راهکار برخورد با لکنت زبان کودک
لکنت زبان عبارت است از اينکه کودک نتواند کلمات را بهطور منظم و روان بيان کند براي مثال در حرفزدن او وقفه يا تکرار ايجاد شود يا کلمه را بکشد. بيشتر تنشهاي رواني و هيجانها بهخصوص ضربههاي روحي ناگهاني و غيرمنتظره و حاد بهوجودآوردنده اين مشکل است. گاهي علت اصلي لکنتزبان در سختگيري شديدي است که والدين در نحوه سخن گفتن کودک اعمال ميکنند يا اغلب در کودکاني که پدرومادر به حرفهايشان توجهي نميکنند و نميگذارند حرفشان را بزنند و بهوجود ميآيد. در برخورد با اين کودکان نبايد آنها را سرزنش کرد يا اين مشکل را اغراقآميز جلوه داد. حتيالامکان بايد به اين مشکل بيتوجهي کرد. مثلا از او نخواهيم بهخاطر اين طرز حرفزدن عذرخواهي کند. همچنين والدين نبايد مقابل ديگران مشکل کودک را بازگو کنند. آنها بايد سعي در برطرف کردن مشکلات و مسائل کودک داشته باشند. در وهله نخست والدين بايد براي درمان کودکشان دچار تنش نشوند. ضمنا آنها نبايد براي اين طرز حرفزدن او را تحقير يا مسخره کنند يا به او بخندند. آنها نبايد موضوع لکنتزبان را نزد ديگران مقابل کودک مطرح کنند. در مجموع هرچه والدين کمتر به لکنتزبان کودک توجه دهند، بهتر است. آنها بايد سعي کنند مسائل محيطي و خانوادگي که باعث رنجش کودک ميشود را تا حدامکان برطرف کنند.
