مشکل اول و آخر سينما و تلويزيون، فيلمنامه است

سودابه بيضايي:

مشکل اول و آخر سينما و تلويزيون، فيلمنامه است

بازيگر فيلم «تعارض» در جشنواره سي‌وهشتم فيلم فجر اعتقاد دارد نتيجه وجود مافيا و رانت در سينما همين سينمايي است که رفته‌رفته به سينمايي خالي از نگاه و حرف تبديل مي‌شود. به گزراش تسنيم، مدت‌ها است در تلويزيون و سينما کاري نکرده است و با «تعارض» به جشنواره فجر امسال آمد. بازيگري که در «گيس‌بريده» نقش مهمي داشت؛ در «جابر بن‌حيان» جواد افشار بازي کرد، در «وفا»، «ارمغان تاريکي»، «نوشدارو»، «هوش سياه» و «نفس» هم حاضر شد. او درباره «ريست» که نامش به «تعارض» تغيير کرد، گفت: اين کار دومين تجربه سينمايي محمدرضا لطفي بود؛ بايد بگويم که من سه سالي بود در هيچ‌ فيلمي حاضر نشدم، اما زماني که فيلمنامه اين فيلم سينمايي را خواندم در وهله اول احساس کردم اين فيلمنامه خيلي کامل است، به هر حال بازي‌کردن در اين فيلم تجربه متفاوتي بود؛ از نظر زاويه دوربين، جنس بازي، فيلمبرداري، رنگ فيلم و... با ديگر آثاري که در سينما مي‌بينيد متفاوت است. وي افزود: فيلم‌هايي مثل «تعارض» هم مي‌تواند جذاب باشد و هم خطرناک؛ خطرناک بدين معني که اگر آن فضا درنيايد ممکن است فيلمي باشد که با مخاطب ارتباط برقرار نکند،. با اين حال احساس مي‌کنم که اين فيلم خوب از آب درآمده است. در حقيقت اين قدر توانسته به حقيقت نزديک شود که مخاطب را کاملا وارد دنياي خود مي‌کند و فضاي غيرمعمول آن مخاطب را پس نمي‌زند. اين بازيگر گفت: بالاخره اين چرخه‌اي است که براساس طبيعت مي‌چرخد. در حقيقت جوان‌ترها مي‌آيند، ايده‌ها و فکرهاي جديد را وارد مي‌کنند. هرچه قدر اين ايده‌ها بکرتر و نوتر باشد بهتر است. او در مورد فعاليت خود گفت: در حال ساخت مستندم، مستند قبلي من «اسمم پگاه» بود که در جشنواره سينماحقيقت سال گذشته به نمايش درآمد و اکنون هم مستند ديگري در دست توليد دارم و البته فيلمنامه مي‌نويسم. اين فيلمنامه‌ها هم در سينما است و هم در تلويزيون. در مورد کم‌کاري خودم نيز بايد بگويم که فيلمنامه‌ها من را جذب نمي‌کرد و تصميم گرفتم که خودم آستين بالا بزنم و کار کنم؛ اکنون يک فيلمنامه سينمايي دارم که خودم آن را نوشته‌ام و احتمال دارد خودم آن را بازي کنم. بيضايي در پاسخ به سوالي مبني بر وجود مافيا و رانت در سينما گفت: اکنون نتيجه اين موضوع را مي‌بينيم که سينماي ما آرام‌آرام در حال تبديل سينماي خالي از نگاه و حرف است. وقتي قرار است که آن شکلي فيلمي ساخته شود؛ من نامش را هنر نمي‌گذارم. اگر قرار است خلاقيت و هنري باشد بايد از ذهن خلاقي بيرون بيايد. وي در پايان خاطرنشان کرد: اولين چيزي که جايش در سينما و تلويزيون خالي است فيلمنامه خوب و شخصيت‌پردازي خوب است. داستاني که بتواند مخاطب را جذب کند؛ داستان‌هايمان در سريال و فيلم سينمايي همه تکراري است، شخصيت‌ها همگي تخت و بعد و پيچيدگي ندارند؛ يا خوب است يا بد! به نظرم مشکل اول و آخر سينما و تلويزيون فيلمنامه است.