شایعهسازی و تخریب در فضای مجازی
شايعه و دروغپردازي، نوعي بر هم زدن امنيت رواني مردم جامعه است که در فضاي جنگ نرم تعريف ميشود. رسانهها و فضاي مجازي، عرصه گستردهاي براي شايعات و دروغ پردازيها هستند. راه مقابله با دروغ پردازيهاي رسانهاي بالا بردن سواد مجازي است. با مطالعه و تحقيق ميتوان اخبارکذب وشايعه را ازاخبار درست تشخيص داد. بايد اين حقيقت را بهخوبي درک کنيم که شايعه چه ضربههاي سنگين و گاه هولناکي را به بدنه فرهنگي و امنيت اجتماعي خواهد زد. وقتي اين موضوع را بهخوبي درک کرديم ديگر به شايعات دامن نزده و عامل تکثير آنها نميشويم. دقت کنيم که شک، ترديد، کاهش و تضعيف اعتماد اجتماعي، عدم همدلي و تعاون و همکاري از بين رفتن نشاط و اميد در جامعه؛ افسردگي و گسترش روحيه بيتفاوتي و شلختگي اجتماعي، حاصل بازپخش و اشتراک گذاري بيحساب و کتاب برخي مطالب است که گاه با لمس کردن تنها يک يا چند کليد اتفاق ميافتند. گاهي بازنشر يک مطلب، يک قطعه تکه شده از يک فيلم يا سخنراني، يا يک عکس به قيمت، متلاشي شدن آبروي افراد و حتي گاهي از هم پاشيدن يک يا چند خانواده و حتي جان يک يا چند نفر تمام ميشود. شايعات، دروغپردازيها و بزرگنماييهايي که از سوي دوستان ناآگاه انجام ميشود، پاسخ مثبتي به دشمنان هدفمند است. براين اساس اطلاعرساني به موقع، اصليترين روش براي مقابله با اهداف شايعهسازان محسوب ميشود. در شرايط اضطراب اجتماعي ناشي از تروريسم رسانهاي عصر امروز، برنامههاي تخريب رواني و تضعيف امنيت اجتماعي را دنبال ميکند. بيتوجهي به شايعات و مراکز پخش آنها، خنثيسازي توطئههاي فکري و فرهنگي موجب شفافيت ماموريتها يدشمنان داخلي و خارجي ميشود. بنابراين رسانهها و در رأس آنها صدا وسيما، بايد از برنامههاي شايعهساز، اظهارات برخي مجريان که چالشآفرين هستند، پرهيز کنند. راه مقابله با ايجاد تزلزل در اعتماد اجتماعي مردم و تلطيف امنيت رواني جامعه، آموزش مردم، خانوادهها و جوانان نسبت به سواد مجازي است.
