وزير امور خارجه سوئيس براي مذاکره با مقامات کشورمان به تهران آمده و آنچه اعلام شده حاکي از اين است که وي براي فعال کردن صندوق مالي خاص سوئيس به تهران سفر کرده تا بشود در قالب اين صندوق تجارتهاي مجاز را با ايران انجام داد. البته تجارت با ايران براي ساير کشورها پس از برجام عملا مجاز است ولي دليل عدم موفقيت در اين تجارتها ميتوان عدم همکاري بانکها با ايران دانست. گرچه مشخص است که پشت سر بانکها نيرويي سياسي نهفته است که آنها را ملزم ميکند از تحريمهاي يکجانبه آمريکا تبعيت کنند. حال که آمريکا در پايان اين دوره دولت ترامپ عزم خود را جزم کرده تا شدت عملي به اقدامات خود ببخشد، در اين شرايط بعيد است که اين سفر کمکي به حل تحريمهاي يکجانبه عليه ايران کند. از طرفي در مورد دارو که جزء تحريمهاي بينالمللي نيز نبود اما براي دارو هم به لحاظ انتقال پول مشکل داشته و داريم. از اين لحاظ سوئيس ميتواند روشهايي را پيش بگيرد که با سهولت بيشتري امکان مبادله اعتبارات ايران با خريد دارو از سوئيس يا توسط سوئيس از جاي ديگر امکانپذير شود. از سوي ديگر به نظر ميرسد اين کار با يک دستورالعملي در سوئيس بين دولت و خزانهداري عملي شود و احتياجي به موافقت ايران نداشت و صرف سياستگذاري و موافقت سوئيس کفايت ميکرد. براي اينکه ايران مايل به باقي ماندن در هيچ تحريمي نيست که بخواهد راجع به موضوعي توافق کند. از اين جهت است که اين بهانه قدري ضعيف به نظر ميرسد. مسائل سياسي هم عملا بين آمريکا و ايران عملا راهحلي ندارد و هرگونه تماس، مذاکره و ميانجيگري تحريم شده و بههرحال جمهوري اسلامي عملا تصميم خود را در اين باب اتخاذ کرده است. البته ملاحظاتي را درمورد برجام و نظارتهاي بينالمللي بر فعاليتهاي هستهاي را رعايت ميکند ولي عملا برجامي که ميتوانست حيات اقتصادي بينالمللي تازهاي را به ايران بازگرداند به دليل اينکه از داخل و خارج با آن مخالفتهايي صورت گرفت و کساني با توسعه اقتصادي از طريق برجام مخالفت کردند اين بخش برجام را ميتوان مرده فرض کرد و قابل زنده شدن هم نيست. چراکه تمايلي هم براي زنده شدن اين بخش وجود ندارد. از طرف ديگر به نظر ميرسد هدف سوئيسيها از سفر به تهران گذشته از مساله صندوق معاملاتي که بيشتر ميتواند براي غذا و دارو مورد استفاده قرار گيرد و قبلا نيز مطرح شده بود ميتوان تصور کرد که شايد برخي نگرانيها درباره واکنشهاي ترامپ در اين ماههاي آخر براي جلب آراي خودش وجود دارد که بهخاطر نوعي هشدار يا مذاکره درباره اين مساله و شايد براي جلوگيري از يک وضعيت ناگهاني وزير خارجه سوئيس به ايران آمده باشد. لذا نميشود همه چيز را با حدس و گمانهزني پيشبيني کرد. اکنون مذاکرات انجام شده و واقعيتها حداقل براي مقامات دولتي که درگير مذاکره بودند روشن است. اما همه چيز هم در سياست دولت بيان و آشکار نميشود. از اين جهت به نظر ميرسد در اين مورد همچنان ابهاماتي وجود داشته باشد.