چرا صید ترال برای ایرانیها جرم است، اما برای چینیها نه؟
کشتيهاي خارجي همچنان در مناطقي از خليجفارس و درياي عمان و در حريم قانوني کيش و قشم و چابهار به صيد غيرقانوني ترال مشغول هستند. اکنون شرايط در منطقه بهگونهاي است که صيادان محلي منبع يا درآمد خود را از دست دادهاند يا اجازه صيادي در اعماق دريا را نداشته و بسياري از صيادان دست از کار کشيده و بيکار شدهاند. صيد ترال که از آن کفروبي دريا هم ياد ميشود در سالهاي اخير از عمده آسيبهاي جدي خليج فارس و درياي عمان بوده است. صيد ترال از جمله روشهاي صيادي منسوخ شده و غيرقانوني در دنيا محسوب ميشود، اما اين موضوع در کشور ايران ابعاد وسيعي يافته و امروز صيادان خارجي و بيگانه که در کشور خود اجازه صيد ترال نداشتهاند به عمق خاک ايران نفوذ کرده و اکوسيستم دريايي و تنوع زيستي آن را با خطرات جدي روبهرو ساختهاند. اگرچه صيد ترال در کشور ما جرم انگاري شده و اينگونه اعمال بارها در دستور کار مسئولين محيط زيست و قضائي کشور قرار گرفته است و حتي اخيرا چندين کشتي بيگانه در درياهاي آزاد ايران توقيف شدند اما کشتيهاي چيني و هندي همچنان در حال صيادي در مناطق دريايي ايران به روش ترال هستند. صيادي به روش ترال حائز جذابيت براي صيادان خارجي است و ايران تنها کشوري است که به علت صدور مجوز صيد ترال يا چشم پوشي روي اين روش صيد غيرقانوني مورد توجه خارجي ها قرار گرفته است. اکنون نيمي از آبزيان درياهاي جنوب کشور از طريق صيد ترال نابود شده است. صيد ترال عملا به علت ماهيت افراطي عليه محيط زيست و اکوسيستم آبي تبديل به يک بحران زيست محيطي براي کشور ايران شده است و اشتغال صيادهاي محلي سنتي را با دشوراي روبهرو ساخته است. صيد ترال در سراسر جهان غيرقانوني بوده و براي اين شيوه صيادي بهعلت آنکه کف دريا را با آسيب جدي مواجه ميکند و بسياري از آبزياني که در اين فرآيند صيد ميشوند دور ريز ميشوند مرجانها، جلبکها، تخم آبزيان و بسياري از گونههاي ديگر ريشه کن شده و بر اين اساس اين شيوه صيد مورد نقد جدي است و هيچمجوزي براي آن صادر نميشود. متاسفانه علاوه بر صيادان خارجي برخي صيادان محلي نيز با تخلف آشکار نسبت به ممنوعيت انجام صيد ترال، در آبهاي جنوبي کشور تاخت و تاز کرده و به صيد غيرمسئولانه در محيط زيست دريايي ايران پرداخته و به زيستگاههاي تغذيهاي و توليد مثلي در بستر دريا آسيبهاي جدي وارد کرده و اين زيستگاهها نابود شدهاند. اکنون شناورهاي صيادي در حال تردد و مستقر در آبهاي ايران زيستگاه مرجانها در بندرلنگه را تخريب کردهاند و زيستگاه دريايي کشور با کاهش جمعيت ماهي تن و فانوس ماهيها بهدليل صيد کشتيهاي چيني و هندي و ايراني مواجه شده است. در گذشته نيز در آبهاي جنوب کشور صيد ترال عامل مرگ لاکپشتها در جزاير نخيلو و امالکرم در استان بوشهر و جزاير قشم، کيش، شيدور، هندورابي، هنگام و هرمز در استان هرمزگان و همچنين شهرستان جاسک بوده است. متولي صيد در آب هاي ايران و مرجع مجوزهاي صادره در اين خصوص سازمان شيلات است و اين سازمان از طريق يگان حفاظتي خود وظيفه دارد تا محدوديتهاي زماني و مکاني صيد را کنترل کند که مديريت غيرمسئولانه اين سازمان و نفوذ افراد و نهادهاي خاص در اين سازمان دولتي عملا توقف صيد ترال در کشور را غيرممکن کرده است و سازمان شيلات توان نظارت خود در عرصه هاي دريايي کشور را از دست داده است.
