خلأ قانونی در نوزادفروشی
نوزادفروشي ناشي از برخي آسيبهاي اجتماعي نوپديد است. همچنين در بستر آن ديگر آسيبها پديدار ميشود و هم آسيبهاي اجتماعي ديگر بهدنبال دارد. انگيزه فروش نوزاد در اغلب موارد فقر اقتصادي است، فقر اقتصادي شايد براي نوزادفروشي، انگيزه لازم باشد، اما قطعا انگيزه کافي نيست. بر اساس گزارش وزارت راه و شهرسازي، 33درصد جامعه ايران زير خط فقر زندگي ميکنند و به نوعي با فقر اقتصادي دست به گريبان هستند، اما فقر اقتصادي دليلي بر رواج فروش نوزاد نيست، بلکه انگيزه اصلي فروش نوزاد و عامل اصلي فروش نوزاد در آميختن فقر اقتصادي با ديگر آسيبهاي اجتماعي همچون اعتياد است. در مقوله نوزادفروشي اعتياد والدين دليل مهمتري از فقر اقتصادي آنها به حساب ميآيد و اعتياد در صدر دلايل خريد و فروش نوزادان در سراسر کشور قرار گرفته است. اعتياد والدين آنجا آسيبزاتر ميشود که شاهد اعتياد مادران باشيم، تصور اکثر افراد جامعه درباره اعتياد اين است که مصرف موادمخدر عمدتا پديدهاي مردانه است. در حالي که با بررسي در آمار مشاهده ميکنيم، اگرچه اعتياد مردان کمتر است و تعداد معتادان مرد بيشتر از تعداد معتادان زن است، اما اعتياد زنان کيفيتر است و اثرات مخربتري بر جامعه ميگذارد. زنان هم پردامنهتر درگير اعتياد ميشوند، هم سريعتر و گستردهتر آن را در جامعه توزيع ميکنند و هم اثرات مخربتري بر بنيانهاي جامعه ميگذارند. فاصله زماني اولين تجربه مصرف موادمخدر تا تزريق در زنان بهطور متوسط دو سال طول ميکشد. در حالي که اين زمان در مردان هشت سال است و اين نشان ميدهد آسيب اعتياد در زنان پردامنهتر از مردان است. به عبارت ديگر زنان شش سال زودتر از مردان بهورطه وابستگي شديد اعتياد ميافتند و درمان آن طبيعتا سختتر و عوارض جسمي، رواني و اجتماعي آن نيز به مراتب بيشتر است. هر مرد معتاد چهار تا شش نفر را ميتواند مبتلا کند. هرچند اين آمار براي زنان بين هشت تا 12 نفر است و اين نشان ميدهد زنان آسيب اعتياد را گستردهتر از مردان انتشار ميدهند. به عبارت ديگر آن آسيب را اجتماعيتر ميکنند. ضمن آنکه آسيب اجتماعي اعتياد در زنان باعث فروپاشي نهاد خانواده ميشود و نظام تربيتي خانواده را دستخوش آسيب ميکند.بر اساس آمار منتشر شده از سوي مشاور امور زنان در ستاد مبارزه با موادمخدر هفت درصد از معتادان کشور را زنان تشکيل ميدهند، آمار وزارت بهداشت نيز از وجود يک زن معتاد به ازاي هشت مرد معتاد خبر ميدهد. به گفته مسئولان سازمان زندانها در حال حاضر 50 درصد زندانيان زن درباره موادمخدر و اعتياد در زندان هستند، بنابراين همانگونه که ميبينيم اعتياد زنان به ويژه مادران بنيان برافکن است و نکته قابل تأمل اين است که اعتياد همسران يکي از مهمترين عوامل در دام اعتياد انداخته زنان است. از همينرو در اغلب موارد اعتياد مادران به معناي اعتياد والدين است و اعتياد والدين نيز يکي از مهمترين دلايل فروشنوزادان محسوب ميشود. بر اساس گفتههاي مدير کل دفتر آسيبهاي اجتماعي سازمان بهزيستي 75درصد از کودکان معتاد در کشور از والدين معتاد متولد ميشوند و در بسياري از مواقع حتي در صورتي که اين نوزادان فروخته نشوند، نيز سرنوشت دردناکي در انتظارشان است.دليل ديگر نوزادفروشي، شايد مسائل و آسيبهاي اجتماعي نوپديد همچون ازدواج سپيد باشد. آسيب اجتماعي روسپيگري و تولد نوزادان نامشروع حاصل از آن نيز به نوزادفروشي دامن ميزند. ضمن آنکه نوزادفروشي در برخي موارد از سر اضطرار نيست و براي برخي اساسا تبديل به يک نهاد شغلي شده است. براي مثال زنان مصرفکننده شيشه هزينههاي مصرف و ديگر هزينههاي زندگي پرآسيبشان از طريق توليدمثل و فروش نوزاد تامين ميکنند. در حقيقت فروشنوزاد يک فرآيند در چرخه آسيب آنها است، آنها براي مصرف مداوم شيشه نياز به تامين هزينه دارند و اين هزينه را با فروشنوزاد تامين ميکنند.
