شروط موفقیت سوئیفت روسی

در ارتباط با اينکه يک مقام روسي خبر داده است که ايران و روسيه در حال برنامه‌ريزي بر سر استفاده از سيستم مالي مشابه سوئيفت به منظور محافظت از روابط دوجانبه هستند، بايد تاکيد کنم که به اعتقاد من ما نمي‌توانيم هيچ سيستم و گزينه مناسبي را پيدا کنيم که جايگزين سوئيفت با توجه به خدماتي که الان عرضه مي‌کند، باشد. بحث اين است که اين سيستم چقدر مي‌تواند و مي‌خواهد معاملات را انجام دهد؟ آيا قرار است اين سيستم مالي جديد نيز محدوديت‌هايي را برقرار کند و قرار است تنها در برخي زمينه‌ها وارد شود؟ يا اينکه اين پرسش مطرح مي‌شود که اين سيستم روسي تنها معاملات ما با کشور روسيه را انجام مي‌دهد يا قرار است معاملات با اروپا نيز به واسطه آن انجام شود؟ آنچه که من از آن مطلع هستم، اين است که اين سيستم پيام‌رسان مالي روسي بيشتر براي معاملات با کشور روسيه راه‌اندازي شده است. به هر حال من بعيد مي‌دانم اين سيستم پاسخگوي معاملات کشور ما با اروپا نيز باشد. البته اين امر به اين موضوع نيز بر مي‌گردد که قرار است براي تحقق اين امر، چقدر هزينه شود. يعني آيا امکان دارد در اين قضيه يک هزينه بالا و سنگيني به ايران تحميل شود يا خير. البته نمي‌توان گفت اين سيستم مالي کارآمد نيست، اما هزينه‌اي که قرار است صرف آن شود، مهم است و ديگر اينکه آيا فقط مراودات مالي ما با روسيه را پوشش مي‌دهد يا شامل اروپا هم مي‌شود، اين موضوع نيز از درجه اهميت بالايي برخوردار است. در برخي منابع ديدم که عده‌اي معتقدند با توجه به اينکه اروپايي‌ها حاضر نيستند براي تجارت با ايران هزينه کنند، بايد به سمت تقويت ارتباط با دو کشور چين و روسيه حرکت کرد، اما در مقابل برخي نيز مي‌گويند بنيان صنعت ما اروپايي است، پس بهتر است روابط با آنها تقويت شود. در اين ارتباط، من بر اين باورم که روسيه اين قابليت را ندارد که براي ايران،‌ تکنولوژي يا مواد اوليه تامين کند، اگر اين قابليت را داشت حتما تا الان انجام مي‌داد. بنابراين، اين سيستم مالي که از آن صحبت مي‌شود، بيشتر مربوط به مراودات مالي با روسيه مي‌شود که در اينصورت جوابگوي نيازهاي ما نيست. همچنين، با توجه به اتفاقات اخير در کاخ سفيد، اين پرسش مطرح مي‌شود که آيا ما مي‌توانيم به تقويت ارتباط با اروپايي‌ها خوشبين باشيم؟ پاسخ من به اين پرسش اين است که اروپايي‌ها در ابتدا يک قولي را دادند، اما بعد کاملا خودشان را به شرايط آمريکايي‌ها محدود کردند. بنابراين، به باور من، اروپايي‌ها قابل اعتماد نيستند. چراکه فقط در حال وقت خريدن هستند تا خود آمريکايي‌ها از موضعي که در قبال ايران دارند، عقب‌نشيني کنند. اروپا هزينه همکاري با ايران و ماندن در برجام را که آمريکا با آن مخالفت کرده است، نمي‌پذيرد. اخيرا نيز اطلاعات منتشرشده نشان مي‌دهد که سطح روابط تجاري ما با اروپايي‌ها کاهش يافته است.