راز موفقيت ويتنام در مهار کرونا

ويتنام کشوري در جنوب شرق آسياست که موفقيت بالايي در مهار بيماري کوويد 19 به دست آورده و آمار مرگ‌ومير ناشي از اين بيماري در اين کشور، صفر اعلام شده است. شبکه تلويزيوني سي ان ان در گزارش در شرح موفقيت ويتنام چنين نوشت: وقتي جهان به آسيا به نمونه‌هاي موفق مديريت ويروس کرونا، نظر مي‌افکند، بيشتر توجهات متوجه کره‌جنوبي، تايوان و هنگ‌کنگ بود. اما يک کشور موفق ديگر نيز در اين زمينه مطرح است و آن ويتنام است. اين کشور 97 ميليوني با وجود برخورداري از مرزي طولاني با چين و ميليون‌ها بازديدکننده چيني در هر سال، حتي يک مورد مرگ ناشي از کرونا را گزارش نکرده و آمار مبتلايانش تا روز شنبه تنها 328 نفر بوده است. اين مساله در حالي قابل‌توجه‌تر مي‌شود که متوجه باشيم ويتنام، کشوري با درآمد متوسط رو به پايين است و سيستم مراقبت‌هاي بهداشتي‌اش در مقايسه با ديگر کشورهاي منطقه، از پيشرفت کمتري برخوردار است. براساس اعلام بانک جهاني، در ويتنام تنها 8 پزشک براي هر 10 هزار نفر وجود دارد؛ رقمي که يک‌سوم تعداد پزشکان در کره جنوبي است. پس از سه هفته قرنطينه سراسري در ويتنام، مقررات فاصله‌گذاري در اين کشور اواخر ما آوريل (اوايل ارديبهشت ماه) برداشته شد. براي بيش از 40 روز، هيچ موردي از ابتلاي محلي در ويتنام گزارش نشده است. مشاغل و مدارس در ويتنام باز شده و زندگي به حالت عادي بازگشته است. از نظر افرادي که با ديده ترديد به اين مساله مي‌نگرند، آمار رسمي مبتلايان در ويتنام ممکن است غيرواقعي و غيرقابل باور باشد. اما به گفته «گوي تاوايتيس» پزشک بيماري‌هاي عفوني که در يکي از بيمارستان‌هاي اصلي مختص مداواي بيماران مبتلا به کوويد‌19 فعاليت مي‌کند، اين آمار با واقعيت تناسب درستي دارد. وي افزود: من هر روز از بخش‌هاي بيمارستان‌ها بازديد مي‌کنم و به موارد ابتلا واقفم. به خوبي مي‌دانم که هيچ مورد مرگ ناشي از اين بيماري وجود نداشته است. اما کارشناسان بهداشت و درمان عامل نجات ويتنام از مرگ‌و‌مير ناشي از کرونا را چند مورد ذکر کرده‌اند که از واکنش سريع دولت و پاسخ اوليه براي جلوگيري از گسترش بيماري گرفته تا رديابي تماس‌هاي تلفني و قرنطينه و ارتباطات عمومي موثر، متغير است. ويتنام هفته‌ها قبل از شناسايي اولين مورد ابتلا به کرونا، شروع به آماده‌سازي خود براي مواجهه با اين بيماري کرده بود. در آن زمان، مقام‌هاي چين و سازمان جهاني بهداشت اعلام کردند که مدرکي مشخص از انتقال بيماري از طريق انسان به انسان وجود ندارد. «فام کوآنگ تاي» معاون رئيس اداره کنترل بيماري‌هاي عفوني در انستيتو ملي بهداشت و همه‌گيرشناسي هانوي گفت: ما فقط منتظر دستورالعمل‌هاي سازمان جهاني بهداشت نمانديم، بلکه از اطلاعات گردآوري شده از خارج و داخل کشور براي اتخاذ تصميم جهت اقدام زودهنگام استفاده کرده‌ايم. اوايل ماه ژانويه (اواسط دي ماه 98)، سيستم غربالگري براساس دماي بدن براي مسافران ورودي از ووهان در فرودگاه بين المللي هانوي نصب شد. مسافراني که تب داشتند، از بقيه جدا و دقيقا زير نظر گرفته شدند. اواسط ماه ژانويه (اواخر دي ماه 98)، «وو دوک دام» معاون نخست وزير ويتنام به نهادهاي دولتي دستور داد براي جلوگيري از شيوع ويروس در اين کشور، اقدامات شديد در پيش گيرند و قرنطينه پزشکي را در دروازه‌هاي مرزي، فرودگاه‌ها و بنادر افزايش دهند. 23 ژانويه (3 بهمن 98)، اولين دو مورد ابتلا به کرونا مورد تاييد قرار گرفت که يک شهروند چيني بود که در ويتنام زندگي مي‌کرد و پدرش که براي ديدار با پسر از ووهان به ويتنام سفر کرده بود. روز بعد، مقام‌هاي هوانوردي ويتنام همه پروازها به ووهان و از ووهان به ويتنام را لغو کردند. در حالي که تعطيلات سال نوي چيني در ويتنام جشن گرفته مي‌شد، «نگوين هووان پوک» نخست‌وزير ويتنام براي مقابله با ويروس کرونا اعلام جنگ کرد. نخست‌وزير همچنين يک کميته ملي براي کنترل ويروس تعيين کرد، همان زماني که سازمان جهاني بهداشت، کرونا را اضطراري براي بهداشت عمومي اعلام کرد.

