ائتلاف علیه آقای رئیس

آرمان ملي: يازده سال از رياست علي لاريجاني بر مجلس گذشته است؛ سال 87 وقتي براي اولين بار در رقابت با حداد عادل اين صندلي به لاريجاني رسيد، جمعي از ياران حداد عادل از او دلخور بودند. از همان زمان هم محبوب قلوب اصولگرايان تندرو نبود و همواره مورد تخريب اين جريان قرار داشت. او اين روزها دوباره از سوي برخي از تندروها مورد هجمه قرار گرفته و تلاش مي‌‌شود تا پيشاپيش از گردونه‌ رقابت‌هاي مجلس در زمستان 98 حذف شود. تندروها تلاش دارند با کنار زدن اعتدالگرايان از ارکان اساسي نظام، شرايط را بيش از پيش به نفع خود تغيير دهند. در اين ميان به نظر مي‎رسد ائتلافي ميان رئيس جمهور سابق و محمدباقر قاليباف شکل گرفته که هدف اصلي اين ائتلاف حذف علي لاريجاني از مجلس و کاستن از نقش اثرگذار او در اداره کشور است. در ماجراي ديدار محمود احمدي‌نژاد و قاليباف، يکي از نزديکان رئيس دولت نهم و دهم به «آرمان‌ملي» گفت که هدف اصلي اين ديدارها ائتلاف براي انتخابات مجلس يازدهم بوده. او تأکيد کرد که به نظر مي‌رسد حاکميت به اين نتيجه رسيده که علي لاريجاني ديگر در مجلس نباشد و جاي ديگري مشغول به کار شود. اين مسأله هنوز از سوي لاريجاني يا افراد آگاه ديگر تأييد يا تکذيب نشده است.

هنوز تصميم نگرفته‌ام

واکنش خود لاريجاني اما اظهار بي‌اطلاعي نسبت به مسائل حاشيه‌اي در خصوص حضور دوباره او در انتخابات است. رئيس مجلس با اظهار شگفتي از شايعاتي که پيرامون حضور او در دوره آينده انتخابات مطرح است مي‌گويد که هنوز «تصميم نگرفته» ‌است. رئيس مجلس در پاسخ به سوالي درباره اينکه گفته مي‌شود ظاهرا شما قرار است از قم براي انتخابات مجلس کانديدا نشويد؟ گفت:«بنده هنوز درباره اينکه کانديداي انتخابات مجلس و يا اينکه از حوزه انتخابيه قم کانديدا شوم تصميم نگرفته‌ام اين ظاهرا که شما مي‌گويد از کجا مي‌دانيد؟». وي درباره اينکه در انتخابات مجلس با کدام جريان سياسي تعامل و ائتلاف خواهد کرد نيز تصريح کرد: «هنوز درباره حضور در انتخابات تصميم نگرفته‌ام که اين موضوعات مطرح باشد».

دشمني قديمي با بهاري‌ها

در دوران رياست جمهوري محمود احمدي‌نژاد، اختلافات زيادي ميان او و رئيس مجلس وجود داشت. اوج اين اختلافات و تنش‌ها اما به ماجراي افشاگري احمدي‌نژاد از خانواده لاريجاني بازمي‌گشت. در سال 1391 رئيس جمهور وقت ايران در جلسه علني مجلس که براي استيضاح وزير تعاون، کار و رفاه اجتماعي برگزار مي‌شد، با پخش نوار مکالمه‌اي، برادران لاريجاني را به سوء استفاده از قدرت در فعاليت‌هاي اقتصادي متهم کرد. به گفته احمدي‌نژاد، فاضل لاريجاني در جلسه‌اي که با سعيد مرتضوي، رئيس وقت سازمان تأمين اجتماعي داشته، از او خواسته مقدمات آشنايي او را با يک فعال اقتصادي فراهم کند که خواستار خريد بعضي شرکت‌هاي سازمان مذکور بوده است. رئيس دولت دهم گفت که فاضل لاريجاني تلويحا به آقاي مرتضوي گفته بود که اگر شخص مذکور او را به عنوان مباشر خود تلقي کند، او خواهد توانست با توجه به نفوذ برادرانش مشکلاتي را که معمولا براي فعاليت‌هاي اقتصادي پيش مي‌آيد حل کند. پس از اين افشاگري‌ها بود که دشمني‌ها ميان دولت و مجلس بالا گرفت و علي لاريجاني عملا به دشمن احمدي‌نژادي‌ها بدل شد. به نظر مي‌رسد اين کينه تاريخي دو طرف از يکديگر در انتخابات مجلس 98 دوباره سر باز کند و شرايط جديدي براي کشور رقم بزند.

کينه اصولگرايان تندرو

به جز احمدي‌نژادي‌ها، اما لاريجاني منتقد جدي ديگري هم دارد. او به سبب همکاري‌هايي که با دولت حسن‌روحاني داشته و تلاش‌هايي که در تصويب توافق مهمي چون برجام انجام داده مورد غضب اصولگرايان تندرو است و اين مساله بارها در بازه‌هاي زماني مختلف خود را نشان داده؛ از پرتاب مهر به رئيس مجلس در قم گرفته تا تخريب او در فضاهاي رسانه‌اي اصولگرا. در آستانه انتخابات اما کار به جايي رسيده که حتي او در جلسات وحدت اصولگرايان نيز دعوت نمي‌شود. حميدرضا ترقي، از اعضاي مؤتلفه هفته گذشته در اين باره گفت: ‌کنار گذاشته شدن لاريجاني از جريان اصولگرايي را قبول ندارم و وقتي فردي رئيس قوه مي‌شود، شرايطش فرق مي‌کند. او همچنين اظهار کرد که با کنار گذاشتن لاريجاني از جريان اصولگرايي اين جريان به دام افراط نخواهد افتاد؛ زيرا مجموعه‌اي که اکنون در جريان اصولگرايي حضور دارند، «بسيار پخته» هستند و به دنبال «افراطي‎گري» نمي‌روند. بايد ديد در شرايط کنوني هجمه اين دو طيف از جريان اصولگرايي تا چه ميزان کارگر مي‌افتد و آيا آن‌ها موفق به حذف لاريجاني مي‌شوند يا خير.