جريان احمدينژاد در صدد تضعيف مجلس
آرمان ملي- الهام برخوردار: مجلس يازدهم و نمايندگان بهارستان با شعار حل کردن مقابله انقلابي با مشکلات اقتصادي و معيشتي مردم اينگونه القا کردند که اين تيم دغدغهاي جز حل کردن مشکلات موجود در کشور را ندارند. اما در عمل آنچه شاهد هستيم پرداختن به حواشي و دعواهاي جناحي و جرياني. به قول برخي تحليلگران گويي درصدد انتقامگيري از دولت حسن روحاني هستند. ادامه همين روند باعث شده که حالا صداي خود اصولگرايان نيز از برخورد تند يازدهميها با دولت، بلند شود و خواهان همکاري و تعامل بيشتر بين قوا شوند. چرا که تقابل دو نهاد مجلس و دولت شکاف ايجادشده بين مردم و مسئولان را هر روز بيشتر ميکند و اعتماد نهادهاي مختلف را در نزد جامعه کاهش ميدهد. کاهش اعتماد و اعتبار در نزد جامعه نيز دودش به چشم خود اصولگرايان خواهد رفت و ادامه اين رفتارهاي تند در نهايت جريان اصولگرايي را نيز با مشکل مواجه خواهد کرد؛ به همين دليل حالا اصولگرايان درصدد کاهش تندرويها در مجلس هستند.
چه کساني به دنبال استيضاح رئيسجمهوري بودند؟
بسياري از نمايندگان جريان اصولگرايي در سال گذشته حتي پيش از انتخابات اسفندماه در نشستها و جلسات انتخاباتي خود بارها اعلام کردند که در صورت پيروزي و ورود به مجلس اولين کاري که انجام خواهند داد استيضاح روحاني و حتي برخي ساقط کردن دولت را مطرح ميکردند. در وهله نخست شايد اين امر فقط يک شعار تبليغاتي تلقي ميشد و چندان جدي گرفته نشد. چراکه کشور به خاطر تحريمهاي يکجانبه آمريکا دچار يک بحران اقتصادي شده و معيشت مردم هر روز وضعيت بدتري را پشت سر ميگذارد. اما گويي طيفي از اصولگرايان که معمولا به طيف تندرو و دلواپس شناخته ميشوند تنها چيزي که براي اولويت نداشته همين معيشت مردم و اوضاع کنوني جامعه است و همچنان دعواهاي جناحي و تسويهحسابهاي جرياني را در راس کار خود قرار دادهاند. هشدار مسئولان و تحليلگران براي درک چنين شرايطي تا به حال کارساز نبوده و همچنان طرح استيضاح دولت در مجلس يازدهم طرفداراني دارد.ادامه اين رويکرد مقابلهاي مجلس با دولت باعث شده است که خود اصولگرايان وارد صحنه شوند با هشدار جلوي تندرويها را بگيرند. حال سوال اينجاست بازيگردان تندرويها از ديد اصولگرايان چه طيف يا گرايشي است. مجلس يازدهم درواقع يک مجلس کاملا يکدست اصولگرايي است که البته از نظر خود اين جريان چندان هم يکدست تلقي نميشود، درواقع طيفها و گرايشهايي از جريان اصولگرايي در اين مجلس حضور دارند که نسبتبه اصولگرايان سنتي و معتدلتر هم در اکثريت هستند و هم نسبت به دورههاي قبل قدرت بيشتري دارند. همانطور که در جريان انتخابات رئيس مجلس اصولگرايان و قاليباف را با چالشهاي جدي روبهرو کردند. حالا هم صدايشان در بهارستان بلندتر از ديگر نمايندگان است و احتمال استيضاح هياترئيسه از سوي اين طيف ميرود. شايد خود اصولگرايان هيچ وقت فکر نميکردند در درون خود با چنين پديدهاي روبهرو شوند که در نهايت مجبور شوند به برخي از خواسته آنها تن دهند. طيفي که حالا چه بخواهند و چه نخواهند در دل اصولگرايي حاميان زيادي پيدا کرده و هر روز هم خواهان سهم بيشتري هستند.
