جبران خسارت هنرمندان مجسمهساز در ایام کرونا
با آغاز شیوع ویروس کرونا، کلیه فعالیتهای فرهنگی و هنری به تعویق افتاد. در حوزه مجسمهسازی هم که قرار بود هشتمین دوسالانه تهران از ۱۶ اسفند تا ۱۹ اردیبهشت در باغ کتاب و محوطه اطراف آن برگزار شود، پس از انصراف محمود بخشی ـ دبیر دوسالانه ـ و ادامه روند شیوع کرونا، به خرداد سال آینده موکول شد، اما این بار رئیس انجمن مجسمهسازان ایران خبر از تغییر دوباره زمان برگزاری این دوسالانه میدهد. عباس مجیدی، رئیس انجمن مجسمهسازان ایران در گفتوگویی با ایسنا از سرنوشت پروژههای مجسمهسازی، کمک به هنرمندان این حوزه و تاثیرات کرونا بر هنر مجسمهسازی گفته است. او خاطرنشان کرد: پیش از آغاز سالنو قرار بود در ادامه اتفاقاتی که رخ داد، هشتمین دوسالانه مجسمهسازی تهران در خرداد برگزار شود، ولی از آنجا که این بیماری همچنان در حال گسترش است و پیش از این با اعمال شدن قرنطینه و تعطیلیهای پی در پی، زمان را از دست دادیم و باید فرصتی برای سازماندهی دوباره کارها داشته باشیم، به احتمال زیاد دوسالانه را در اواخر تابستان برگزار کنیم؛ البته در صورت اوج گرفتن این بیماری، ممکن است برگزاری دوسالانه باری دیگر به تعویق بیفتد. مجیدی همچنین درباره دبیر دوسالانه گفت که به احتمال زیاد هیاتمدیره کار را بهصورت شورا پیش ببرد. این هنرمند درباره برگزاری پروژه «دو باغ» نیز عنوان کرد: بخشهایی از کارهای این پروژه به انجام رسیده و مرحله داوری آثار نیز صورت گرفته است. قرار بر این بود که نمایشگاهی از آثار در تهران و کرمان برگزار شود که بخش نمایش آثار هنوز متوقف مانده و امیدوارم بتوانیم این پروژه را به سرانجام برسانیم. در بخش دیگری از او سوال کردیم که کرونا تا چه اندازه بر مجسمهسازی ایران تاثیر خواهد داشت و آیا باعث تغییر شرایطی برای این حوزه در آینده خواهد شد؟ پاسخ داد: بدونشک جریانی که تا این حد همه گیر بود و کلیه قشرهای جامعه را درگیر کرد، تاثیراتی روی هنرمندان نیز داشته و خواهد داشت. همانگونه که در بازتاب جهانی دیدیم، اقداماتی در دنیای هنر درباره این بیماری صورت گرفت و هنرمندان زیادی توسط فضای مجازی و بهصورت فردی ایدهها و طرحهایی را پیاده کردند و یا واکنشهایی به صورت نوشته نشان دادند. او ادامه داد: قطعا در مدت قرنطینه، هنرمندان ایرانی نیز در رابطه با کرونا و شرایط پیش آمده، ایدههایی در ذهن داشته و حتی آثاری را ساختهاند، ولی بروز کلی آن در سطح اجتماع بهعنوان هنرشهری، مشمول یک تفکر و بسترسازی است که بحث زمانبری است و باید روی آن فکر کرد؛ چون باید فرآیندی را فراهم کرد که هنرمندان بتوانند با اعلام یک فراخوان یا برگزاری کارگاههای آموزشی مختلف در این عرصه فعالیت کنند و آثاری را ارائه دهند. مجیدی همچنین بیان کرد که احتمالا انجمن مجسمهسازی در آینده پروژهای را در رابطه با این بیماری و شرایطی که ایجاد کرد، به انجام برساند.
