تکيه به فضاي مجازي کافي نيست
پس از توقيف مجله که با فضاسازي گسترده و حملات سازمانيافته جريانهاي تندرو در فضاي مجازي، خبرگزاريها و نشريات وابسته صورت گرفت؛ اين نشريه از سوي شعبه 4 بازپرسي دادسراي فرهنگ و رسانه توقيف شد. پس از دفاعيات انجامشده و تاکيد بر اينکه همه جريانها و نيروهاي سياسي کشور بايد بتوانند ديدگاه خود را درباره مسائل اصلي و کلان کشور، ازجمله موضوعات سياستخارجي، بيان کنند و تشريح مواضع هفتهنامه صدا دراينزمينه، رياست محترم قوهقضائيه دستور رفع توقيف را صادر کردند. علت اصلي طولانيشدن دوره عدمانتشار مجله، مسائل و مشکلات مالي بوده است و متاسفانه، بخش مهمي از احزاب و گروههاي اصلاحطلب به بهانه توسعه فضاي مجازي و فعاليت در شبکههاي اجتماعي، به نشريات مکتوب کمتوجه هستند و از حداقل حمايت و همراهي دراين زمينه خودداري ميکنند و همين امر، موجب دلسردي و بيانگيزگي همکاران مجله جهت انتشار مجدد آن شد. بهرغم توسعه فضاي مجازي، کانالهاي تلگرامي، توئيتر و... هيچگاه نميتوانند جايگزين اعتبار و اهميت نشريات مکتوب شوند. جاي تاسف دارد که جريان اصلاحات به چنين موضوعات واضحي بيتوجه است و امروز ميبينيم بجز حزب کارگزاران سازندگي، ساير احزاب مهم اصلاحطلب کاملا در حوزه نشريات مکتوب بيبرنامه و بيتوجه هستند. واکنش گسترده و حملات سازمانيافته تندروها به مجله صدا نشان داد که با وجود مطالب زيادي که در فضاي مجازي منتشر ميشود؛ جريان مقابل، همچنان به اهميت مجلات و نشريات معتبر اصلاحطلب واقف است و از هر بهانهاي براي جلوگيري از فعاليت آنها استفاده ميکند. اما متاسفانه، خود اصلاحطلبان به اين موضوع توجهي ندارند و از کمترين حمايتها در اين زمينه خودداري ميکنند که همين امر، موجب دلسردي سردبير و تحريريه مجله و خودداري آنها از ادامه فعاليت در چندماه گذشته شد. قطعا ما هم به اين اقدام بيسابقه معترض هستيم؛ اما همين اتفاق، نشان داد که تکيه صرف به فضاي مجازي، ميتواند جامعه و نيروهاي سياسي را از حداقل ارتباطات در حساسترين شرايط کشور محروم سازد و آنها حتي اگر موضع يا بيانيهاي هم داشته باشند، نتوانند آن را در رسانهها منعکس کنند. بهرغم مجموعه اين شرايط، سردبير محترم و اعضاي تحريريه پس از چندين جلسه مذاکره و پيگيري اينجانب، حاضر به انتشار دوباره مجله شدند که اميدواريم اينبار با مشکلات کمتري مواجه شويم. شرايط دشوار انتشار مطبوعات و مسائل اقتصادي در شرايط کنوني، عامل اصلي توقف انتشار و يا کاهش کيفيت محتواي مطبوعات است و بهنظر من، اگر برنامه مشخصي در اين زمينه نزد همفکران و حاميان نشرياتي چون صدا وجود داشته باشد؛ ميتوان بهرغم فشارها و محدوديتهاي سياسي و امنيتي، در عرصه جامعه موثر و فعال عمل کرد.