اول فوريه (12 بهمن 98)، بيماري کوويد19 در ويتنام به عنوان يک بيماري همه‌گير ملي شناخته شد و در آن زمان، تنها 6 مورد ابتلا به کرونا در اين کشور به ثبت رسيده بود. همه پروازها بين ويتنام و چين متوقف شد و صدور رواديد براي شهروندان چيني نيز به حال تعليق درآمد. ظرف همان ماه، محدوديت‌هاي سفري، قرنطينه براي افرادي ورودي به ويتنام و لغو صدور رواديد در اين کشور شدت گرفت، زيرا کرونا از چين به کشورهايي چون کره‌جنوبي، ايران و ايتاليا رسيده بود. ويتنام در نهايت ورود همه اتباع خارجي به اين کشور را اواخر ماه مارس (اوايل فروردين) به حال تعليق درآورد. ويتنام همچنين در اتخاذ تمهيدات قرنطينه‌اي فعال، سريع عمل کرد. 12 فوريه (23 بهمن)، اين کشور يک جمعيت روستايي 10 هزار نفري در شمال هانوي را به مدت 20 روز قرنطينه کرد. مدارس و دانشگاه‌ها که قرار بود پس از سال نوي چيني بازگشايي شوند، همچنان بسته ماند و در ماه مي (اواسط ارديبهشت) بازگشايي شد. تاوايتيس پزشک بيماري‌هاي عفوني دليل موفقيت ويتنام در مهار کرونا را سرعت عمل اين کشور در پاسخ صحيح به اين بيماري دانست و گفت: اقدام مقام‌هاي ويتنام در اواخر ژانويه و اوايل فوريه (بهمن 98) بسيار جلوتر از بسياري کشورهاي ديگر بوده است. زماني که بيمارستان «باچ ماي» در هانوي يکي از بزرگ‌ترين بيمارستان‌هاي ويتنام به مرکز پذيرش بيماران کرونايي تبديل شد، مقام‌هاي اين کشور اين مکان را قرنطينه کردند و تقريبا 100 هزار فرد مراجعه‌کننده به بيمارستان از جمله کادر پزشکي، بيماران، ملاقات‌کنندگان و تماس‌هاي نزديک‌شان را ردگيري کردند. مقام‌هاي ويتنامي همچنين بيش از 15 هزار فرد مرتبط با بيمارستان‌ها از جمله يک هزار نيروي مراقبت‌هاي بهداشتي را مورد آزمايش قرار دادند.تا اول ماه مي (12 ارديبهشت)، حدود 70 هزار نفر در مراکز دولتي ويتنام قرنطينه شدند و حدود 140 هزار نفر نيز در منازل مسکوني و هتل‌ها در وضعيت قرنطينه قرار گرفتند. در اين ميان، نکته قابل‌توجه اين است که از ابتداي امر، دولت ويتنام با مردم درمورد شيوع کرونا، ارتباط شفافي برقرار کرد. وب‌سايت‌ها، خطوط تلفن و اپليکيشن‌هايي براي اطلاع‌رساني درمورد کرونا در اختيار عموم قرار گرفت و وزارت بهداشت اين کشور نيز به طور معمول پيام‌هايي را از طريق سيستم پيام‌هاي کوتاه به شهروندان ارسال مي‌کرد. سيستم تبليغاتي ويتنام نيز براي اطلاع‌رساني به مردم از طريق بلندگو، پوسترهاي خياباني، مطبوعات و شبکه‌هاي اجتماعي، بسيج شد. به گفته تاوايتيس، تجربه موفق ويتنام در مقابله با ويروس‌هايي چون سارس از سال 2002 تا 2003 و همچنين آنفلوآنزا به دولت و مردم براي آمادگي بهتر جهت مقابله با کوويد19 کمک کرد.