دلواپسان دیواری کوتاهتر از جهانگیری پیدا نکردهاند
آرمان ملي- عليرضا پورحسين: به عقيده بسياري از کارشناسان سال گذشته يکي از نادرترين سالها بوده است و سختيهاي آن در تاريخ انقلاب کمنظير است؛ به گونهاي که با وقوع يک سيل شديد و سخت آغاز شد که هزينههاي بسياري بر دولت تحميل کرد و جان بسياري از عزيزان ما را گرفت و هرچه جلوتر آمديم با ابربحرانهاي ديگري نيز مواجه شديم که هر کدام به تنهايي ميتوانست کار را براي هر کشوري سخت کند. از ماه آبان شرايط کشور سخت و سختتر شد و ملت ايران بارها داغدار شدند و روزهاي سختي را پشتسر گذاشتند تا اينکه به بحران کرونا و شيوع اين ويروس رسيديم که عملا به يک بحران جهاني تبديل شده است. انتظار ميرفت که دولت در اين عرصه با جديت بيشتري عمل ميکرد، زيرا شايد بزرگترين بحراني باشد که کشور در سال 98 با آن مواجه شده است. در ميانه اين سختيها و بحرانها برخي جناحها و رسانهها برخلاف رويه منطقي، که بايد اتحاد و همدلي را ترويج کنند، دست به تخريب مسئولان دولتي ميزنند و بر طبل اختلافات داخلي ميکوبند؛ آن هم در برههاي از زمان که مردم براي شکست کرونا به مسئولان نزديکتر شده و اميد است دوباره بياعتمادي بهوجود آمده، کمرنگ شود. در اين راستا «آرمان ملي» گفتوگويي با شهربانو اماني، فعال سياسي و عضو شوراي شهر تهران داشته است که در ادامه ميخوانيد.
چه عللي سبب ميشود در زماني که کشور نيازمند اتحاد است باز هم برخي رسانهها اين فضاي آرام را به التهاب بکشانند؟
همواره در دوره دوم دولتها شرايط بهگونهاي رقم خورده است که موانع پيشروي آنها بيشتر بوده است و همواره کار سختي پيشروي روسايجمهور نيز بوده است؛ به نحوي که کمتر رئيسجمهوري توانسته است از اين دوره سخت سربلند بيرون آيد. اين در شرايطي است که دولت فقط 25 درصد اختيارات کشور را در دست دارد؛ اما انتظار اين است که در 75 درصد ديگر هم به خوبي عمل کند، در حالي که دولت به هيچوجه در آن حوزهها اختياري ندارد. از ميان چهار رئيسجمهور اخيري که رياست دولت را بر عهده داشتهاند، شرايط دولت دوم روحاني به مراتب سختتر است. در برههاي از زمان که فشارهاي جهاني عليه ايران به حداکثر رسيده است و شديدترين تحريمها بر کشور وارد ميشود و حتي آرايش سياسي جهان بهگونهاي است که در عرصه ديپلماتيک نيز با موانع زيادي روبهرو شده در داخل کشور نيز دولت رقبايي دارد که نسبت به گذشته با پتانسيل بيشتري وارد عرصه شدهاند و هرازگاهي موانعي پيشروي دولت ميگذارند و حتي از رسانهها نيز در اين عرصه استفاده ميکنند تا فشار بيشتري بر دولت وارد کنند و در راستاي انتخابات آينده براي خود فضايي مناسبتر ايجاد کنند. يکي از علل حمله به معاون اول رئيسجمهوري هراس از حضور وي در انتخابات 1400 است که سبب شده رسانههاي اصولگرا اين روزها شروع به تخريب وي کنند.
آيا دولت روحاني از درون نيز با آسيبها و کارشکنيهاي خاصي مواجه است؟
از سوي ديگر همزمان با آغاز دوره دوم دولت روحاني برخي در درون دولت به گونهاي عمل ميکنند که گويا آنها رئيسجمهور هستند و به تنهايي قصد دارند حرف خود را به کرسي بنشانند و اين افراد نيز با عملکرد و صحبتهاي خود در راه دولت مانعتراشي ميکنند. حلقه نزديک به رئيسجمهور در همان سال اول دولت دوازدهم افرادي را که براي دولت تبديل به سرمايه اجتماعي شده بودند، محدود کرد و عملا اجازه فعاليت مفيد و موثر را ندادند و با اين اقدام نخست به خودشان لطمه وارد کردند. در همين راستا شاهد بوديم فعالترين شخص دولت روحاني يعني معاون اول ايشان عملا از گردونه اجرايي کشور خارج شد و صرفا به يک مقام تشريفاتي در دولت بدل شد. مديران عالي دولت در سطح استانها نيز گرفتار اين گرداب شدند و در عرصه تصميمگيريها خلل بزرگي بهوجود آمد. اين اختلافات به سرعت نمود پيدا کرد و شاهد بوديم که کار دولت هر روز در يک نقطه گره ميخورد و عرصه براي عملکرد بهتر سختتر ميشد.
آيا پيروزي اصولگرايان در انتخابات مجلس تبديل به علتي براي نمايش قدرت آنها و حمله به دولت شده است؟
مردم نارضايتي خود را از عملکرد ضعيف دولت و ساير قسمتهاي مديريتي که در ماههاي قبل نيز وجود داشت با مشارکت کمتر نسبت به دورههاي قبل در انتخابات مجلس نشان دادند. اين امر به مراتب ميتواند بسيار خطرناکتر از هر امري باشد. زيرا کاهش سرمايه اجتماعي در زماني که تحت شديدترين فشارها قرار گرفتهايم ميتواند بسيار خطرناک باشد. در همين بحران کرونا نيز مهمترين مقولهاي که کمکساز خواهد بود سرمايه اجتماعي است که ميتواند گرهگشايي کند؛ زيرا نيازمند يک عزم جدي در اين عرصه هستيم. متاسفانه هر چه بيشتر جلو ميرويم احساس نگراني ميان مردم کم نميشود. زيرا نمايندگاني به عرصه مجلس راه يافتهاند که تجربه کمتري دارند و ظاهرا توان مديريت کشور را در روزهاي سخت ندارند. از سوي ديگر نيز برخي رسانهها براي مقابله با اين امر، دست به تخريب چهرههاي اصلاحطلب ميزنند که نمونه آن نوشتههاي يک روزنامه بود که معاون اول رئيسجمهوري را صرفا بهخاطر اقدام غيراصولي ديوان محاسبات و اينکه ايشان شناسنامهاي اصلاحطلبانه دارد مورد هدف قرار داد تا در عرصه عملکرد ضعيفي که داشتهاند تنها نباشند و اين چهرههاي اجرايي کشور که کارنامه قابلقبولي داشتهاند در دل مردم محبوب نشوند. از همين رو شاهد خواهيم بود که مجلس يازدهم پس از روي کارآمدن به مقابله با دولت خواهد پرداخت و اين امر از پالسهاي رسانههاي آنها از همين امروز گوياي آن است و در اين زمينه ديواري کوتاهتر از جهانگيري پيدا نکردهاند.
