راهی جز مشارکت در انتخابات نیست

شرايط کشور و انباشت مطالبات به‌گونه‌اي است که به احتمال فراوان در انتخابات پيش رو شاهد رقم خوردن مشارکت در حد انتظار نخواهيم بود. احتمالا افراد شاخص يک جريان خاص با کسب اکثريت آرا به مجلس راه پيدا خواهند کرد، همان اتفاقي که در مجلس نهم نيز رقم خورد و فضاي سياسي يکدست شد. زيرا دولت آينده نيز به احتمال زياد از دل همين جريانات بيرون خواهد آمد. اين اتفاق سبب مي‌شود که بخش جمهوريت در کشور تحت تاثير قرار بگيرد. آفت اين رويداد که به‌نحوي اين روزها رقم خوردن آن حتمي شده است، نااميدي و عدم اعتماد است که براي مثال نتيجه‌اش را گاه با خروج نخبگان از کشور مشاهده مي‌کنيم. در همين راستا ذخاير فکري و سرمايه اجتماعي کشور کاهش مي‌يابد. بنابراين دراين فضا نمي‌توان آينده خوبي براي کشور متصور شد. علت دوم پديدار شدن چنين فضايي عملکرد ضعيف اصلاح‌طلبان و ايجاد شکاف ميان آن‌ها و مردم است به نحوي که طبقه‌اي که به اتکاي اين جريان به پاي صندوق راي آمدند از مشارکت جدي فاصله مي‌گيرد. عملا اصلاح‌طلبان از فرصتي که مردم در مجلس و شوراي شهر به ‌آنها دادند نتوانستند بهره کافي را ببرند و در ادامه عدم ارائه ليست از سوي جبهه اصلاحات اين پروسه را تکميل کرد. بايد دقت کرد که جريان اصلاحات مي‌توانست ليست ارائه دهد اما اين کار را نکرد زيرا به راه دادن نخبگان به ليست خود اعتقاد کافي ندارد و صرفا حزب خود را مدنظر مي‌گيرند. ريشه تمام اين اتفاقات در اين مقوله است که هيچ‌گاه احزاب در ايران همچون ساير کشورهاي جهان عمل نکرده‌اند و اين احزاب صرفا تبديل به گروه‌هاي خانوادگي شده است. احزاب بايد در نخستين گام افراد متعهد، متخصص و وطن دوست را درون خود سازماندهي کنند. عملا اصلاح‌طلبان به علت اينکه از احزاب خود کسي تاييد صلاحيت نشد تصميم گرفتند تا ليست ارائه ندهند؛ زيرا فقط به اطراف خود نگاه مي‌کنند و نگاهي دقيق و ملي ندارند. اين روزها حتي شاهد بوديم حتي برخي افراد اصلاح‌طلب به علت اينکه از نزديکان شوراي مرکزي نبودند مورد حمايت قرار نگرفتند. زماني که جريان اصلاحات فرصت سوزي مي‌کند عملا فضا را براي جريان مقابل مهيا مي‌سازد و در اين چرخه باطل مجددا افراد تندرو را به عرصه قدرت باز مي‌گرداند. مقوله‌اي که متاسفانه پس از هشت سال مردم آن را به دست فراموشي مي‌سپارند و اشتباه گذشته را دوباره مرتکب مي‌شوند. اين رفتارهاي غيرحرفه‌اي درعرصه انتخابات است که اميد‌ها و انگيزه‌ها را براي شرکت درانتخابات از بين مي‌برد در صورتي که تنها راه برون رفت از بحران شرکت در انتخابات و مراجعه به صندوق آرا است.