سهم ژنتیک در بروز روماتیسم
روماتيسم نوعي بيماري سيستميک است که ميتواند هر قسمتي از بدن را درگير کند و بيش از 100 نوع بيماري وجود دارد که در طبقهبندي روماتيسم قرار ميگيرد، اما از آنجاييکه شايعترين علامتي که ايجاد ميکنند مشکلات مفصلي است، روماتيسم بهعنوان بيماري مفصلي براي مردم شناخته شدهتر است. در خصوص علل روماتيسم زمينه استعداد ژنتيکي نقش موثري دارد، البته اين به آن معنا نيست که الزاما فرد مبتلا بايد در خانواده خود نيز شخصي مبتلا به روماتيسم را داشته باشد، بلکه ممکن است تنها ژن بيماري به فرد منتقل و باعث بهوجودآمدن استعداد ژنتيکي در فرد شده باشد که عوامل ديگري همچون استرس، عفونت، مشکلات فکري و... باعث بروز بيماري شود. از طرفي ممکن است فردي ژن ابتلا را داشته باشد اما شرايط براي بروز بيماري در او فراهم نشود. شخصي که رماتيسم مفصلي دارد ممکن است بهجز مفاصل، ساير قسمتهاي بدنش نيز درگير بيماري باشد، در اکثر موارد اگر بيمار درمان نشود علائم بهجز مفصلها در ساير نقاط بدن نيز مشاهده خواهد شد. در خصوص ميزان شيوع رماتيسم ميان مردان و زنان، بسته به نوع روماتيسم، درصد شيوع در مردان و زنان متفاوت است اما، بهطورکلي رماتيسم در خانمها نسبت به آقايان بيشتر است اما در جزئيات و بررسي تکتک انواع رماتيسم درمييابيم برخي از انواع رماتيسم در زنان و برخي در مردان با شيوع بالاتري روبهرو است. بهعنوان مثال روماتيسم معروف آرتريت روماتوئيد در خانمها دو تا سه برابر شايعتر از آقايان است و يا بيماري لوپوس در خانمها تا 9 برابر بيشتر در خانمها مشاهده شده است. از طرفي روماتيسم ستون فقرات در آقايان بيشتر است. امکان بروز روماتيسم از سنين کودکي تا سنين بالا بسته به نوع روماتيسم وجود دارد. بهعنوان مثال بيماري لوپوس در خانمهاي جوان شيوع بيشتري دارد اما از سوي ديگر بروز آرتريت روماتوئيد در دهه چهارم و پنجم زندگي فرد اتفاق ميافتد. تب روماتيسمي معروف که با عوارض قلبي همراه بود و مردم شناخت بيشتري از آن داشتند، بيشتر در سينين دهه اول و دوم زندگي فرد ديده ميشود و شيوع آن در سنين بالاتر بسيار کاهش مييابد. درمان هر نوع روماتيسم متفاوت از ديگري است، استفاده از داروي ضدالتهاب و داروهاي زمينهاي که سيستمايمني بدن را تنظيم کرده تا واکنش بدن نسبت به خودش را تعديل کند يکي از گامهاي درماني است. بيماريهاي روماتيسمي بهعلت تغييراتي که در سيستمايمني بدن رخ ميدهد بهوجود ميآيند و مصرف اين داروها کمک ميکند عوارض بيماري کاهش يابد. هدف ما براي کنترل بيماريهاي روماتيسمي، خاموش کردن بيماري است و نه ريشهکن کردن آن؛ البته اين به معناي ناتواني در درمان بيماري نيست اما، درمان روماتيسم کنترل بيماري در حالت خاموش است.
