ظريف؛ فاتح آوردگاه مجلس
پيش از آغازبهکار مجلس يازدهم و مواجهه با دولت و وزرايش اين پيشبيني ميشد که مجلس اصولگراي يازدهم بهجاي تعامل و کمک به دولت جهت حل مشکلات جامعه و برونرفت از شرايط فعلي از در تقابل با دولت درآيد و به قولي شمشير را از رو ببندد. اما بااينحال باز هم کورسوي اميدي به روابط مسالمتآميز ميان دولت و مجلس وجود داشت تا هواي ميان اين 2 قوه ابري نشود اما اتفاقات چند وقت اخير بهخصوص در ماجراي مواجهه مجلس با وزير امور خارجه نشان داد اين مجلس اساسا سر سازش با دولت ندارد. در ماجراي حضور آقاي ظريف در مجلس بهنظر ميرسيد قوه عاقلهاي بتواند مجلس را مديريت کند که از آن شعارهاي هيجانزده و احساسي که براي صحنه رقابتها استفاده ميکردند فاصله بگيرند. اما برخلاف انتظار اينچنين نشد. آنچه مسلم است اين مسيري که مجلس پيش گرفته از قبل قابل پيشبيني بود که با دولت به چالش بينجامد ولي اينکه شرايط جاري کشور را درک نميکنند باعث تشديد مشکلات کشور و مردم شده و فاصلهها را بيشتر خواهد کرد. هر چند اين روند قطعا به ضرر خود مجلس تمام خواهد شد. بههرحال مردم اين نوع رفتارها را نظاره و رصد ميکنند و نوع برخوردي که با وزير خارجه شکل گرفت و پاسخهاي آقاي ظريف نشان داد که پيروز اين ميدان آقاي ظريف بود. اين رويکردها نشانگر آن است که مجلس از اوايل کار خود در حال جمعآوري امتيازات منفي براي خود است. قطعا هم بحث سوال از رئيسجمهور در اين شرايط خاصي که کشور در آن قرار دارد، اگر به منظور تعامل و رفع مشکلات باشد و رئيسجمهور احساس کند که فرصتي پيش رويش قرار دارد که از موانع سخن بگويد؛ در دوره مجلس دهم نيز شاهد بوديم که عدهاي از تندروها از رئيسجمهور سوال کردند اما آقاي روحاني خويشتنداري کرد و به مسائل و مشکلات پيشرو نپرداخت. بهنظر ميرسد که اگر قرار بر اين رويارويي باشد و آقايان بخواهند اين سوال را به منزله موانع و چالش دنبال کنند جا دارد آقاي رئيسجمهور از اين فرصت استفاده کند و با توجه به عقبهاي که در انتخابات داشته و از آن فاصله گرفته، امروز به بازسازي آن عقبه بپردازد و موانع پيشروي دولت را کاملا در مجلس بهطور عيان مطرح کند تا تنظيمي بر رفتار اين مجلس براي ادامه مسير باشد. متاسفانه چيزي که اکنون در نزد نمايندگان مجلس وجود خارجي ندارد و با رفتار خود آن را به اثبات رساندهاند مفهوم منافع ملي است. مردم زير بار فشارها در حال له شدن هستند اما برخي صرفا به دنبال اين هستند که دولت را زمينگير کنند و هيچ برنامهاي هم براي خروج از اين بنبست ندارند و فقط مشکلات را اضافه ميکنند. اگر بخواهيم که بر مشکلات فائق آييم، قطعا بايد منافع ملي را در نظر بگيريم و مردم را در تصميمات مشارکت دهيم چون اين نوع رفتار باعث ميشود که مردم منفعلتر و نااميدتر شوند و فاصله خود را با نظام بيشتر کنند. چرا که اين رفتار در اين شرايط هيچ تناسبي با يک عقل سليم ندارد.
