علت پرخوري و بياشتهايي عصبي
يک روانشناس، معتقد است که پرخوري و يا بياشتهايي عصبي در نوجوانان ناشي از کمبود اعتمادبهنفس و دغدغههاي سرکوب شده دوران بلوغ است. فرخنده اسفنداني روانشناس و رواندرمانگر گفت: پرخوري و يا بياشتهايي عصبي يکي از شايعترين مشکلات ذهني و رواني است که طي چند سال اخير بهدليل برخي مشاهدات غيرضروري در فضايمجازي باعث شده تا اين اختلال به شکل هشداردهندهاي در جامعه بهخصوص در بين نوجوانان و جوانان گسترش يابد. وي تصريح کرد: نوجواني که در اين دوره سني بهدليل شکلگيري نگرشش نسبت به اندام خود و نياز مُبرمي که به ديدهشدن و موردتاييد قرارگرفتن دارد زمانيکه ساعتها در فضايمجازي سرگرم تماشاي سبک زندگي لاکچري برخي از همسالان خود و مقايسه آن با شرايط خود است پس از مدتي دچار کمبود اعتمادبهنفس، اضطراب از آينده و فرار از خويشتن و در نتيجه افسردگي ميشود، همين امر نوجوانان را بهسمت يک اختلال ذهني در مورد غذا ميبرد. اسفنداني ادامه داد: بياشتهايي عصبي و پرخوري عصبي اغلب اختلالات خوردن مزمني هستند که تحقيقات ميداني نشان ميدهد که فراواني بروز پرخوري نسبت بياشتهايي عصبي بيشتر است و در بين دختران بيش از پسران شيوع دارد، درواقع بياشتهايي عصبي منجر به تحريک بيش از حد، کاهش وزن و پريشاني رواني ميشود که با توجه به تحريف تصوير بدن، افراد مبتلا به بياشتهايي عصبي نميتوانند خود را لاغر ببينند بنابراين رژيم غذايي خود شديدتر ادامه ميدهند. اين روانشناس ادامه داد: پسران در دوران نوجواني شکلگيري ديگري از اختلال غذايي را تجربه ميکنند نگرش پسران نسبت به اندام خود و همچنين ايجاد احساس رقابت با همسن و سالان در فعاليتهاي ورزشي بهخصوص ورزشهاي عضلاني، خطر ابتلا به اختلالات پرخوري عصبي را بيشتر ميکند، البته اين اختلال از درک شکل و وزن بدن مشخص ميشود. اسفنداني گفت: اين اختلالها بيشتر در سنين نوجواني و اوايل جواني رخ ميدهد. پژوهشها نشان ميدهد نوجوانان در بيشتر موارد توجه خاصي به وزن و شکل بدن خود دارند و اغلب براي روبهروشدن با فشارهاي بحراني دوره بلوغ و حل تعارضات دروني ديدگاه نادرستي نسبت به خوردن اتخاذ ميکنند و اين ممکن است مشکلات اختلال خوردن را ايجاد کند، البته تاثير گسترش فرهنگها بهويژه فرهنگ غرب يکي ديگر از علل ايجاد مشکلات مرتبط با رفتار خوردن است.
درمان را بايد جدي گرفت
وي با بيان اينکه پرخوري عصبي امکان افسردگي را افزايش ميدهد، افزود: اين اختلال در اواخر نوجواني و اوايل جواني شروع ميشود، رسانهها و فضايمجازي نيز در گسترش اين ديدگاهها نقش بسيار مهمي ايفا ميکند درواقع عدم درمان پرخوري عصبي فرد را در معرض مشکلاتي همچون افسردگي، چاقي، کمبود اعتماد به نفس و… قرار ميدهد؛ به همين دليل درمان آن را بايد جدي گرفت. اين روانشناس تاکيد کرد: اغلب افرادي که دچار پرخوري عصبي هستند چيزهايي که در طي روز ميخورند را به ياد ندارند و تنها احساس سيري ميکنند. چرا که معمولا غذاخوردن آنها بههمراه يک کار ديگر مانند بازيکردن، ديدن تلويزيون، حرفزدن و… اتفاق ميافتد. اين روش باعث ميشود که آگاهي کمتري نسبت به غذاخوردن داشته باشند. وي، بياشتهايي عصبي در نوجوانان را ناشي از الگوسازي جوامع غربي دانست و افزود: اختلال در غذاخوردن تاکيد بر فرهنگ لاغري و داشتن اندامي باريک با توزيع رژيمهاي خطرناک براي جوانان و به تصويرکشيدن افراد چاق بهصورت منفي است و اين در حالي است که تعريف لاغري بهعنوان زيبايي در جامعه باعث شده تا دهه 70 و 80 باوجود در دسترس داشتن سبد غذايي مناسب بهطور دائمي از سوءتغذيه رنج ببرند! اسفنداني خاطرنشان کرد: پرخوري و يا بياشتهايي عصبي موضوعي جدي و فراگير در بين نوجوانان است که گروهي براي لاغري و برخي براي عضلهسازي اقدام به اختلال خودخواسته در زمينه غذا ميکنند، موضوعي ذهني و رواني که بايد والدين به آن توجه جدي کنند.
