چراچهرههای شناخته شده ثبت نام نکردند؟
نميدانم از کجا بايد شروع کنم فقط در اين برهه از زمان ميدانم که هنگام نام نويسي و ثبت نام انتخابات يازدهمين دوره مجلس شوراي اسلامي بزرگان و سردمداران اصلاحطلب، اصولگرا و اعتداليون تن به ثبت نام ندادند. شايد بتوان دلايل زير را براي اين عمل آنها بيان کرد. 1-اصولگرايان، اصلاحطلبان و اعتداليون ميدانستند که سرمايه اجتماعي خود يعني حمايت و پشتيباني و پايگاه مردمي خود را از دست دادهاند و اگر تن به ثبت نام دهند در حوزه انتخابيه خود راي کافي نخواهند آورد و وجهه خود را خدشهدار خواهند کرد به همين سبب در ثبت نام انتخابات شرکت نکردند و يا کانديداي وارداتي و پروازي شدند تا شايد بدين صورت بتوانند حيثيت و آبروي حزب و جناح سياسي خود را حفظ کنند. 2-توجيه ديگر اين جناحها براي عدم شرکت در ثبت نام انتخاباتي اين بود که ما ميخواهيم خود را براي انتخابات دوازدهمين دوره رياست جمهوري آماده کنيم چون ما نمايندگي مجلس را براي خود کسر شأن ميدانيم و اين پست و مقام درخور ما نيست و ما بايد تلاش کنيم رياست قوه مجريه را بهدست آوريم تا بتوانيم بهتر به مردم اين مرز و بوم خدمت کنيم غافل از اينکه ديگر مردم اعتمادي به احزاب و جناحها ندارند و ميدانند که آنها براي حفظ و يا بهدست آوردن قدرت و منافع گروهي و جناحي خود تلاش ميکنند و فقط خواستههاي خود و جناحهايشان مدنظرشان است و به مشکلات و خواستههاي مردم آنهم مردمي که معيشتشان دچار مشکل است توجهي ندارند. اکثريت اين مردم رنگ و بوي رفاه اجتماعي و عدالت اقتصادي را نچشيدهاند. وقتي دولت تدبير اميد اعلام ميکند ما به 60 ميليون نفر يارانه معيشتي خواهيم داد، يعني اينکه در اين کشور 60 ميليون نفر زير طبقه متوسط زندگي ميکنند. همين چند روز پيش بود که آقاي سيدمحمود ميرلوحي عضو اصلاحطلب شوراي شهر تهران بيان داشت: اصلاحطلبان و اصولگرايان در ثبت نام انتخابات مجلس حضور کمرنگي داشتهاند. وي تصريح کرده است هرچه افراد معتبرتر و داراي سرمايه اجتماعي بيشتري در مجلس حضور پيدا کنند آن مجلس کارآمدتر خواهد بود. او با بيان اينکه فضاي انتخاباتي در دوران ثبت نامها مقداري سرد بود اظهار کرده است که اگرچه از حيث عدد ظاهرا تعداد داوطلبان نمايندگي بيش از دورههاي پيش است اما چهرههاي شناخته شده جناحهاي سياسي کشور حضور کمرنگي دارند. من به آقاي ميرلوحي توصيه ميکنم اگر تاريخ چهل ساله بعد از انقلاب اسلامي را مرور کنند، خواهند ديد که در بدو انقلاب دو جريان محافظهکار و چپهاي مسلمان و در دو دهه اخير گروههاي اصولگرا و اصلاحطلب و اعتداليون با بيبرنامگي و عدم مديريت و با بهدست گرفتن رياست ارگانهاي مختلف چه بلايي بر سر مردم آوردهاند.
