کروناویروس چه کارکرد مثبتی داشته است؟
یک عضو انجمن جامعهشناسی ایران ضمن تشریح کارکردهای منفی و مثبت کروناویروس، میگوید: نهتنها کروناویروس در وضعیت پاندمیک قرار گرفته است، بلکه عواملی مانند مسائل اقتصادی، اجتماعی و روانی که بعد از بیماری نیز بروز پیدا کردهاند، پاندمیک میشود و این موضوع تنها خاص ایران نیست. زهرا کمالیدهقان درباره کارکردهای منفی و مثبت کروناویروس در دوران کرونا و بعد از قرنطینه، گفت: کروناویروس پدیدهای اجتماعی با کارکردهای مثبت و منفی است که مهمترین کارکرد مثبت آن را میتوان حفظ محیط زیست و ترمیم قسمتی از لایه ازن عنوان کرد، اما از دیگر کارکردهای مهم اجتماعی این ویروس این بود که دولت و مردم برای جلوگیری و مصونیت از این بیماری با یکدیگر تلاش کردند؛ مراسماتی که پیش از بروز این ویروس با تشریفات زیادی برگزار میشد، اکنون با کمترین تشریفات برگزار میشود و حتی کلاسها و کنفرانسها نیز به صورت آنلاین برگزار میشود. این جامعهشناس به دیگر ابعاد مثبت کروناویروس در دوران بعد از قرنطینه اشاره کرد و گفت: کروناویروس باعث آشنایی بیشتر با تکنولوژی و استفاده از شبکههای اجتماعی شد. از سویی دیگر مقامات کشور نیز مسائلی که کروناویروس با خود به همراه داشت را صادقانهتر از قبل با مردم در میان گذاشتند. وی درباره کارکردهای منفی کروناویروس نیز گفت: مهمترین کارکرد منفی کروناویروس در دوران قرنطینه و پس از قرنطینه رخ میدهد. انجمن جامعهشناسی نیز در دوران قرنطینه پرسشنامهای تنظیم و برای تمامی استانها ارسال کرد و از مردم خواست به سوالات پاسخ دهند تا از این طریق بررسی شود که مردم چه شرایطی را در دوران قرنطینه تحمل کردهاند؟. بررسی این پرسشنامهها حکایت از افزایش خشونت خانگی در دوران قرنطینه داشته است. همچنین مشخص شد که پیوستگی خاصی میان سرمایه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با موضوع بهداشت رخ داده است. این جامعهشناس از دیگر کارکردهای منفی کروناویروس در دوران پس از قرنطینه را «تحت تاثیر قرار گرفتن شرایط اقتصادی» عنوان و خاطرنشان کرد: در ایران افراد زیادی با شرایط اقتصادی متوسط رو به پایین زندگی میکنند، اما به دنبال شیوع ویروس کرونا آنها با مشکلات اقتصادی و فشارهای روانی بالایی روبهرو شدند که این موضوع نیز منجر به پرخاشگری، خشونت خانگی و ... شد. از طرفی دیگر دوران قرنطینه باعث شد ساختارهای سیستمی که از رده خارج شده بود را شناسایی کنیم، یکی از آنها سیستم آموزش و پرورش بود که عموما دارای کیفیت کم و معلممحور است. با برگزاری کلاسهای آنلاین و شبکههای تلویزیونی این موضوع به خوبی نمود پیدا کرد.
