سهم تصمیمات اشتباه مسئولان در ایجاد اعتراضات
اکنون شوراي هماهنگي اقتصادي جايگاهش با کل نمايندگان مجلس برابري ميکند و رئيسجمهور نيز خود را بالاتر از کل مجلس ميداند. اين رويه، رويه غلطي است. چطور آقاي روحاني که سابقه طولاني مدتي در شوراي عالي امنيت ملي کشور دارد، نفهميد اجرائي شدن اين طرح باعث چه تبعات امنيتي و شکلگيري چه آشوبهاي اجتماعي خواهد شد. ما از زمان پهلوي تاکنون هرگاه به سمت افزايش نرخ سوخت و نان حرکت کردهايم بلافاصله با شورشها و مخالفتهاي جامعه روبهرو بودهايم؛ چطور آقاي رئيسجمهور در اين شرايط که ما شاهد تظاهرات گسترده در عراق و لبنان هستيم و کشورهايي نظير عربستان، امارات، بحرين و بهخصوص آمريکا و رژيم غاصب صهيونيستي بهدنبال قطع کردن بازوان ايران در اين دو کشور هستند و در ادامه قطعا بهدنبال کشاندن آشوب به داخل ايران در جايگاه مغزمحور مقاومت هستند، متوجه نبود هر لحظه امکان انتشار و تعميم اعتراضات مردمي عراق و لبنان به کشور وجود دارد؟! چطور آقاي اردوغان بهعنوان رئيسجمهوري ترکيه ده روز پيش اين هشدار را داده بود که تلاشهايي براي کشاندن آشوبهاي عراق و لبنان به داخل ايران وجود دارد، اما مقامات امنيتي که سران کشور که بايد هوشيارتر از هر زماني عمل ميکردند تا ايران به سمت ثبات و آرامش پيش رود، اکنون با دست خود آتش اعتراضات را به واسطه تصميمات غلطتشان در داخل کشور شعلهور کردهاند که زمينه سوء استفاده دشمنان ايران اسلامي شکل گيرد. پس بايد قبل از آنکه به نقش برخي بازيگران در به آشوب کشاندن ايران بپردازيم، بايد به اين سوال مهم جواب دهيم که سهم تصميمات اشتباه مسئولان کشوري در ايجاد اعتراضات مردمي اخير چقدر است؟! ما بايد اجازه ميداديم آشوب ها در عراق و لبنان فروکش کند و حتي مدتي هم از آن بگذرد که وضعيت در اين دو کشور به ثبات برسد. بعدا هم انتخابات مجلس شوراي اسلامي در اسفندماه را هم برگزار ميکرديم، بعدا سر فرصت بهدنبال عملياتي کردن سهميه بندي بنزين براي سال بعد مي رفتيم. اما عملا با اين تصميم غلط، آن هم در زمان غلط، نه تنها آشوب را به داخل کشور کشانديم، بلکه ميزان حضور و مشارکت مردمي در انتخابات پيش رو را هم با اما و اگر همراه کرديم. آقاي روحاني که بعد از خروج ترامپ از برجام به نام صبر استراتژيک، يک سال کشور را عقب نگه داشت، اکنون هم در قالب گام کاهش تعهدات برجامي نيز عملا کشور را با همان صبر گرفتار کرده است، چرا در رابطه با سهميه بندي بنزين هم يک صبر سياسي را در دستور کار قرار نداد؟ چرا اين طرح را در قالب بودجه سال 99 به مجلس ارائه نکرد و مردم که در آستانه سال نو انتظار تورم را براي سال بعد دارند، دست به افزايش حداقلي بين 20 تا 30درصد سوخت نزد و به يک باره قيمت بنزين سه برابر شد؟! طبيعي است که شاهد اين اعتراضات باشيم.
