کاندیداتوری در 1400 بدون برنامه بیهوده است
در شرايط فعلي و براي برنامهريزي براي انتخابات اسامي افراد زيادي مطرح ميشود که نظريات متفاوتي درخصوص هريک از آنها وجود دارد اما من يا هر شخص ديگري از الان نميتواند براي آنها تعيين تکليف کند يا از حضور يا عدم حضور آنها خرده بگيرد. ما ميتوانيم بعد از ديدن برنامههاي آقايان نظر خود را اعلام کنيم. شايد در آن شرايط بتوانيم بگوييم کدام فرد شايستگي حضور در رقابتهاي انتخاباتي را دارد يا ندارد؛ چراکه بسياري از افرادي که نام آنها مطرح ميشود در هر جرياني شناسنامهدار هستند و سابقه اجرائي و اداري در کشور دارند اما اينکه براساس برنامههاي آنها قضاوتي درست داشته باشيم به نظر ميرسد که راه منطقيتري باشد. شرايط کشور در حال حاضر اصلا ريسکپذير نيست و نميتوان با شعار با مردم صحبت کرد و از آنها توقع حضور پاي صندوقهاي راي را داشت، در شرايط فعلي حضور بدون برنامه توسط هر کانديدايي کار بيهودهاي است. اگر برنامه روشني وجود داشته باشد ميتوان با مقايسه سابقه و تواناييهاي فرد در اين خصوص نظر داد. فقط در اين صورت است که ميتوان گفت اين برنامه توسط اين شخص عملي است يا اجراي آن توسط اين فرد غيرممکن است. اين در راستاي شرکت در انتخابات آتي قدم ارائه برنامه است. چه اصولگرا و چه اصلاحطلب هر شخصيتي بايد با ارائه راهکار براي مشکلات نام خود را در ميان کانديداهاي انتخابات مطرح کند تا بعد ازگذشت زمان هم بتواند پاسخگوي عملکرد خود باشد؛ علاوهبراين به صرف تشکيل ستاد نميتوان اين آقايان را حق يا باطل ارزيابي کرد، همانطور که مجلس يازدهم را بهراحتي نميتوان حق و باطل ارزيابي کرد و بايد از عملکرد آنها مدت زماني بگذرد. البته که بعد از گذشت زمان از عملکرد مجلس يازدهميها امروز کم و بيش مشخص است که اين مجلس نميتواند کاري را از پيش ببرد و بيشتر به دنبال سياسيکاري است، درنهايت آنچه مشخص است اين است که اين مجلس کار خاصي نميتواند انجام دهد و برنامه و حرفي براي گفتن ندارد. همينطور برخورد سياسي درون مجلس تا حداقل انتخابات آتي ادامه دارد و فکر ميکنند که خودشان ميتوانند دولت و رياستجمهوري را نيز در دست بگيرند. هر چند که اگر هم موفق شوند و دولت را در اختيار بگيرند هيچ برنامهاي براي اداره کشور ندارند و شعارهاي پوپوليستي ادامه بيدا ميکند و روزبهروز هم مشکلات کشور عميقتر خواهد شد، رئيسجمهور آتي بايد به اين موضوع اذعان داشته باشد که مردم امروز ميدانند که روساي جمهور در ايران و مسئولان همواره خاکستري حرف ميزنند. هرکسي که کانديداي رياستجمهوري ميشود بايد به اين موضوع علم داشته باشد که وعدههاي او و برنامههايي که از آنها سخن ميگويد در مسائل مختلف ثبت و ضبط ميشود و مردم در يادشان نگه ميدارند که چه وعدههايي به آنها داده شده است. رئيسجمهور آينده بايد در عملکرد خود صادق باشد؛ بايد صادقانه بگويد که چنين فکري داشتيم اما به دليل برخي محدوديتها يا ساير مسائل نتوانستيم بدان عمل کنيم در موارد مثبت هم به همينگونه عمل کند.
