بالغ بر 65درصد بيمارستانهاي دولتي کشور، قدمتي بالاي نيم قرن دارند و همين امر ميتواند بر بهبود وضعيت سلامت و درمان کشور تاثير منفي بگذارد. بيمارستانهايي که براي نوسازي و تجهيز آنها به اعتبارات زيادي نياز است و بايد سايه سنگين بيمارستانهاي فرسوده هرچه زودتر از سر حوزه بهداشت، درمان و آموزش پزشکي کم شود. در کشور بيش از 90هزار تخت بيمارستاني داريم که بيش از 54درصد تختهاي بيمارستان فرسوده است. با اين روند که پيش رو داريم حدود 50 سال براي نوسازي و بازسازي زمان طول ميکشد که راه نجات ما استفاده از مردم و سرمايههاي مردمي است. بعد از وقوع حوادث و بلاياي طبيعي در چند سال گذشته، مهمترين تکيه گاه و قوت قلب مردم، بيمارستانها و مراکز درماني هستند که با توجه به فرسودگي بسيار بالاي تعداد زيادي از اين مراکز و غيرايمن بودنشان، همواره شاهد نا اميدي مصدوماني بودهايم که بعد از حادثهها راهي اين مراکز شدهاند. مراکزي که قبل از خانههاي مردم با تلي از خاک يکسان شدهاند. در نظر بگيريد که خروج بيماران از بيمارستانهاي فرسوده در زمان وقوع زلزله، بسيار دشوار است و نياز داريم که بيمارستانها را به شکلي مقاوم و ايمن، بازسازي کنيم. البته متاسفانه شرايط بسياري از بيمارستانهاي فرسوده به شکلي است که ارزش بازسازي ندارند و احداث بيمارستاني جديد، بهصرفهتر از نوسازي بيمارستانهاي فرسوده است.با توجه به اعتبارات محدود دولت براي نوسازي و بازسازي بيمارستانهاي فرسوده، بايد در مسيري گام گذاشت که خيرين سلامت و بخش خصوصي، با توان بيشتري به ميدان بيايند و کار بازسازي بافتهاي فرسوده درماني را انجام دهند. ايجاد انگيزه براي حضور فعال بخش خصوصي در حوزه بيمارستانسازي و جذب سرمايهگذاريهاي خارجي، ميتواند موجب افزايش ايمني و مقاومت بيمارستانها در برابر زلزله شود. نکته مهمتر اين است که نبايد اجازه داد که در فرآيند ساخت بيمارستانها، اصول ايمني را دور بزنند. در جريان زلزله اخير در سرپل ذهاب، شاهد بوديم که بيمارستاني تازهساخت، تخريب شد که همين مسأله نشان ميدهد که گاهي تا چه حد، استانداردهاي ايمني در مراحل ساخت بيمارستانها در نظر گرفته نميشود. جداي از سازه فيزيکي بيمارستانها، بسياري از تختهاي بيمارستاني هم فرسوده هستند که بايد براي نوسازي اين تختهاي فرسوده نيز -که اغلب در بيمارستانهاي دولتي هستند- برنامهريزي عاجلي شود تا شأن و سلامت بيمار، حفظ شود. اين اتفاقات در حالي رقم ميخورد که مراکز درماني و بيمارستاني بايد از بيشترين استاندارد و ايمني برخوردار باشند تا در مواقع بحران به مصدومان و بيماران امدادرساني کنند.