آرمان ملي- مرتضي رفيعي: در حالي رئيسجمهور کشورمان براي سخنراني و تبيين مواضع کشور در خصوص آخرين تحولات منطقهاي و بينالمللي در هفتاد و چهارمين اجلاس مجمع عمومي سازمان ملل متحد به نيويورک سفر ميکند که در مراسم رژه نيروهاي مسلح گفت: «39 سال از تجاوز عفلقيان به سرزمين پاک ايران ميگذرد و امروز زماني است که بايد يکبار ديگر فراز و نشيب دهه اول انقلاب را بازخواني کنيم. ما امنيت، برادري و همبستگي براي مردم منطقه را به ارمغان آورديم و آمريکا نيز همواره موجب ايجاد ناامني بوده و منابع کشورهاي منطقه را تاراج ميکند. ما به همسايگان خود اعلام ميکنيم دست رفاقت، دوستي و برادري به سوي آنها دراز کرده و آمادهايم از خطاهاي گذشته آنها در منطقه بگذريم، چرا که امروز دشمنان اسلام يعني آمريکا و صهيونيست ميخواهند از شکاف و اختلاف بين ما سوءاستفاده کنند. منطق ما منطق خليجفارسي است که امنيت آن درونزا باشد. امنيت خليجفارس، درياي عمان و تنگه هرمز درونزاست و نيروهاي خارجي در اين منطقه ميتوانند ناامني و مشکل ايجاد کنند. امسال در سازمان ملل با شعار ائتلاف اميد و هرمز، صلح براي منطقه حضور مييابيم. طرحي را در سازمان ملل پيشروي جهانيان قرار ميدهيم که ايران با همکاري کشورهاي منطقه امنيت منطقه، خليج فارس، درياي عمان و تنگه هرمز را تامين ميکند و اعلام ميکنيم حضور نيروهاي خارجي براي آبراههاي جهاني، منطقه، امنيت کشتيراني و نفت مشکلزا و خطرآفرين است. مسير و راه ما ايجاد وحدت و هماهنگي با کشورهاي منطقه است». به منظور بررسي اين موضوع، «آرمان ملي» گفتوگويي را با محمدرضا جمالي نوبندگاني، نايب رئيس کميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس انجام داده که در ادامه ميخوانيد:
با توجه به سفر دکتر روحاني و دکتر ظريف به نيويورک به منظور شرکت در مجمع عمومي سازمان ملل متحد تا چه ميزان ايران ميتواند از اين فرصت به منظور ابراز مواضعش استفاده نمايد؟
سفر دکتر روحاني و دکتر ظريف به نيويورک چند موضوع قابل اشاره دارد. اولا آنکه در شرايطي که آمريکاييها تلاش ميکردند از حضور اين دو مسئول ايراني در سازمان ملل متحد جلوگيري به عمل آورند اما باز هم در اين موضوع آمريکاييها شکست خوردند و فشار جامعه بينالمللي و منطق مناسب ايران باعث شد تا آنها يک بار ديگر از اين موضع خودشان کوتاه آيند. حضور رئيسجمهور و وزير خارجه کشورمان در سازمان ملل متحد يک پيروزي ديپلماتيک براي ايران است. بهخصوص آنکه آمريکاييها وزير خارجه کشورمان را بهصورت رسمي تحريم کرده بودند. بسياري از اقداماتي که آمريکاييها در حال حاضر در رابطه با تحريمهاي اقتصادي و سياسي انجام ميدهند براي ايجاد فشار و جو رواني در جامعه است. خيلي قادر به اجراي آن نيستند. مساله بعدي تغييراتي است که در معادلات منطقهاي حادث شده است. بهخصوص آنکه وزير خارجه و رئيسجمهور کشورمان در حالي در نيويورک حاضر ميشوند که ايران با يک اقدام قاطع پهپاد آمريکايي را ساقط کرده است. همچنين مساله آرامکو مطرح است، معادله نظامي نيز در منطقه مطرح است. پس از مدتها که جامعه بينالمللي جنايات آمريکاييها و سعوديها در يمن را فراموش کرده بود اينجا ميتواند اين مباحث روشن شود که دليل حمله انصارا... به آرامکو چه بوده است؟ موضوع ديگر در رابطه با سوريه صورت ميپذيرد که به نظر ميرسد با توجه به وتوي قطعنامه پيشنهادي در مورد ادلب سازمان ملل در اين زمينه ميتواند پشتيباني در زمينه با اقدامات قانوني دولت سوريه در رابطه با ادلب داشته باشد. چون ادلب آخرين منطقه مهم تحت کنترل نسبي نيروهاي داعش است. مساله ديگر در رابطه با پيشنهاداتي است که اروپاييها مطرح کردند بهخصوص فرانسويها، به نظر ميرسد ايران مذکرات دو يا چندجانبه در آمريکا خواهد داشت بهخصوص مذاکرات با مکرون قابل توجه است. اما بايد منتظر ماند و ديد از نظر عملي طرف اروپايي براي ادامه برجام چه خواهند کرد. همچنين مذاکرات دو و يا چندجانبهاي که ايران در رابطه با اين اجلاس خواهد داشت بسيار مهم است. احتمالا کشورهاي عضو جنبش عدم تعهد ممکن است جلساتي داشته باشند. حضور مسئولان کشورمان ميتواند شکستي براي آمريکاييها باشد. ميتوان اميدوار بود بتوانيم هر چه بيشتر در رابطه با تروريسم اقتصادي که توسط آمريکا و همپيمانانش همانند دولت کانادا در مورد مصادره اموال مردم ايران مطرح شود. تا بدين وسيله نظر جهانيان را در رابطه با عواقب تروريسم اقتصادي و مردم و بيماران ايران منعکس شود.
حضور رئيسجمهور و وزير خارجه کشورمان تا چه ميزان ميتواند فضاي تخاصمي ايجاد شده توسط سعوديها وآمريکاييها بر عليه تهران را خنثي نمايد؟
خوشبختانه فضايي که بر جامعه بينالمللي حاکم است اکثر کشورهاي اروپايي بر اين مساله معترفند که ترامپ فردي نيست که منطق داشته باشد. سخنان ترامپ و هيات حاکمه آمريکا در سطح جهاني اثرگذاري سابق را ندارد. به گونهاي که حتي در شوراي امنيت سازمان ملل متحد بر عليه ايران اجماع وجود ندارد. بهخصوص آنکه کشورهايي همچون روسيه و چين بهصورت رسمي از مواضع ايران دفاع و حمايت ميکنند. اروپاييها به آن شکل و شدتي که قبلا از آمريکاييها در مقابل ايران حمايت ميکردند، حمايت و همراهي نميکنند. مواضع مقامات کشورمان چه در صحن مجمع عمومي و چه در ملاقاتهاي دوجانبه و چندجانبه و همچنين مصاحبهها و گفتوگو با رسانهها بسيار ميتواند تاثيرگذار باشد. متاسفانه تا هر موضوعي در منطقه پيش ميآيد کمتر از 10 دقيقه پس از آن آمريکاييها انگشت اتهامشان به سوي ايران نشانه ميروند. چنين مسالهاي براي جامعه جهاني بهصورت طنز درآمده است. شرايط ايران براي بيان مواضعش در سازمان ملل متحد بيش از گذشته فراهم است.