آژير قرمز، پرشنونده‌ترين بخش راديو!

از دهه شصت که مدير راديو ‌بودم روي يکي از ضبط‌هاي داخل رژي، هميشه نوار وضعيت زرد و روي يک ضبط ديگر نوار وضعيت قرمز کاشته شده بود. اين اصطلاح راديويي بود که نوار را روي ضبط مي‌کاشتند. معروف بود آژير آن از جنگ آلمان‌هاست. وقت اعلام وضعيت قرمز، صداي خشن ضبط شده قديمي يک مرتبه مي‌گفت: توجه توجه. صدايي که هم اکنون مي‌شنويد اعلام خطر، يا وضعيت قرمز است. و معني و مفهوم آن اين است که حمله هوايي انجام خواهد شد. محل کار خود را ترک و به پناهگاه برويد. بعد از اين جمله صداي آژير پر وحشت سينوسي لعنتي چند ثانيه پخش مي‌شد. اين بخش طبعا پرشنونده‌ترين بخش‌هايي است که راديو در طول تاريخ خود ديده است. داد و فرياد خياباني هم که اعلام وضعيت قرمز را به گوش بقيه مي‌رساندند کمک به اين رسانه مي‌کرد. معمولا بعد از چند ثانيه صداي انفجاري هم تهران را مي‌لرزاند. موج شايعاتي بود که پخش مي‌شد که انفجار در چه محله‌اي بوده است. ما در راديو حق نداشتيم به محل انفجار اشاره کنيم. چون گرا دادن به دشمن حساب مي‌شد. البته اين وضعيت ادامه داشت تا ستاد مشترک اعلام وضعيت سفيد مي‌کرد که مردم مي‌توانستند از پناهگاه خارج شوند. گاهي هم همزمان و يا چند ثانيه قبل از اعلام وضعيت قرمز، بمب به زمين مي‌رسيد. مردم ما را زير فشار قرار مي‌دادند در حالي که واقعا مسئولان بايد مي‌گفتند. مردم خوش خوي ايران همان زمان در اين رابطه جک‌ها درست کرده بودند. يادم هست يک بار که به دفتر امام(ره) رفتم آقاي ايوبي، از دوستان اصفهاني که در راديو تلويزيون هم دستي داشت تا من را مي‌ديد با همان لهجه اصفهاني گفت: «توجه توجه. علامتي که هم اکنون مي‌شنويد معنا و مفهومش اين است که دشمن آمِدست و زدِستُ و رفتِست». در حالي که واقعا در اين قسمت راديو هيچ‌دخل و تصرفي نداشت که کي و چه زماني اعلام وضعيت کند.