در مقطع کنوني که آقاي محمدجواد ظريف توسط ايالات متحده تحريم شده و تلاشهايي در راستاي توقف فعاليتهاي ايشان توسط گروه بي در حال انجام است، سفر وزير امورخارجه به کشورهاي حوزه اسکانديناوي بسيار مهم ارزيابي ميشود. مطمئنا اين استقبال از وزير خارجه ايران براي اروپاييها هزينه سياسي به همراه خواهد داشت. دولت دونالد ترامپ دولت فشار است و حتي با مفهوم دوست و دشمن نيز آشنا نيست؛ يعني اگر کشوري که به عنوان دوست و متحد ايالات متحده شناخته ميشود هم در مسالهاي بر خلاف نظر کاخ سفيد عمل کند، امکان دارد با تهديد و تحريم مواجه شود. در اين شرايط اقدام برخي کشورهاي اروپايي مبني بر دعوت و استقبال از آقاي ظريف، نشان داد که اين کشورها از استقلال نسبي در مقابل آمريکا برخوردارند و ميخواهند با ايران کار کنند. آنها ميخواهند هرچه زودتر برجام در مسير درست خود قرار بگيرد. طبيعتا در اين شرايط اين سفر نميتواند بدون هماهنگي با ديگر کشورهاي عضو اتحاديه اروپا انجام گرفته باشد؛ چرا که برخي کشورهاي اروپايي به ويژه در شرق قاره سبز همکاريهايي با آمريکا دارند. در اروپاي غربي به دليل حساسيت مسأله برجام نميخواهند با آمريکا در مسير نابود کردن اين توافق بينالمللي همراه شوند. در نتيجه تلاش دارند اولا از طريق اينستکس راهي براي تجارت با ايران بيابند و دوما با کاهش تنش در خليج فارس و خاورميانه از فشاري که در راستاي پيوستن به ائتلاف نظامي آمريکايي در خليج فارس به کشورهاي اروپايي وارد ميآيد متوقف شود. وزير امور خارجه جمهوري اسلامي روز جمعه عازم پاريس خواهد شد تا با امانوئل مکرون، رئيسجمهور و ژان ايو لودريان وزير امور خارجه فرانسه ديدار و گفتوگو داشته باشد. اخيرا تنشهايي ميان فرانسه و آمريکا بر سر موضوع ايران پديد آمده اما اين تنشها با توجه به اخلاق ترامپ چندان پايدار نيست. در واقع يک هفته تنش در ميان آنها بالا ميگيرد و هفته بعد روابطشان با يک تماس اصلاح ميشود؛ زيرا پاي منافع ملي آنها در ميان است. ايران نبايد چندان روي اين تنشها حساب باز کند. آنچه مشخص است آن است که پاريس، رهبري سياسي کار با ايران را برعهده گرفته است و اين موضوع را ميتوان از سه تماس تلفني مکرون با آقاي روحاني دريافت. با رهبري فرانسه در موضوع برجام و اينستکس کمي پيشرفت حاصل شده و آقاي ظريف هم براي پيگيري اين پيشرفت عازم فرانسه ميشوند.