پوست‌اندازی اصلاح‌طلبان و اصولگرایان و کاندیداهای پروازی آنها

در 38 سال گذشته رؤساي جمهور يا از اصلاح‌طلبان بوده‌اند و يا از اصولگرايان و همچنين در طول 10 دوره مجلس شوراي اسلامي به غير از دوره اول که از نادرترين و شاذترين دوران مجلس بود که در آن از اکثريت گروه‌هاي سياسي شرکت داشتند، در 9 دوره بعدي متشکل از اصولگرايان و اصلاح‌طلبان بوده است و برخي از نمايندگان براي چند دوره در اين مجالس نماينده بوده‌اند. در مورد سياست اصولگرايان و اصلاح‌طلبان براي در اختيار گرفتن قوه مقننه و مجريه نکات زير قابل توجه است: 1- احزاب اصولگرا و اصلاح‌طلب، موقع انتخابات مجلس يا رياست جمهوري که مي‌شود سعي مي‌کنند اعتماد مردم را جلب نمايند و مردم را ترغيب کنند که به کانديداهاي آنها رأي دهند ولي غافل از اين موضوع هستند که مردم فهيم کشور کارنامه آنها را مرور کرده و مي‌بينند که آيا اين احزاب در گذشته براي آنها توانسته‌اند کاري انجام دهند يا خير؟ آنوقت بود که در مورد رأي دادن به اين احزاب تصميم مي‌گرفتند و حاميان اندک اين احزاب در طول 40 سال اخير بسيار ريزش داشته است. 2- کانديداهاي احزاب اصولگرا يا اصلاح‌طلب در موقع انتخابات مجلس، رياست جمهوري و حتي شوراي شهر وعده و وعيدهايي به مردم مي‌دادند که خودشان هم مي‌دانستند قادر به انجام اين وعده و وعيدها نيستند و فقط در پي اين موضوع بودند که مردم را واسطه قرار دهند تا بتوانند رأي مورد نظر را به دست آورند و با هر ترفند و عوام فريبي شده به مجلس راه پيدا کنند و يا به رياست جمهوري برسند. نمونه بارز آن رياست جمهوري آقاي حسن روحاني است که در دوران ايشان مردم تاکنون دو بار دست به اعتراضات معيشتي، اجتماعي و مردمي زده‌اند. يکي در سال 96 و ديگري در آبان‌ماه سال 98 و اين مسائل تداعي بر اين موضوع اجتماعي سياسي دارد که ديگر مردم اعتمادي به دولت اعتدالي آقاي روحاني ندارند و حتي از گروه‌هاي سياسي اصولگرا و اصلاح‌طلب نيز گريزانند. 3- اشتباه گروه‌هاي اصلاح‌طلب و اصولگرا در حال حاضر اين است که آنها از گذشته خود و تجربيات گذشته درسي نگرفته‌اند و مي‌انديشند که هنوز پايگاه مردمي دارند در حالي که خود مي‌دانند که نتوانسته‌اند مسائل و مصائب اجتماعي، معيشتي و فرهنگي مردم را برطرف نمايند و راه حل و برنامه‌اي براي رفاه و عدالت اجتماعي مردم ارائه دهند و در واقع برنامه آنها روزمره، کوتاه مدت و کلنگي است و برنامه دراز مدت و رهايي بخش ندارند، به همين سبب از جذب و جلب مردم ناتوانند و به جاي اينکه به خواسته‌هاي مردمي جامه‌عمل بپوشانند، به خواسته‌ها و اهداف احزاب خود (به قول معروف کلوپ خانوادگي) جامه‌عمل پوشانده‌اند؛ به همين دليل مردم را از خود طرد کرده‌اند. 4-موقع انتخابات که مي‌شود اصولگرايان و اصلاح‌طلبان پوست اندازي مي‌کنند، يعني نوع وعده و وعيدهاي خود را عوض مي‌کنند و پشت پرده و با لابي‌گري‌هاي ديگران با هم ائتلاف مي‌کنند. برخي اصلاح‌طلبان وقتي که موقعيت پيش مي‌آيد، اصولگرا مي‌شوند و برخي اصولگرايان نيز خود را اصلاح‌طلب قلمداد مي‌کنند و حتي بسيار اتفاق افتاده که ازدواج خانوادگي مي‌کنند. همين چند روز پيش بود که يکي از اعضاي خانواده محتشمي‌پور با يکي از اعضاي خانواده باهنر ازدواج کرد. 5- جالب‌تر از همه چيز اين مساله است که براي رأي دادن مردم به کار مي‌رود. مثلا رئيس دولت اصلاحات ضمن مخالفت با ائتلاف گفت ليست مي‌دهيم به شرط عدم رد صلاحيت (از قول جواد امام، روزنامه آرمان ملي، دوشنبه 27/8/98). انگار خبر ندارند که ديدگاه‌هاي نظارتي ادامه دارد و هنوز نشانه‌اي مبني بر تغيير ديدگاه‌ها مشاهده نمي‌شود. همه ليست‌هاي مجلس دهم و شوراي شهر دوره پنجم تهران را به ياد دارند که رئيس دولت اصلاحات ارائه کرده بود. البته ليست تهران ائتلافي از اصولگرايان و اصلاح‌طلبان و اعتداليون بود و نيز علي شکوري را دبيرکل حزب اتحاد ملت اعلام کرد. با اعتداليون ائتلاف نمي‌کنيم، فقط اعتدال و توسعه مي‌تواند به جلسات بيايد، عارف سرليست اصلاح‌طلبان نمي‌شود، احمدي نژاد اصولگرايان را منفجر کرد(روزنامه آرمان ملي - سه شنبه - 30/7/98). ديگر پوست اندازي‌هاي گروه‌هاي سياسي در پيش مردم رنگي ندارد و مردم مي‌دانند نبايد به گروه‌هاي سياسي دل ببندند بلکه بايد يک اجتماع مدني و سياسي خودشان تشکيل دهند که در آن کسي ادعاي برتري بر ديگر افراد نکند. 6- گروه‌ها چون ديده‌اند نمي‌توانند اعتماد مردم حوزه انتخابيه خود را جلب نمايند تا به مجلس يازدهم راه يابند، با تباني و لابي‌گري در حوزه‌هاي ديگر کانديداي مجلس مي‌شوند که به اصطلاح به اين نوع عمل کانديداي پروازي يا وارداتي مي‌گويند. مثلا کانديداي اصولگرا که مردم بومي حوزه خودش او را قبول ندارند از قم مي‌خواهد کانديدا شود در حالي‌که نمي‌داند منطقه جغرافيايي، اجتماعي و فرهنگي مردم قم چگونه است و من اشخاص اصلاح‌طلبي را مي‌شناسم که از حوزه تولد خود جدا شده به شهرهاي کوچک خوزستان آمده‌اند و نامزد انتخابات مجلس يازدهم شده‌اند و متأسفانه کساني نيز از نظر مالي از آنها حمايت مي‌کنند که روزي از کاشته خود برداشت داشته باشند.