آغاز یک رویا در ورزشگاه آزادی
تمام شد و بالاخره امروز (18 مهر) درهاي ورزشگاه آزادي روي بانوان علاقمند به فوتبال باز ميشود. امروز براي زنان يک روز تاريخي است و مطالبه آنها در يک دهه گذشته با گريمهاي مردانه، نظر مراجع تقليد، تهديدات فيفا، خودسوزي و ... همراه بود بالاخره به سرانجام رسيد و امروز بانوان ميتوانند بازي ايران و کامبوج را در ورزشگاه مردانه آزادي ببينند. هر چند که در سالهاي گذشته زنان دو مرتبه بازيهاي ايران و پرسپوليس را از نزديک ديدند ولي گزينشي انتخاب شدن برخي از زنان که اکثر آنها هيچعلاقهاي به ديدن فوتبال نداشتند، کام زنان را شيرين نکرد. اما امروز 3500 زن ايران علاقمند واقعي به فوتبال در کنار بردارانشان يک صدا تيم کشور محبوبشان را با شوق وصف ناشدني تشويق ميکنند تا نشان دهند اين مطالبه اجتماعي تا چه اندازه براي آنها مهم بوده و همچنان ميخواهند بدون گزينش، سهمي از صندليهاي ورزشگاه آزادي داشته باشند. تدابير خاصي نيز براي ورود و خروج بانوان به ورزشگاه و فنس کشي محوطه آنها در بازي امروز در نظر گرفته شده، اما نکته مهم و قابل توجه براي مرداني که براي ديدن بازي به استاديوم آزادي ميروند و بهعنوان صاحبان ورزشگاه آزادي در 40 سال گذشته، اين است که نگذارند عدهاي تماشاگر نما اين روز تاريخي را خراب کنند. سياسي شدن اين خواسته اجتماعي تا آنجا پيش رفت که مخالفان آن، با حضور پنجاه نفري خود دست به تجمع اعتراضي زدند و آن را به مسائل شرعي و مراجع گره زدند اما خوشبختانه با جزر شدن امواج عاطفه اجتماعي، گروهي که خود، روزي مخالف صددرصد حضور زنان در ورزشگاهها بودند به مخالفت با اين بيانيه تجمع پرداختند. همانطور که «حميد رسايي» عضو جبهه پايداري مخالفت با مساله ورود زنان به ورزشگاهها و به بهانه حمايت از رهبر انقلاب و مراجع تقليد در سطح گسترده منتشر شده، اگر اصالت هم داشته باشد و از سوي افراد دلسوز و دغدغهمند اعلام شده باشد، تجمعي غيرضروري و کج سليقگي است. امروز روز بزرگي براي مردان و زنان ايراني در ورزشگاه آزادي است و مردان ايراني همواره ثابت کردهاند که هر کجا نياز باشد ميتوانند با رعايت ادب و احترام جلوي اين نوع اتفاقات را بگيرند و در روزي که تمام دوربينها و فيفا روي آنها متمرکز است، نشان خواهند داد که ميزباني شايستهاي از خواهران، دختران و مادرانشان انجام ميدهند و از سوي ديگر به تحرکات مشکوک اطرافشان واکنش نشان خواهند داد و نميگذارند روز بزرگ زنان در ورزشگاه آزادي خراب شود. بيترديد بازي ايران و کامبوج، جنبههاي اجتماعي آن بسيار پررنگتر از ورزش و برگزاري يک مسابقه فوتبال در سطح ملي است، چراکه حضور زنان در ورزشگاه آزادي بدون سهميهبندي و فارغ از هر تحقيري، آغاز يک روياست.
