آنچه عامل حاشيه‌نشيني تندروهاست

انسجام و وحدت ملي يکي از موضوعات مهم و اساسي در کشور به حساب مي‌آيد و به تعبير ديگر و قابل لمس‌تر مي‌توان اينگونه بيان کرد، که در حال حاضر انسجام و وحدت ملي از نان شب براي ما واجب‌تر است. درحالي‌که به ظاهر بر سر ماهيت کلي اين موضوع و اصل و لزوم آن در طيف‌هاي و جريان‌هاي سياسي حرف و نظر واحدي وجود دارد. مشکلي که در اين بين به چشم مي‌خورد اين است که در عمل هيچ کدام از طرف‌ها و جريانات به اين مساله اعتقاد نداشته و در تحقق عملي آن گام برنمي‌دارند. دليل اين موضوع هم بسيار روشن است، زيرا اين موضوع در بستر جامعه در تفکرشان نقش نبسته و از اساس و بنيان به آن اعتقادي ندارند. اين بخش از جامعه همواره به دليل منافعي که در نبود وحدت ملي برايشان ايجاد مي‌شود با طرح مواضع و انديشه‌هاي خود از شکل‌گيري اين مهم جلوگيري کرده‌اند. با وجود چنين بستر فکري که در فضاي جامعه از سوي اين طيف تندرو ايجاده شده، از اين فضا در جهت منافع خود بهره مي‌برند. انسجام ملي و اتحاد ملي به عنوان يک سم کشنده براي جريانات راديکال محسوب شده زيرا با شکل‌گيري و تحقق آن زيست سياسي جريانات تندرو با خطر روبه‌رو خواهد شد. اگر به معناي واقعي به انسجام ملي دست يابيم مي‌توان گفت که براي هميشه تير خلاص را بر پيکر اين جريانات شليک کرده و آنان براي هميشه از عرصه سياست حذف مي‌شوند؛ از اين رو همواره جريان تندرو در تلاش خواهند بود که فضاي کلي جامعه را به سمت‌وسوي، کشمکش و چالش هدايت کنند تا بتوانند به زيست سياسي خود ادامه دهند. اما در شرايط حال حاضر اگر دو اتفاق مهم و يا دو گام بزرگ برداشته شود، با تکيه بر آنها مي‌توان به يک فضاي سازنده و اميدبخش رسيد و گره‌هاي کور در عرصه‌هاي مختلف را باز کرد. رخداد اول يا گام نخست، به تغيير برخي سياست‌ها در برخي از نهادهاي حاکميت بازمي‌گردد. چرا که برخي از رويکردها و سياست‌هايي که تا کنون اتخاذ کرده‌اند، نتوانسته به نتايج درست و لازم منتج شود. لذا لزوم بازنگري در اين رويکردها احساس مي‌شود. گرچه راهکار رسيدن به اين موضوع در اين فعل نهفته است که جريانات درون حاکميت بپذيرند که بايد بر سر موضوعات اساسي کشور به و گفت‌وگو نشست. به عبارتي همه حق بودن خود را کنار بگذارند و به اين نکته برسند که همه رويکردها و نظرهاي آنها درست نيست و بازنگري در آنها الزامي است. پس از آنکه همه به يک نتيجه واحد و اجماع نظر رسيدند بايد تلاش نمايند که افراد دلسوز و صاحب‌نظر را دور هم جمع کنند و چالش‌ها و مشکلات اصلي کشور را روي ميز گذاشته و در مورد آنها به تبادل‌نظر با هم بپردازند تا به يک اجماع ملي و سازنده و پايدار برسند. تا زماني که اين اتفاق رخ ندهد، متاسفانه مشکلات کشور به قوت خود باقي خواهند ماند. گام دوم اين است که با جريان‌هاي تندرو و راديکال مقابله شود، زيرا اين جريان‌ها نان و آب خود را در عدم تحقق انسجام و وحدت ملي مي‌دانند. بهتر است در اين مرحله با شناسايي اين جريانات آنها به حاشيه رانده شوند و اجازه ميدانداري ندهند و زمينه فعاليت براي افراد دلسوز و متخصص و صاحب‌نظر و معتدل فراهم آيد.