مراقب «ترس از دست دادن» باشيم

روانشناس باليني گفت: دلهره و اضطراب داشتن از اينکه تجربيات ديگران از من بيشتر است، به عنوان يک احساس منفي، نه تنها فرد را دچار افسردگي ‌بلکه مبتلا به اختلال «فومو» (fomo) يا «ترس از دست دادن» خواهد کرد. ريحانه عابديني افزود: با توسعه انواع تکنولوژي‌هاي روز دنيا و به دنبال آن تغيير در ارتباطات انساني و اجتماعي، به‌طور طبيعي وابستگي به اينترنت به عنوان پل ارتباطي، بيش از پيش شده و زماني که فردي احتياج رواني به آنلاين بودن پيدا مي‌کند، هنگام آفلاين (خاموشي) اين موضوع مي‌تواند اضطراب شديدي در آن ايجاد کند که به جهت ترس از دست دادن يا گم شدن، دچار اختلال فومو مي‌شود. وي با بيان اينکه فکر لذت بردن ديگران از تجربه‌هاي خوشايند که فرد داراي اختلال از آن محروم يا بي‌اطلاع مانده، ‌ابتلا به فومو را تشديد مي‌کند، تصريح کرد: شيوع فومو با توجه به پيشرفت‌هاي فناورانه، روز به روز در جامعه در حال گسترش است به نحوي که نياز مبرم يا بيش از اندازه به اينترنت مي‌تواند بر سلامت روان افراد تاثير منفي ‌گذارد. اين روند حتي مي‌تواند احساس منفي و حس افسردگي را در کاربران تشديد کند. اين روانشناس گفت: فومو زندگي هر کسي را به انحاي مختلف تحت‌الشعاع قرار مي‌دهد اما خطر بروز آن در برخي افراد بيشتر است. هنگامي که فردي احساس مي‌کند که ديگران زندگي بهتري نسبت به او دارند يا چيزهاي بهتري را تجربه مي‌کنند، در اين مواقع ترس از دست دادن رخ داده و فرد عميقا احساس حسادت و فکر مي‌کند که عزت‌نفس خود را از دست داده است. عابديني افزود: اختلال فومو صرفا مختص اين احساس نيست که شايد فرد بتواند از چيزهاي بهتري برخوردار باشد، بلکه حس مي‌کند يک چيز مهم و اساسي را که ديگران در حال تجربه آن هستند از دست داده است. مانند دريافت درجه و پست جديد توسط همکاران در محل کار يا مواجهه با افراد جديد در مهماني‌هاي خانوادگي. اما همواره ذهن و افکار مبتلايان به اين نوع اختلال با نوعي احساس درماندگي از اين که چيز بزرگي را از دست داده‌اند،‌ درگير است. اين متخصص روان‌درمان‌گر تصريح کرد: معمولا وقتي فردي افسرده يا مضطرب است به‌طور معمول به دنبال يک ارتباط قوي‌تر است در واقع مغز مي‌خواهد از حالت انزوا خارج شود و ارتباط واقعي‌تر با ديگران برقرار کند و حس تعلق داشتن را افزايش دهد. در اين مواقع ارتباط حضور و نه مجازي چاره‌ساز است و با پيدا کردن يک مشاور يا هم‌صحبت خوب يا با انجام کارهاي اجتماعي مي‌توان تغييرات مناسب در خود و روند زندگي ايجاد و افسردگي ترس از دست دادن را فراموش کرد. وي به اين دسته افراد تاکيد کرد: براي اينکه خوشحالي خود را در زندگي بيشتر و موارد ناراحت‌کننده و ترس‌آور که به اختلال فومو منجر شود کنترل يا کاهش دهيد، نياز است به‌جاي تمرکز روي نداشته‌ها، سعي شود به داشته‌ها بيشتر توجه شود. عابديني تاکيد کرد: ترس از دست دادن جدا از افزايش نارضايتي، مي‌تواند منجر به مشارکت بيشتر در رفتارهاي ناسالم شود. براي نمونه در رفتارهاي فردي اين اختلال مي‌تواند در مواقع خشم يا درگيري‌هاي خياباني، حتي هنگام رانندگي با يک لحظه حواس‌پرتي صحنه‌اي دلخراشي براي فرد به‌وجود آورد که شايد جبران‌ناپذير باشد. از اين رو بايد تلاش کرد تا موارد ناراحت‌کننده را از ذهن و افکار بيرون کرد يا به حداقل رساند.