ایثار اجتماعی در تقابل با کرونا
ويروس کويد19 و بيماري ناشي از آن، امروزه بهعنوان يک مسأله اجتماعي در سراسر جهان و ميهن عزيزمان ايران مطرح است. از نگاه تحليلگران و پژوهشگران حوزههاي اجتماعي اگر رخدادي مردم را به شکل ذهني و عيني درگير کند، آن رويداد تبديل به يک مسأله اجتماعي شده است، چراکه مردم از لحاظ ذهني نگران هستند و بهصورت عيني هم اثرات آن مسأله را مشاهده ميکنند. از آنجا که يک مسأله اجتماعي ميتواند زندگي روزمره مردم را تحت تأثير قرار دهد، آنها دربارهاش ميانديشند و به دنبال راهحل هستند. در چنين شرايطي است که مردم از مديران و نهادهاي اجتماعي مربوطه انتظار دارند براي رفع مسأله يا کنترل آن اقدام کنند. از نکات مهم در تقابل با يک مسأله اجتماعي، شيوه صحيح مواجهه با آن توسط مردم و مسئولان است. بديهي است اگر اين مواجهه بهصورت نادرستي انجام شود، انرژي جامعه را هدر ميدهد و بر دامنه مشکل ميافزايد. تجربه جامعهايران در دهههاي اخير نشان داده که ميتوان با روحيه مشارکت، همدلي، فداکاري، ايثار و همبستگي اجتماعي و با تکيه بر ذخاير ارزشي، فرهنگي و تاريخي خود بر بحرانها غلبه کرد. در اين راستا، يکي از موارد مهمي که بايد موردتوجه قرار گيرد، شناخت ظرفيتها و توانمنديهاي ارزشآفرين جامعه و بهرهگيري مناسب از آنها جهت حل مسأله است. دراينباره ميتوان به نمونه جنگ تحميلي عراق عليه ايران اشاره کرد؛ ارتش عراق در ماههاي آغازين شروع جنگ، موفقيتهايي کسب کرد، اما زماني که جامعهايران؛ بهدرستي ذخيرههاي ارزشي و فرهنگي خود در مقابله با متجاوز را شناخت و روحيه ايثار و فداکاري فرصت بروز و ظهور پيدا کرد، شرايط به نفع ايران تغيير کرد. ارزشهاي اسلامي و انقلابي و روحيه ايثار و گذشت توانست مشارکت همه مردم را جلب کند و تبلور آن، حضور داوطلبانه آحاد جوانان در جبههها و حمايتهاي بيدريغ مادي و معنوي مردم، از آنان بود. نتيجه آنکه، جامعهايران توانست مسأله اجتماعي مهمي مانند تهاجم خارجي را حل کند و بر دشمن غلبه کند. پس ازآن نيز مسائل اجتماعي ديگري با حضور و مشارکت مردم حلشده يا تقليل يافتهاند که مقابله با تحريمها و تهديدهاي دشمنان، ازجمله آنهاست. مسأله اجتماعي - بهداشتي کرونا که امروز جامعه جهاني و بهتبع آن جامعهايران با آن روبروست، يک مسأله نوپديد است که در دهههاي اخير نظير آن کمتر در دنيا مشاهدهشده است. نسل امروز بيماريهاي واگير مانند وبا، سل و غيره را تجربه نکرده است. بنابراين در رويارويي با ويروس کويد19، دچار ترس، اضطراب و استرس است. در چنين شرايطي، هر جامعهاي متناسب با ذخاير و توانمنديهاي معنوي و مادي خود ميتواند عواقب مسأله را کاهش دهد و بر آن غلبه کند. پيشرفتهاي اخير پزشکي جامعه ايران و گسترش شبکه بهداشت و درمان در اقصي نقاط کشور، ايران را به يکي از کشورهاي قدرتمند منطقه، به لحاظ سيستم بهداشت و درمان، تبديل کرده است. شاهد اين مدعا حضور گسترده مردم کشورهاي خاورميانه، جهت درمان در بيمارستانهاي ايران است. مهمتر آنکه، در روزهاي اخير مشاهده ميشود: کادر درماني بيمارستانها باروحيه عالي و خستگيناپذير و با ايثار و فداکاري که حاکي از وجود ارزشهاي متعالي معنوي و انساني در وجود آنهاست، مشغول خدمترساني به بيماران هستند. اين روحيه ايثارگرانه از نوع همان ارزشهاي معنوي و ذخاير فرهنگي است، که جامعه ايران، مسأله جنگ را بهواسطه آن حل کرد. مشارکت آحاد مردم و مسئولان در مقابله با انتشار ويروس کويد 19 و کاهش ابتلا به آن و همراهي با توصيهها و اقدامات پزشکان و متخصصان در روزهاي اخير بهوضوح ديده ميشود. اين مشارکت و همدلي بين مردم، ناشي از ذخيرههاي ارزشي و معرفتي اسلامي-ايراني است که مهرباني، همکاري، ايثار و نوعدوستي حاصل آن است. بيترديد ملت ايثارگر ايران اسلامي همچون هميشه با اتکا به روحيه ايثار بهعنوان يک قدرت شگرف اجتماعي ميتوانند بر بحرانهاي مختلف فائق آيند.
