مساله گشایش اقتصادی و کمک دولت و مجلس به بهبود معیشت مردم به عملکرد مدیران ارشد کشور بازمیگردد که چگونه براساس اطلاعات موجود از اوضاع و شرح حال مردم در جامعه و امکانات کشور در انتخاب مدیران نقشآفرینی کنند که بهخوبی از پس اداره کشور برآیند. اگر این نکته بهخوبی رعایت شود میتواند فوایدی را برای کشور به ارمغان بیاورد. اگر مدیریت به شکل صحیح انجام شود، خواهیم دید نیازمند این نیستیم که کشور دارای ثروت سرشار باشد. قطعا ایران جز کشورهای ثروتمند در دنیا به حساب میآید و خداوند نعمتهای خود را برای ما تمام کرده و آنگونه که میدانیم، کشور ایران بهجز نفت و گاز معادن مختلفی را داراست و همین موضوع باعث شده که ایران به عنوان کشوری ثروتمند قلمداد شود. با تکیه بر این موضوع اخبار خوشی را روزبهروز از استانها به گوش میرسد، که از معادن مختلف بهرهبرداری میکنند و این موضوع امید به آیند را بیشتر میکند. اما بر مبنای فرمایش امیرالمومنین که میفرمایند: «کسی که خود را در جایی منصوب کند و لایق آن نباشد لعنت خدا بر او باد» باتوجه به این فرمایش از سوی امام علی(ع) مشکلی که در کشور وجود دارد این است که برخی اشخاص در جایگاه
حقیقی خود قرار ندارند. اگر شخصی در مقامی قرار بگیرد که جای او نباشد به خود ظلم نکرده بلکه به کل جامعه زیان رسانده است. شخصی که در مقامی قرار بگیرد و به واسطه جایگاه خود نسبت به انتصاب افراد در پستهای مختلف که کارایی لازم را بر جایگاه منصوب شده نداشته باشد اقدام کند عملکردش در خصوص این انتصابات زیان بار خواهد بود. چراکه آن افراد نمیتوانند کارها را به خوبی اداره کند و همین موضوع جامعه را با چالش روبهرو میکند. در تاکید این موضوع حدیثهای مختلفی داریم که اشخاص را در اینباره بهجد نهی میکند. در حال حاضر فرقی نمیکند که سخن از سوی چه مقامی مطرح شود، باید همه در کنار هم قرار بگیرند و کشور را از این وضعیت که به واسطه برخی سوءمدیریتها رخ داده است در کنار هم برطرف نمایند. ایران کشوری است که دارای سرمایههای انسانی فراوان و ثروت بیحد و اندازه است و مدیران کشور باید از سرمایههای موجود استفاده کنند و با مدیریت درست برای درست کردن ضعفهای موجود در ساختار در تلاش باشند. در حال حاضر کشورهای دنیا بر مبنای مدیریت عقلانی داخلی و نگاه به سیاست خارجی اداره میشوند. این موضوع در کشور ما نیز رعایت شده و افرادی که در
جایگاههای ارشد مدیریتی قرار دارند باید سنجیده و درست اقدام کنند. مدیران کشور باید جوری رفتار کنند، که مردم به این اتفاق نظر برسند مدیران در کنار یکدیگر و در یک خط قرار دارند و نمیخواهند که هر یک خود را مطرحتر از دیگری نشان دهند. با این تفاسیر میتوان اینگونه نتیجه گرفت که با برطرف کردن برخی سوءمدیریتها میتوان کشور را به سرمنزل مقصود رساند.