نشريه فوربس در مطلبي با اشاره به گزارشهاي رسيده از برخي کشورها مبني بر ابتلاي دوباره برخي افراد به کرونا نوشت: يک بار ابتلا به اين بيماري مصونيت هميشگي در برابر آن ايجاد نميکند. به گزارش ايرنا، نشريه آمريکايي فوربس در مطلبي با عنوان «آيا ممکن است دوبار به ويروس کرونا مبتلا شويم؟ تا چه مدت بعد از ابتلا به کوييد19 ايمن هستيم؟» گزارش داد: شما ممکن است فکر کنيد که يکبار آزمايش مثبت کرونا دليلي است براي ابتلا نشدن دوباره به اين ويروس و يا دستکم گمان ميکنيد در طول اين همهگيري جهاني دوباره مبتلا نميشويد. اما آيا واقعا اين فرض درست است؟ آيا پس از بهبود از عفونت کوييد19، در برابر ابتلاي دوباره به اين ويروس مصون هستيد؟ در پاسخ بايد گفت آنچه از ژاپن و چين گزارش ميشود، داستان ديگري را روايت مي کند.به گزارش خبرگزاري رويترز، يک زن راهنماي تور در ژاپن پس از بهبودي از ابتلاي به کوييد19، بار ديگر تست کرونايِ او مثبت اعلام شد. آيا اين مورد ثابت مي کند که ابتلاي دوباره به ويروس کرونا امکان پذير است؟ يا شايد اين مورد تنها يک خطاي آزمايشگاهي بوده است؟ يا شايد هم فرد مبتلا سيستم ايمني ضعيفي داشته و بدنش نتوانسته مصونيت لازم را ايجاد کند. بايد در پاسخ به همه پرسشهاي بالا گفت که براساس گزارش رسانههاي ژاپن، غير از اين زن، چنين اتفاقي براي يک مرد 70 ساله نيز رخ داده است که براي نخستين بار در 14 فوريه (25 بهمن) آزمايش او در کشتي تفريحي «پرنسس دايموند» مثبت بود. او پس از انتقال به يک مرکز پزشکي در توکيو، تا بهبودي کامل در آنجا ماند. اين مرد دوم مارس (12 اسفند) در حالي که از اين بيماري بهبودي کامل پيدا کرده بود، مرخص شد. اما پس از مدتي در 13 مارس (23 اسفند) به دليل تب به مرکز درماني مراجعه کرد و در آنجا بار ديگر تست کروناي او مثبت اعلام شد. البته در 14 فوريه (25 بهمن) مقاله اي در يکي از رسانههاي پکن منتشر و در آن اعلام شد 14 درصد بهبوديافتگان، بار ديگر به اين ويروس مبتلا ميشوند. هرچند بايد تاکيد کرد اين مطالب بيش از آنکه يک مطالعه علمي باشد، يک گزارش خبري است و در چنين شرايطي دانشمندان ابتدا بايد تاييد کنند که آيا آزمايش اين افراد درست و دقيق بوده است يا خير. در مرحله دوم نيز پزشکان و دانشمندان بايد دو يا سه بار بررسي کنند که آزمايش مثبت اين بيماران در نتيجه ابتلاي دوباره به اين ويروس بوده يا اينکه نتيجه آزمايش آنها نتيجه بقاي ويروس در بدن پس از ابتلا در وهله نخست بوده است. به عنوان نمونه، مسافر کشتي پرنسس دايانا و يا راهنماي تور ژاپني هر کدام داراي عفونتهاي نسبتا طولاني بودند و ممکن است نتيجه آزمايش آنها تحتتاثير عفونت طولاني مدت قرار گرفته باشد. سوم، ميزان مصونيتي که بدن شما در برابر اين ويروس ايجاد مي کند نه تنها به ويروس بستگي دارد بلکه به واکنش سيستم ايمني بدن شما در مواجهه با اين بيماري نيز ارتباط دارد. پرسش ديگر اين است که چند نسخه مختلف از ويروس کرونا وجود دارد؟ پاسخ اين سوال بدون آزمايش دقيق و گسترده دشوار است.براساس يک مطالعه منتشر شده در نشريه نشنال ساينس ريويو تجزيه و تحليل نمونهها از 103 مورد مبتلا به کرونا نشان داد دستکم دو نسخه از اين ويروس در حال انتشار است.البته اين بدان معنا نيست که اين نسخهها از ويروس کرونا به اندازهاي متفاوت هستند که مصونيت بدن در برابر آنها متفاوت باشد. از اينها گذشته، ويروسها با گذشت زمان دچار تکامل مي شوند. با گذشت زمان ويروسهاي کرونا ممکن است تغيير کنند، تا جايي که نسخههاي جديد ديگر به اندازه نسخه اوليه براي سيستم ايمني قابل تشخيص نباشند. ضمن آنکه جهش يا موتاسيون ويروسها امکان انتقال آنها را از حيوان به انسان فراهم ميکند. بسياري از دانشمندان بر اين باورند، هنگامي که تعداد کافي از يک جمعيت به يک بيماري همه گير مبتلا ميشوند، جامعه به تدريج مصون شده و بيماري همهگير فروکش ميکند. اما هنگامي که ايمني جامعه بالا برود، ويروس براي يافتن افراد بيشتر به عنوان ميزبان تلاش خواهد کرد. اعتقاد بر اين است که با مصونيت دستکم 70 درصد جامعه در برابر کرونا، اين ويروس تلاش بيشتري براي جهش خواهد کرد. با اين حال، اگر مردم دوباره به ويروس مبتلا شوند و يا با نسخه هاي متفاوتي از اين ويروس درگير شوند، اوضاع قابل تغييراست. لذا از آنجا که هيچ واکسني در برابر ويروس جديد کرونا موجود نيست، زمزمههايي مبني بر اجازه دادن به افراد داراي سيستم ايمني قويتر براي ابتلا به اين ويروس شنيده ميشود تا بدين ترتيب «ايمني جمعي» (شکلي از مصونيت غيرمستقيم در برابر بيماري واگير است که در آن به دليل اينکه درصد بزرگي از افراد يک جمعيت نسبت به بيماري ايمن شدهاند براي ساير افراد غيرمصون جمعيت نيز محافظت به ارمغان ميآورند) بالا برود. اما اين راهبرد نميتواند عاقلانه باشد زيرا ممکن است سيستم ايمني بدن افراد در معرض ابتلا به اندازه اي که محک زده شده بود، قوي نباشد و آنها با خطر مرگ روبهرو شوند. در واقع اين اقدام مانند جمله معروف پزشکان در فيلم هاي تلويزيوني است که «عمل موفقيتآميز بود اما بيمار جان خود را از دست داد». در نهايت همه اين موارد يادآور اين است که دانشمندان هنوز به اندازه کافي چيزي در مورد اين ويروس نميدانند. بنابراين، اگر به اين ويروس مبتلا شده و سپس بهبود پيدا کرديد نبايد فرض را بر اين بگيريد که ميتوانيد همچنان سطوح آلوده را به راحتي لمس کنيد. تنها به اين دليل که بار اول از اين بيماري جان سالم به دربردهايد، نبايد فرض کنيد ديگر در آينده به عفونتهاي احتمالي مبتلا نميشويد، چراکه به طور قطع پايان همه ماجراها هرگز يکسان نيست.