسي هم که معناي «رجل سياسي» گفته شد. طي 11 انتخابات رياست‌جمهوري يعني از ابتدا تاکنون، زناني شرکت کرده‌‌ و هيچ‌کدام تاييدصلاحيت نشده‌اند اما عدم هيچ‌يک به دليل زن بودن نبوده است. لذا افرادي مثل مرحوم اعظم طالقاني هيچگاه به دليل زن بودن از طرف شوراي نگهبان رد صلاحيت نشده‌اند. اگر در مقام مقايسه هم نگاه کنيد، افرادي همچون مرحوم اعظم طالقاني از افرادي که آقايان تاييدصلاحيت کرده‌اند کمتر نبودند. حال اين پرسش پديد مي‌آيد که پس ترازوي تعيين رجليت چه چيزي است؟ ما در ميان زنان هم نماينده مجلس، وزير و حتي در خبرگان قانون اساسي، خانم گرجي و دستغيب را داشتيم. لذا تا اينجا نه شوراي نگهبان به‌خاطر زن بودن کسي را ردصلاحيت کرده، نه قانون اساسي محدوديتي گذاشته و نه مذاکراتي که در خبرگان قانون اساسي بوده، کلمه «رجل سياسي» را محدود کرده است.