مدلینگ یا کودک آزاری
زرق و برق دنياي مدلينگ، کودکان را نيز وارد اين صنعت کرده است و صنعت مد کودکان در ايران نيز به تبليغات از طريق کودکان، اقبال نشان داده است؛ اقبالي که گاه با حرف و حديثهاي فراوان همراه ميشوند تا آنجا که اخيرا سازمان بهزيستي کشور، معرفي کودکان براي فعاليت در صنعت مد را از طريق مهدهاي کودک ممنوع اعلام کرد.ايرنا نوشت، اينکه مهدهاي کودک تا پيش از اين تا چه حد کودکان را به آژانسهاي مدلينگ معرفي ميکرد، بهطور واضح مشخص نيست اما چندي پيش اخباري منتشر شد مبني براينکه يکي از مهدهاي کودک در تماسي تلفني نسبت به ورود به اين امر اظهار تمايل کرده بود و مدير آن مهدکودک گفته بود براي معرفي هر کودک 600 هزار تا يک ميليون تومان ميگيرد.ساعت کاري براي کودکان نيز 9 صبح تا 2 بعدازظهر تعريف شده بود.حبيبا... مسعودي فريد معاون اجتماعي بهزيستي نيز بلافاصله بعد از انتشار اين خبر واکنش نشان داد و گفت: تاکنون گزارشي درباره معرفي کودکان به دفاتر مدلينگ از طريق مهدهاي کودک دريافت نکردهايم، اما بخشنامهاي مبني بر غيرقانوني بودن اين کار تدوين و به تمام مهدهاي کودک استان تهران ابلاغ شد.با اين وجود بازهم اگر والدين با مواردي از اين دست در مهدهاي کودک مواجه شدند ميتوانند مراتب را بهصورت پيامک به شماره 3000012333 اطلاع دهند.البته اين به آن معنا نيست که ديگر کودکي به صنعت مدلينگ معرفي نخواهد شد، بلکه به آن معناست که اين کار از طريق مهدهاي کودک غيرقانوني است با اين وجود والدين بسياري هستند که بهطور مستقيم يا از راههاي گوناگون همواره بهدنبال معرفي کودک خود به دنياي مد هستند؛ اغلب اين والدين، کودک خود را زيباترين کودک پنداشته و ميخواهند زيبايي او را به رخ همه بکشند و عده کمي از والدين هم البته به فکر پول و سودي هستند که از اين طريق به دست ميآورند، اما در ايران اغلب مردم به واسطه به دستآوردن محبوبيت وارد عرصه مدلينگ ميشوند.
مدلينگ يا کودکآزاري
صنعت مد کودکان در بسياري از کشورها قانوني است و در ايران نيز بهعنوان عرف پذيرفته شده است و کودکان 2 تا 12 سال را وارد اين عرصه ميکنند. اما نظرات مختلفي درباره بکارگيري کودکان در صنعت مد لباس وجود دارد؛ بسياري از حاميان حقوق کودکان آن را مصداق «کار کودک» و «کودکآزاري» ميدانند.رئيس هياتمديره انجمن حمايت از حقوق کودکان در اينباره ميگويد: استفاده کودکان در مدلينگ نقض حقوق کودک است. در بحث مدلينگ گاهي کودکان براي عکسبرداري و تصاويري که از کودکان تهيه ميشود، ساعتها بايد جلوي دوربين قرار بگيرند، گاهي گريمهاي سنگيني روي کودکان انجام ميشود و همه اينها باعث آزار و آسيب به کودک ميشود.مطهره ناظري ميافزايد: علاوه براين هنگامي که تصاوير کودکان منتشر ميشود و در معرض ديد عموم قرار ميگيرد، بسيار مخاطرهآميز است. علاوه بر اين مورد توجه قرارگرفتن کودک باعث ميشود به شخصيت او آسيب جدي وارد شود و بهطور ناخواسته مسير زندگي کودک و آينده شغلي او تحتالشعاع قرار ميگيرد.
مدلينگ از جنبه روانشناسي
کارشناسان روانشناسي براين باورند آنچه از نقطهنظر روانشناختي براي کودک اتفاق ميافتد اين است که کودکان از اين طريق تصديق و تاييد بيقيد و شرط خود را از سوي والدين به دست ميآورند. کودکان همواره آرزوي تاييد و تمجيد والدين خود را دارند و حرفه مدلينگ اين فرصت را به خوبي براي آنان فراهم ميسازد تا دائما در کانون توجه و تاييد همگان باشند.کودکاني که وارد عرصه مدلينگ ميشوند بايد وقت و انرژي زيادي براي اين کار بکنند و فرديت خود را تنها در ظاهر و لباسها ميجويند. اين کودکان در دنياي پر زرق و برق مدلينگ، هميشه خود را زيباتر از آنچه که هستند ميپندارند، موهاي درخشان و لباسهاي خوش دوخت و رنگارنگ و در مجموع ظاهر بينقص آنها برايشان «خودشيفتگي» به ارمغان ميآورد و صنعت مدلينگ دائما اين خودشيفتگي را تقويت ميکند. اين کودکان درکي کاذب و غيرواقعي از خود داشته و عزتنفس پاييني دارند و با کوچکترين مساله، آزردهخاطر ميشوند. کودکاني که وارد عرصه مدلينگ ميشوند براي تاييد به دنياي بيرون وابسته هستند و به مرور اين احساس نياز مستمر در آنان بيدار ميشود تا خود را بهعنوان يک فرد فوقالعاده و بينظير و خاص به دنياي بيرون معرفي کنند. مدلبودن يک تلاش ناخودآگاه براي گرفتن آن احساس عالي و خاص بودن به شمار ميرود. آنان به تدريج دچار حس خودبرتربيني و اعتماد به نفس کاذب ميشوند.آرايش و گريمهاي سنگين بلندمدت ميتواند بر سلامت پوست آنها تاثيرگذار باشد و اختصاص وقت زياد به مدلينگ ميتواند در تحصيل آنها نيز تاثير منفي داشته باشد. کودکاني که بهطور حرفهاي وارد عرصه مدلينگ ميشوند، «بچگي» نميکنند و دوران طلايي يادگيري آنان صرف نمايش چهره و لباس ميشود.
