علی لاریجانی بیگدار بهآب نمی زند
گمانهزنيهاي زيادي درخصوص حضور يا عدم حضور رئيس مجلس شوراي اسلامي در انتخابات آينده مطرح ميشود و اين گمان ميرفت که علي لاريجاني دستکم باز هم شانس خود را در يازدهمين دوره انتخابات پارلمان امتحان کند. با اين وجود روز شنبه او از عدم حضور قطعي خود در انتخابات مجلس خبر داد و روز يکشنبه نيز در نشست خبري اعلام کرد که براي حضور در سيزدهمين دوره انتخابات رياست جمهوري در سال 1400 نيز برنامهاي ندارد. همين موضوع باعث شده بود که برخي رسانهها از «پايان عمر سياسي علي لاريجاني» يا احتمال «بازنشستگي سياسي» او اظهار نظر کنند اما معتقدم با توجه به شخصيت آقاي لاريجاني اين امکان مطرح است که موضعگيري اخير ايشان درخصوص ورود يا عدم ورود به رقابتهاي انتخاباتي يک تاکتيک باشد. آقاي لاريجاني به سبب سالها حضور در مجلس شوراي اسلامي و تأثيري که از حضور در اين جايگاه پذيرفته، اغلب رفتارهايش در عالم سياست، تاکتيکي است و شخصيتي چون او بيگدار به آب نميزند. به همين دليل تأکيد دارم نميتوان به اين زودي نتيجه گرفت، عمر سياسي رئيس 12ساله پارلمان پايان يافته و او تبديل به يک بازنشسته سياسي خواهد شد. امروز اصولگرايان به ويژه بخشهاي سنتي اين جريان، از لاريجاني به عنوان يک کانديداي ميانهرو چه در انتخابات مجلس شوراي اسلامي و چه در انتخابات رياست جمهوري حمايت ميکنند. اگر منظور از اصولگرايان جبهه پايداري و جريانات نزديک به آنها باشد، شايد بتوان گفت که لاريجاني محبوبيت و مقبوليت خود را از دست داده اما نگاهي به موضعگيريهاي اصولگرايان سنتي و اصيل بيانگر آن است که آنها همچنان از شخصيتي چون علي لاريجاني حمايت ميکنند. شايعهپراکني و ليستسازيهايي نظير آنچه در قم منتشر شد، چندان نميتواند محل بحث و تحليل باشد، چرا که حتي بسياري از اصولگرايان نيز با آن مخالفند. براي نمونه حزب مؤتلفه اسلامي واکنش نشان داد و اعلام کرد اين ليست را به رسميت نميشناسد. نتيجه آنکه اگر لاريجاني بهرغم اعلام قبلي، بنا داشته باشد درانتخابات حضور يابد، اصولگرايان سنتي همچنان از ايشان حمايت خواهند. اين يعني او پايگاه اجتماعي و سياسي خود را از دست نداده و همچنان ميتواند به عنوان يک نيروي سياسي فعال مطرح باشد. آنچه قطعي به نظر ميرسد، آن است که آقاي لاريجاني و تيمش ديگر با اصلاحطلبان ائتلافي نخواهند داشت. زيرا آنها در جريان رقابتهاي انتخاباتي سال 94 از اصلاحطلبان و پتانسيل سياسي اين جريان براي رسيدن به پارلمان استفاده و در نهايت راه خود را جدا کردند و مسير ديگري را براي عمل خود در مجلس برگزيدند. اصلاحطلبان ديگر حاضر نخواهند بود تجربه استفاده يک طرفه از ظرفيت اجتماعي جريان متبوع خود را تکرار کنند.