ردپاي احمدينژاد در مجلس يازدهم
در اين بين، اصولگرايان بهدنبال مقصر هستند و بر اين باورند که رئيس دولتهاي نهم و دهم پشت اين تندرويها قرار دارد و اين حاميان احمدينژاد هستند که بدون درک از شرايط موجود به دنبال تخريب رابطه دولت و پارلمان هستند. در همين راستا، عباس سليمينمين، تحليلگر سياسي اصولگرا در واکنش به اقدامات برخي از نمايندگان مجلس در تخريب رابطه دولت و پارلمان، گفته است: برخي از عناصر سطحي سياسي که در مجلس حضور دارند، تحت تاثير محمود احمدينژاد تلاش ميکنند که رابطه دولت و مجلس را خراب کنند. اين افراد با ايجاد تقابل ميان اين دو قوه ميخواهند اهداف خود را به پيش ببرند. اين تحليلگر تاکيد کرده است: بايد توجه کنيم نقد با تخريب بسيار متفاوت است. اما در همين مجلس يازدهم افرادي حضور دارند که تلاش ميکنند با طرح مسائلي همچون «سوال از رئيسجمهور» و حتي «استيضاح» رئيس دولت، به اختلافات اين دو قوه بيش از پيش دامن بزنند؛ زيرا در همين فضا است که مجلس تضعيف شده و اهداف فردي مانند آقاي احمدينژاد اجرائي ميشود. من بهصراحت ميگويم اين دسته از نمايندگان مجلس يازدهم خيرخواه کشور نيستند و قطعا فهم درستي از شرايط کشور و حتي منطقه نيز ندارند.
اصولگرايان و طيف دلواپس
درواقع اصولگرايان همچنان سايه سنگين محمود احمدينژاد را بر سر اين جريان حس ميکنند و تلاش دارند تا جلوي قدرت گرفتن او و حاميانش را بگيرند. چرا که آنها انتخابات 1400 را در پيش دارند و نميخواهند ادامه اين تندرويها در مجلس اعتبارشان را خدشهدار کند و همچنان درگير دعواهاي درونحزبي باشند. اما گرايشي که خودشان زمينه ايجادش را فراهم کردهاند و حالا در درون اصولگرايي ريشه دوانده و قدرت گرفته چگونه بايد محدود شود. برخي از تحليلگران و کارشناسان معتقدند اصولگرايان دو راه بيشتر ندارند يا اينکه راه خود را از اين گرايش و طيف جدا کنند و اين ريزش دروني را بپذيرند يا اينکه با اعمال سازوکارهاي درونحزبي جلوي رفتارهاي تند آنها گرفته شود. اصولگرايان در جريان انتخاباتهاي رياستجمهوري و بهخصوص انتخابات مجلس شوراي اسلامي که تابهحال برگزار شده تلاشهاي زيادي را براي متوقف کردن سهمخواهيها و پايبندي به ائتلافها کردهاند که موفقيتآميز نبوده است. اتفاقا حتي ميشود گفت برعکس هر دوره قدرت طيفها و گرايشهاي جديد در اين جريان نيز بيشتر شده و دردسرهاي زيادي را براي اصولگرايان ايجاد کردهاند. شايد انتخابات 1400 آخرين فرصت اصولگرايي باشد تا بلکه اين چنددستگي و چندپاره شدن خاتمه يابد و هزينه تندرويها را بيش از اين متحمل نشود. هر چند برخي تحليلگران بر اين باورند که با ادامه قدرت گرفتن و روندي که اين طيف در پيش گرفته، احتمال دارد نهتنها مجلس کارکردش را از دست بدهد بلکه اصولگرايي را هم به ورطه ازهمپاشيدگي بيندازد.
