راه نجات بنگاه‌ها در دست کارآفرینان

آنچه که بايد حتما موردتوجه دولتمردان قرار بگيرد، اين است که خيلي از بنگاه‌هاي اقتصادي توان پرداخت ماليات زودهنگام را ندارند. اين موضوع تحت‌تاثير شيوع بيماري کرونا در حالي اتفاق افتاده که، پيش از اين، دولت بودجه 99 را برپايه جايگزيني درآمدهاي غيرنفتي با درآمدهاي حاصل از فروش نفت، تدوين کرد. بنابراين، دولت امسال هم از اين محل نمي‌تواند درآمد مناسبي کسب کند که اين به‌معناي کسري بودجه هنگفت است که پيش از اين بارها مطرح شده بود. دولت خودش پولي ندارد که به‌واحدهاي توليدي و کارخانجات آسيب‌ديده کمک کند و بانک‌ها نيز با مشکلات زيادي مواجه هستند. اين در حالي است که خيلي از شرکت‌هاي ما در اول سال به‌حالت نيمه‌تعطيل يا تعطيل درآمدند،‌ تعدادي هم با يک‌سوم کارمندانشان فعاليت خود را آغاز کردند و البته مشتري هم براي آنها در کار نبود، در نتيجه آسيب جدي به آنها وارد شد. از آنجايي که نمي‌توان اميدوار بود که کرونا در يکي‌دو ماه آينده از بين برود، پس مي‌توان گفت سال 99؛ سال ورشکستگي بسياري از شرکت‌هاست و به اين سادگي‌ها نمي‌توان مشکلات پيش‌آمده را حل‌وفصل کرد. اما آنچه که مهم است و مي‌توان انجام داد اين است که اجازه ندهيم وضعيت اقتصادي از اين هم بدتر شود. البته بايد با بررسي اوضاع ديد که آيا اصلا اين امر شدني هست يا خير؛ چرا که پيش از اين هم برخي تصميمات فوري و ناگهاني آسيب جدي را به‌بنگاه‌هاي اقتصادي ما وارد کرد. ما در اثر سوءمديريت‌هاي اقتصادي و اعمال تحريم‌هاي سختگيرانه وارد رکود تورمي شديم، که در نتيجه آن خيلي از کالاهاي خارجي بي‌کيفت در بازار داخلي مشتري پيدا کردند و تعداد زيادي از توليدکنندگان ما از دور رقابت خارج شدند. الان هم کرونا وضعيت آينده را براي توليدکنندگان و فعالان اقتصادي ما مبهم کرده است. عدم امکان پيش‌بيني تحولات اقتصادي منجر به بروز ياس‌ونااميدي مي‌شود و در نتيجه صاحبان سرمايه ترجيح مي‌دهند اموال و دارايي‌هاي خود را به‌جاي امن منتقل کنند. من همه اينها را از روي تجربه عرض مي‌کنم. من فکر مي‌کنم دولت نمي‌تواند کاري براي نجات کسب‌وکارهاي آسيب‌ديده انجام دهد، شايد بهتر اين باشد که کارآفرينان و فعالان اقتصادي ما خودشان فکري به‌حال کسب‌وکارشان بکنند. طبق آمارهاي منتشرشده در حال حاضر 90 درصد بخش خدمات تعطيل است و من فکر مي‌کنم به اين زودي‌ها اين بخش ازجمله آرايشگاه‌ها، هتلداران، مهمانسراها و ... نمي‌توانند تکان بخورند و درآمدهاي از دست رفته را جبران کنند. بخش توليد نيز نمي‌تواند خيلي زود به‌روال قبلي برگردد، چرا که الان واردات خوابيده است و در نتيجه در جريان ورود مواد اوليه خلل ايجاد شده است که اين به معناي اين است که، به زودي خيلي از کارخانجات و صنايع نمي‌توانند به‌فعاليت خودشان ادامه دهند که نتيجه آن افزايش نرخ بيکاري خواهد بود.